I SA/Wa 101/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak (spr.) Sędziowie WSA Dariusz Pirogowicz WSA Iwona Kosińska Protokolant starszy referent Monika Bodzan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 maja 2017 r. sprawy ze skargi M. K. i W. P. w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 czerwca 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 193/15 1. wymierza Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości 1 500 (tysiąc pięćset) złotych; 2. stwierdza, że bezczynność organu w wykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddala skargę w pozostałym zakresie; 4. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz M. K. i W. P. solidarnie kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. M. K. i W. P., pismem z dnia 25 sierpnia 2016 r., uzupełnionym w dniu 16 września 2016 r. i w dniu 15 grudnia 2016 r., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 czerwca 2015 r. sygn. akt I SAB/Wa 193/15, mocą którego Sąd uwzględnił skargę na bezczynność Prezydenta [...] i zobowiązał organ do rozpoznania wniosku z dnia 17 października 2012 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...] hip. "[...]" nr [...], w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. W uzasadnieniu skargi skarżący podkreślili, że organ nie wykonał wyroku z dnia 22 czerwca 2015 r. mimo, że termin wyznaczony przez Sąd już upłynął, a wyrokiem z dnia 5 kwietnia 2016 r. sygn. akt I SA/Wa 114/16 wymierzono organowi grzywnę w wysokości 500 zł. Skarżący zaznaczyli, że pismem z dnia 3 sierpnia 2016 r. wezwali Prezydenta do wykonania wyroku z dnia 22 czerwca 2015 r. jednak rozstrzygnięcie nadal nie zostało wydane. Skarżący wnieśli o wymierzenie Prezydentowi [...] grzywny w maksymalnej wysokości przewidzianej w art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – dalej jako P.p.s.a., o przyznanie od organu na rzecz skarżących, na podstawie art. 154 § 7 P.p.s.a., sumy pieniężnej w wysokości połowy kwoty mieszczącej się w wymiarze nałożonej grzywny oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie podkreślając, że akta wraz z prawomocnym wyrokiem z dnia 22 czerwca 2015 r. wpłynęły do organu w dniu 2 września 2015 r. oraz że w toku postępowania podjęto szereg czynności mających na celu skompletowanie całości materiału dowodowego niezbędnego do wydania rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Stosownie do treści art. 154 P.p.s.a., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. W myśl art. 154 § 2 P.p.s.a Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Z powołanego art. 154 § 1 P.p.s.a. wynikają dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby sąd administracyjny mógł organowi administracji publicznej wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę na podstawie art. 149 P.p.s.a. i zobowiązującym organ do wydania w określonym terminie stosownego aktu lub dokonania czynności. Po drugie, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku. W aktach sprawy znajduje się pismo skarżących z dnia 3 sierpnia 2016 r., którym wezwano Prezydenta [...] do wykonania wyroku z dnia 22 czerwca 2015 r. Kwestię terminu załatwienia sprawy po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu reguluje art. 286 § 2 P.p.s.a., zgodnie z którym termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia akt organowi. Odpis prawomocnego wyroku z dnia 22 czerwca 2015 r. - zobowiązującego organ do rozpoznania wniosku w przedmiocie przyznania odszkodowania w terminie dwóch miesięcy - wraz z uzasadnieniem oraz aktami administracyjnymi sprawy doręczone zostały organowi w dniu 2 września 2015 r. Termin załatwienia sprawy upłynął zatem w dniu 2 listopada 2015 r. Mimo to Prezydent [...] nie załatwił przedmiotowej sprawy zgodnie z powołanym orzeczeniem. W wyniku wniesionej przez M. K. i W. P. skargi, wyrokiem z dnia 5 kwietnia 2016 r. sygn. akt I SA/Wa 114/16 wymierzono Prezydentowi grzywnę w wysokości 500 zł. Pomimo to Prezydent [...] nadal nie wydał stosownego rozstrzygnięcia. Do dnia 11 maja 2017 r., tj. do dnia rozpoznania przez Sąd kolejnej skargi w przedmiocie wymierzenia grzywny, sprawa odszkodowania za opisaną wyżej nieruchomość nie została rozstrzygnięta. Jak wynika zaś z akt sprawy jedyną podjętą przez organ czynnością po wydaniu wyroku z dnia 22 czerwca 2015 r. było wystosowanie pisma z dnia 6 września 2016 r. wzywającego do wskazania adresu lub dokumentu potwierdzającego następstwo prawne strony. Zauważyć przy tym trzeba, że wskazywane w odpowiedzi na skargę okoliczności (konieczność zgromadzenia materiału dowodowego) nie stanowią usprawiedliwienia niewykonania prawomocnego wyroku sądu administracyjnego. W sprawie spełnione zatem zostały przesłanki uzasadniające zastosowanie art. 154 § 1 P.p.s.a. i wymierzenie organowi grzywny. Stosownie natomiast do art. 154 § 6 P.p.s.a. grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Biorąc pod uwagę długość przekroczenia wyznaczonego wyrokiem z dnia 22 czerwca 2015 r. terminu na załatwienie sprawy, a także mając na uwadze, że po wpłynięciu akt z prawomocnym wyrokiem poza wystosowaniem w/w pisma z dnia 6 września 2016 r. Prezydent [...] nie podejmował w istocie działań mających na celu zgromadzenie materiału dowodowego i wydanie rozstrzygnięcia, Sąd uznał, że grzywna w wysokości 1500 zł jest adekwatną sankcją za niewykonanie przedmiotowego wyroku. Wymierzona kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a., spełniając funkcję represyjno – dyscyplinującą. Uwzględniono przy tym fakt, że wcześniejszym wyrokiem z dnia 5 kwietnia 2016 r. wymierzono już Prezydentowi grzywnę w wysokości 500 zł w związku z niewykonaniem wyroku. Jednocześnie Sąd uznał, że bezczynność organu po wyroku z dnia 22 czerwca 2015 r. miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Za takim stanowiskiem przemawia fakt, że po wpłynięciu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy Prezydent podjął w istocie jedynie jedną czynność mającą na celu jej wyjaśnienie. Sprawa wniosku o przyznanie odszkodowania - mimo wcześniejszego wyroku wymierzającego grzywnę - nie została przez organ załatwiona, a wyznaczony w wyroku z dnia 22 czerwca 2015 r. termin został znacznie przekroczony. Sąd stwierdził jednocześnie brak podstaw do uwzględnienia wniosku o przyznanie skarżącym od organu sumy pieniężnej, o której mowa w art. 154 § 7 P.p.s.a. Wskazana sankcja jest dodatkowym środkiem dyscyplinująco – represyjnym, który powinien stosowany w sytuacjach szczególnych. W ocenie Sądu, wymierzona grzywna stanowi wystarczającą dolegliwość dla organu, mobilizującą go do wydania orzeczenia. Skarga w tej części podlega więc oddaleniu. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 154 § 1, § 2 i § 6 oraz art. 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na mocy art. 200 P.p.s.a w związku § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800).