I SA/Wa 1015/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska Sędziowie WSA Jerzy Siegień asesor WSA Mirosław Gdesz (spr.) Protokolant Katarzyna Babik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 października 2006 r. sprawy ze skargi J. G. na postanowienie Ministra Budownictwa z dnia [...] maja 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia decyzji oddala skargę. Minister Budownictwa postanowieniem z dnia [...] maja 2006 r. nr [...], po rozpatrzeniu zażalenia J. G., utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] odmawiające uzupełnienia rozstrzygnięcia zawartego w decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] stwierdzającej nabycie przez Powiat W. z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. nieruchomości zajętej w dniu 31 grudnia 1998 r. pod ul. [...] w Z., oznaczonej jako działka nr [...] o pow. [...] m2 . Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym: Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] stwierdził nabycie przez Powiat W. z mocy prawa na podstawie art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz.U. Nr 133, poz. 872 ze zm.) z dniem 1 stycznia 1999 r. nieruchomości zajętej w dniu 31 grudnia 1998 r. pod ul. [...] w Z., oznaczonej jako działka nr [...] o pow. [...] m2. J. G. wnioskiem z dnia [...] grudnia 2005 r. wystąpił do Wojewody [...] o uzupełnienie decyzji z dnia [...] grudnia 2005 r. poprzez "podanie wykładni prawnej w decyzji, na podstawie której należy mi się działka zamienna oraz umieszczenie w decyzji zdania działka zamienna na terenie Z.". Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] lutego 2006 r. odmówił uzupełnienia rozstrzygnięcia zawartego w powołanej decyzji z dnia [...] grudnia 2005 r. W uzasadnieniu postanowienia organ podał, że decyzja jest kompletna, zawiera pełne rozstrzygnięcie oraz załatwia sprawę co do jej istoty w całości danej instytucji. Natomiast sprawy ustalenia odszkodowania, w tym przyznania działek zamiennych należą do kompetencji właściwego starosty a nie wojewody. Minister Budownictwa, po rozpatrzeniu zażalenia J. G., postanowieniem z dnia [...] maja 2006 r. utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...] o odmowie uzupełnienia decyzji. W uzasadnieniu decyzji Minister podał, że rozstrzygniecie zawarte w decyzji jest kompletne, a kwestia przyznania odszkodowania w tym przyznania nieruchomości zamiennej nie dotyczy sprawy rozstrzyganej przez wojewodę w trybie art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998r. Skargę na powyższe postanowienie Ministra Budownictwa do Wojewódzki Sąd Administracyjnego w Warszawie wniósł J. G. domagając się jego uchylenia. W uzasadnieniu skargi podał, że zaskarżone postanowienie rażąco narusza przepisy Kpa oraz Konstytucję RP. W szczególności odmowa uzupełnienia decyzji o stwierdzenie o prawie do działki zamiennej na terenie Z. narusza art. 6, art. 7 oraz art. 12 Kpa , jak również art. 2 Konstytucji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Skarga jest nieuzasadniona i podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, iż przedmiotem sprawy sądowoadministracyjnej jest ocena przez sąd prawidłowości prowadzenia przez organ administracji publicznej postępowania administracyjnego oraz zapadłego w tym postępowaniu rozstrzygnięcia. Przepis art. 111 Kpa, który ma zastosowanie w sprawie niniejszej, wymienia w sposób wyczerpujący składniki decyzji (postanowienia), co do których można wnosić o ich uzupełnienie. Gdyby było inaczej, to ustawodawca dałby temu odpowiedni wyraz w treści tego przepisu, np. używając przed wymienieniem elementów decyzji (postanowienia), których uzupełnienia można żądać, słów "w szczególności", czy też innych równoznacznych. Uzupełnienie decyzji (postanowienia) może więc jedynie dotyczyć rozstrzygnięcia lub pouczenia o środkach zaskarżenia bądź o uprawnieniu wytoczenia powództwa do sądu powszechnego. Uzupełnienie rozstrzygnięcia sprawy będzie miało miejsce wtedy, gdy z powodu błędu w ocenie stanu faktycznego i prawnego sprawy lub niedbalstwa przy sporządzaniu postanowienia wydano postanowienie w samej rzeczy częściowe, chociaż, w ocenie organu wydającego, miało ono załatwić całą sprawę. Niekompletność rozstrzygnięcia sprawy powinna być widoczna przy porównaniu go z materiałami zawartymi w aktach sprawy, a więc z żądaniami strony, zakresem postępowania wyjaśniającego, z zebranymi w sprawie materiałami i dowodami (por. B. Adamiak, I. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego - Komentarz, Warszawa 1996 r.). Przenosząc powyższe rozważania na grunt sprawy niniejszej należy wskazać, iż odmowa uzupełnienia decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2005 r. była zgodna z przepisami prawa, ponieważ powołana decyzja zawiera w swej treści wszelkie elementy. Kwestie związane z ustaleniem odszkodowania, w tym przyznania nieruchomości zamiennej wykraczając w ogóle poza zakres sprawy rozstrzyganej przez wojewodę w trybie art. 73 powołanej ustawy z dnia 13 października 1998 r. Wskazać bowiem należy, że sprawa odszkodowania jest ustalana przez właściwego starostę w odrębnym postępowaniu dopiero po wydaniu deklaratoryjnej decyzji stwierdzającej nabycie nieruchomości zajętej pod drogę. Dlatego też organy zasadnie odmówiły uzupełnienia decyzji. W tych warunkach zarzuty skargi należy uznać za nietrafne. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku.