I SA/Wa 1015/17

Starszy referendarz sądowy Justyna Wtulich - Gruszczyńska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego A. R. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi R. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności postanawia odmówić radcy prawnemu A. R. przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Postanowieniem z dnia 27 lipca 2017 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego oraz odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...], na pełnomocnika skarżącego został wyznaczony w dniu 7 września 2017 r. radca prawny A. R.. Wyrokiem z dnia 27 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę R. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...]. Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik w dniu 19 października 2017 r. zapoznał się z aktami sprawy. W dniu 27 października 2017 r. reprezentował skarżącego na rozprawie, podczas której wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej pełnionej z urzędu. Złożony wniosek nie zawierał oświadczenia, że opłata nie została zapłacona w całości lub w części. W niniejszej sprawie zważono, co następuje : Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), powoływanej dalej jako P.p.s.a. wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego w niniejszej sprawie określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715 zwanego dalej: "rozporządzeniem"). Stosownie do treści przepisu § 3 ww. rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej zawiera oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Powyższy przepis nakłada wymóg, aby wniosek zawierał oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Zatem aby Skarb Państwa mógł wypłacić wynagrodzenie wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi konieczne jest złożenie oświadczenia, iż opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części, co pozwala w istocie określić wysokość tego wynagrodzenia. Brak oświadczenia w przedstawionym brzmieniu nie stanowi uchybienia formalnego, które można uzupełnić na wezwanie Sądu w trybie art. 49 P.p.s.a., gdyż nie jest pismem w rozumieniu art. 45-48 P.p.s.a. Oświadczenie, że opłaty z tytułu udzielenia pomocy prawnej nie zostały wypłacone w całości lub w części, jest nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca pełnomocnika nie została wynagrodzona. Brak takiego oświadczenia wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia (por. postanowienia NSA z 24 marca 2010 r., sygn. akt I OZ 200/2010 oraz z dnia 18 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 390/2008, dostępne CBOSA). Z akt sprawy wynika, iż wniosek radcy prawnego – A. R. złożony na rozprawie w dniu 27 października 2017 r. o zasądzenie kosztów pomocy prawnej pełnionej z urzędu takiego oświadczenia nie zawiera. Wniosek adwokata lub radcy prawnego, ustanowionego z urzędu dla strony, o zasądzenie od Skarbu Państwa kosztów nie opłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, nie zawierający oświadczenia, że żądane koszty nie zostały zapłacone w całości lub w części, podlega oddaleniu, jako nieuzasadniony (por. postanowienie SN - Izba Cywilna z dnia 14 października 1998 r., sygn. akt II CKN 687/98, dostępny w OSNC 1999/3 poz. 63, postanowienie NSA z dnia 25 marca 2009 r., sygn. akt II FZ 90/09, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 sierpnia 2014 r. II OZ 759/14 - LEX nr 1564209). Skoro zatem wniosek pełnomocnika złożony na rozprawie takiego oświadczenia nie zawiera, to zasadna jest odmowa przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji. Z powyższych względów, na podstawie art. 250 w związku z art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.