I SA/Wa 1019/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. G. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lipca 2011 r., sygn. akt I SA/Wa 1019/11 w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranych świadczeń postanawia: odmówić przywrócenia terminu. Wyrokiem z dnia 14 lipca 2011 r., sygn. akt I SA/Wa 1019/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na posiedzeniu niejawnym, oddalił skargę M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranych świadczeń. Pismem z dnia [...] sierpnia 2011 r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku argumentując, że przyczyną uchybienia terminu była zła interpretacja pouczenia przesłanego wraz z wyrokiem Sądu. Skarżąca w uzasadnieniu stwierdziła, że nie miała nigdy do czynienia z postępowaniem sądowym, stąd też procedury są dla niej niejasne i niezrozumiałe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 2 p.p.s.a., we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przywrócenie terminu uzależnione jest od spełnienia określonych przesłanek pozytywnych, których istnienie pozwala na przywrócenie terminu, i negatywnych, których istnienie czyni przywrócenie terminu niedopuszczalnym. Brak winy po stronie dokonującego, czy zamierzającego dokonać określoną czynność procesową stanowi konieczną, a jednocześnie podstawą przesłankę przywrócenia terminu. Z powyższego wynika, że Sąd może uwzględnić wniosek strony o przywrócenie uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej jedynie wtedy, gdy ustalone zostanie, że uchybienie to nastąpiło bez winy strony. W razie natomiast ustalenia przez sąd, że okoliczności uchybienia świadczą o zachowaniu się strony noszącym znamiona winy - w jakiejkolwiek jej postaci, a zatem także winy polegającej na niedbalstwie, Sąd nie może dokonać przywrócenia uchybionego terminu (por. postanowienie SN z dnia 29 października 1999 r., sygn. akt I CKN 556/98, Lex nr 50702). W postanowieniu z dnia 12 stycznia 1999 r. (sygn. akt II UKN 667/98, OSNP-wkł. 1999/8/6) Sąd Najwyższy zauważył, iż przy ocenie braku winy, jako przesłance przywrócenia terminu procesowego, uchybionego przez stronę dotkniętą nawet ciężkim schorzeniem (inwalidztwo drugiej grupy) nie można rezygnować z wymagania należytej staranności człowieka przejawiającego dbałość o swe własne życiowo ważne sprawy. Przywrócenie uchybionego terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że brak jest podstaw do przywrócenia skarżącej terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie wyroku z dnia 14 lipca 2011 r., sygn. akt I SA/Wa 1019/11. W/w wyrok oddalający skargę Sąd wydał na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stąd też był zobowiązany do doręczenia jego sentencji stronom (art. 139 § 4 p.p.s.a.), w tym skarżącej działającej bez profesjonalnego pełnomocnika, wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia środka odwoławczego (art. 140 § 3 p.p.s.a.). Z akt sądowych wynika, że pouczenie o konieczności złożenia w terminie 7 dni od dni doręczenia odpisu wyroku wniosku o sporządzenie jego uzasadnienia, przed wniesieniem ewentualnej skargi kasacyjnej, zostało sformułowane w sposób jasny i precyzyjny, a M. G. otrzymała je w dniu [...] sierpnia 2011 r. wraz z odpisem sentencji wyroku z dnia 14 lipca 2011 r. Wyjaśnić należy, że przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nakładają na Sąd obowiązek informowania o terminie i sposobie wniesienia środka odwoławczego jedynie strony działające bez profesjonalnych pełnomocników, w dbałości o ich interesy. W przedmiotowej sprawie nie można zatem argumentować uchybienia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku nieznajomością procedur sądowoadministracyjnych, skoro strona została prawidłowo i w sposób jasny i precyzyjny pouczona. Działania skarżącej przejawiają walor braku należytej staranności w dbałości o własne interesy. Wobec powyższego uznać należy, że M. G. nie uprawdopodobniła braku winy do dokonania w terminie w/w czynności w postępowaniu sądowym. Na marginesie zaznaczyć należy, że z uwagi na brak możliwości ustalenia, czy skarżąca dochowała terminu 7-dniowego do złożenia wniosku o przywrócenie terminu liczonego od dnia, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu, Sąd przeszedł do merytorycznego rozpoznania wniosku. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.