I SA/Wa 1021/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich Sędziowie WSA Elżbieta Lenart WSA Emilia Lewandowska (spr.) Protokolant Ewa Szymańska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 sierpnia 2010 r. sprawy ze skargi A.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpoznania oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O., decyzją z dnia [...] marca 2010 r., nr [...], utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta O. z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...] pozostawiającą wniosek A.Z. z dnia 7 września 2009 r. dotyczący przyznania świadczeń z funduszu alimentacyjnego na E.Z. bez rozpatrzenia. Powyższa decyzja wydana została w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy: A.Z. wnioskiem z dnia 7 września 2009 r. wystąpiła do Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w O. o ustalenie prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego dla córki E.Z.. Pismem z dnia 25 listopada 2009 r. Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie w O. zwrócił się do A.Z. z wezwaniem do uzupełnienia złożonego wniosku, bowiem nieprawidłowo w nim wpisany został stan cywilny. Jednocześnie pouczono wnioskodawczynię, że niezastosowanie się do wezwania skutkuje wydaniem decyzji o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia. W odpowiedzi na powyższe A.Z. wystosowała pismo z dnia 10 grudnia 2009 r., w którym oświadczyła, że "swój stan cywilny wpisała prawidłowo". W tej sytuacji Prezydent Miasta O. decyzją z dnia [...] stycznia 2010 r. orzekł o pozostawieniu wniosku z dnia 7 września 2009 r. o przyznanie świadczeń z funduszu alimentacyjnego na osobę uprawnioną – E.Z. bez rozpatrzenia. W odwołaniu od powyższej decyzji A.Z. podniosła, że Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie w O. bezpodstawnie odmawia jej należnych świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Wniosek o przyznanie świadczeń wypełniony został prawidłowo i zgodnie z pouczeniem pracownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie. Do wniosku załączone zostały wymagane dokumenty. A.Z. podniosła ponadto, że wniosek wypełniony został zgodnie ze stanem faktycznym, gdyż nie posiada ona wyroku rozwodowego i oczekuje wyjaśnień skąd organ ma powyższy wyrok. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. rozpoznając sprawę wskazało, że zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 28 lipca 2008 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania, sposobu ustalania dochodu oraz wzorów wniosku, zaświadczeń i oświadczeń o ustalenie prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego (Dz. U. Nr 136, poz. 855), postępowanie w sprawie przyznania świadczeń wszczyna się na podstawie wniosku o ustalenie prawa do świadczeń. Zgodnie z § 5 ust. 1 tego rozporządzenia, w przypadku złożenia nieprawidłowo wypełnionego wniosku organ właściwy wierzyciela wzywa pisemnie wnioskodawcę do poprawienia lub uzupełnienia wniosku w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania. W przypadku niezastosowania się do wezwania organ właściwy wierzyciela wydaje decyzję o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia (§ 5 ust. 3 rozporządzenia). Organ odwoławczy podkreślił, że złożony przez A.Z. wniosek z dnia 7 września 2009 r. o ustalenie prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego zawiera niezgodny ze stanem faktycznym wpis dotyczący stanu cywilnego wnioskodawczyni, iż jest ona "w nieprawnej separacji", gdy tymczasem jak wynika z ustaleń organu jest ona osobą rozwiedzioną. Prawidłowo zatem Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie w O. pismem z dnia 25 listopada 2009 r. wezwał wnioskodawczynię do uzupełnienia przedmiotowego wniosku. Wezwanie zawierało pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania. A.Z. w odpowiedzi na wezwanie złożyła pismo z dnia 10 grudnia 2009 r., w którym stwierdziła, że wniosek wypełniła prawidłowo, tj. zgodnie ze stanem faktycznym i stan cywilny również wpisała prawidłowo. Zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. właściwie zatem organ pierwszej instancji uznał, że koniecznym jest pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła A.Z., wskazując w uzasadnieniu, że wniosek z dnia 7 września 2009 r. wypełniła prawidłowo. Skarżąca zaznaczyła, że nie ma żadnego wyroku rozwodowego i organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji pisze nieprawdę. Zdaniem skarżącej organy współpracują z L.Z. – dłużnikiem alimentacyjnym, który uporczywie uchyla się od obowiązku alimentacyjnego. W tej sytuacji skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie z wyrównaniem świadczenia z funduszu alimentacyjnego od 1 września 2006 r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Ponadto sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). W ocenie Sądu skarga jest niezasadna bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Na wstępie podkreślić zależy, że zasady i tryb postępowania w sprawach przyznawania i wypłacania świadczeń z funduszu alimentacyjnego regulują przepisy ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. z 2009 r., Nr 1 poz. 7 ze zm.) oraz przepisy wykonawcze do tej ustawy. Zgodnie z treścią § 2 ust. 1 - obowiązującego w dniu wydania zaskarżonej decyzji - rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 28 lipca 2008 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania, sposobu ustalania dochodu oraz wzorów wniosku, zaświadczeń i oświadczeń o ustalenie prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego (Dz. U. Nr 136, poz. 855) postępowanie w sprawie o przyznanie świadczeń wszczyna się na podstawie wniosku o ustalenie prawa do świadczeń, którego wzór określa załącznik nr 1 do rozporządzenia. Stosowanie natomiast do § 5 ust. 1 powołanego rozporządzenia w przypadku złożenia nieprawidłowo wypełnionego wniosku organ właściwy wierzyciela wzywa pisemnie wnioskodawcę do poprawienia lub uzupełnienia wniosku w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania. W przypadku złożenia wniosku bez wymaganych dokumentów organ właściwy wierzyciela przyjmuje wniosek i wzywa pisemnie wnioskodawcę do uzupełnienia brakujących dokumentów w terminie nie krótszym niż 14 dni i nie dłuższym niż 30 dni (§ 5 ust. 2 rozporządzenia). Zgodnie zaś z § 5 ust. 3 tego rozporządzenia, w przypadku niezastosowania się do wezwania, o którym mowa w ust. 1 lub 2, organ właściwy wierzyciela wydaje decyzję o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia. Jak wynika ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego A.Z. w złożonym w dniu 7 września 2009 r. wniosku o ustalenie prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego na osobę uprawnioną – E.Z., podając stan cywilny wskazała, że jest "w nieprawnej separacji (mężatka)". Z ustaleń organu wynika zaś, że jest ona osobą rozwiedzioną. Nie ulega zatem wątpliwości, że wniosek zawierał niezgodny ze stanem faktycznym wpis dotyczący stanu cywilnego wnioskodawczyni. Przy czym podkreślić trzeba, że w świetle obowiązujących przepisów prawa nie istnieje wskazana przez skarżącą forma stanu cywilnego "nieprawna separacja". Prawidłowo zatem Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie w O. pismem dnia 25 listopada 2009 r. wezwał wnioskodawczynię - zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia z dnia 28 lipca 2008 r. - do uzupełnienia wniosku z dnia 7 września 2009 r. w terminie 14 dni od dnia otrzymania pisma. Pismo to zawierało przy tym pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania. Mimo powyższego wezwania skarżąca nie uzupełniła złożonego wniosku, lecz wystosowała pismo z dnia 10 grudnia 2009 r., w którym oświadczyła, że swój stan cywilny we wniosku z dnia 7 września 2009 r. wpisała prawidłowo. Słusznie zatem organy orzekające w sprawie uznały, że zaistniały przesłanki do wydania decyzji o pozostawieniu przedmiotowego wniosku bez rozpatrzenia stosownie do treści § 5 ust. 3 powołanego rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 28 lipca 2008 r. Zaskarżona decyzja jest więc zgodna z prawem i brak jest podstaw do uwzględnienia złożonej skargi. Mając powyższe pod uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.