I SA/Wa 1021/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Apostolidis (spr.) po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Gminy Miasta [...] o wstrzymanie wykonania postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] maja 2012 r., nr [...] w sprawie ze skargi Gminy Miasta [...] na postanowienie Wojewody [...] z [...] maja 2012 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniesienia odwołania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Gmina Miasta [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] maja 2012 r., nr [...], którym organ stwierdził niedopuszczalność wniesienia odwołania od decyzji Starosty [...] z dnia [...] marca 2012 r., nr [...] w sprawie ustalenia odszkodowania na rzecz E. K. za nieruchomość oznaczoną jako działka nr [...] o powierzchni [...] położoną w [...]. W skardze skarżąca zamieściła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia argumentując to tym, że jego wydanie zamyka drogę do merytorycznego rozpatrzenia odwołania i powoduje, że decyzja organu I instancji staje się ostateczna. W konsekwencji rodzi to dla Gminy obowiązek wypłaty odszkodowania w wysokości [...] zł, przez co może narazić skarżącego na znaczną szkodę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270) po przekazaniu skargi przez organ sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z powyższego wynika zatem, że uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania rozstrzygnięcia powinno wskazywać na konkretne okoliczności, które zdaniem strony świadczą o wystąpieniu w sprawie wskazanych wyżej przesłanek ustawowych. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się również, że wstrzymanie aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich aktów, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania, a tym samym takie, które wywołują skutki materialnoprawne (por. R. Hauser i M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, str. 328 i nast. oraz powołane tam orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego). Wykonanie decyzji (postanowienia) oznacza natomiast spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z jej rozstrzygnięciem (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M.Romańska "Postępowanie sądowo - administracyjne", Wyd. Prawnicze LexisNexis Warszawa 2001 r., s. 215-216 ). Uwzględniając powyższe należy zauważyć, że zaskarżone postanowienie stwierdza niedopuszczalności odwołania. W ocenie sądu właśnie z uwagi na jego formalno – prawny charakter nie kwalifikuje się ono do tak rozumianego wykonania. Tym samym brak jest podstaw zastosowania trybu z art. 61 § 3 powołanej ustawy. Niezależnie od powyższego należy zauważyć, że argumenty podniesione przez skarżącego we wniosku o wstrzymanie dotyczą w istocie negatywnych skutków ewentualnego wykonania decyzji Starosty [...] (decyzji organu I instancji), zaś we wniosku strona żąda wyraźnie wstrzymania wykonania postanowienia Wojewody [...] (orzeczenia organu II instancji). Tym samym brak jest korelacji między uzasadnianiem wniosku a przedmiotem, którego on dotyczy. Mając powyższe na uwadze, należało na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.