I SA/Wa 1022/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska Sędziowie WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz WSA Gabriela Nowak (spr.) Protokolant specjalista Joanna Pleszczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 października 2015 r. sprawy ze skargi P. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przyznania zasiłku celowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Prezydenta W. z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...]; 2. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego [...], tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, w tym: tytułem opłaty kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych, tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] po rozpatrzeniu odwołania P. P. od decyzji działającego z upoważnienia Prezydenta W. Kierownika Działu Pomocy Środowiskowej Ośrodka Pomocy Społecznej [...] z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...], umarzającej postępowanie w sprawie wydania decyzji o przyznaniu pomocy na pokrycie kosztów rehabilitacji od kwietnia do grudnia 2014 r. – zaskarżoną decyzję utrzymało w mocy. Decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym: Kierownik Działu Pomocy Środowiskowej Ośrodka Pomocy Społecznej [...] decyzją z dnia [...] lutego 2015 r. umorzył postępowanie w sprawie wydania decyzji o przyznaniu pomocy P. P. na pokrycie kosztów rehabilitacji od kwietnia do grudnia 2014 r. P. P. w dniu 30 kwietnia 2014 r. złożyła wniosek o przyznanie zasiłku okresowego od kwietnia do czerwca 2014 r. w wysokości 1000,00 zł (słownie: tysiąc złotych) z przeznaczeniem na zakup jedzenia, leków i rehabilitację. W dniu 26 maja 2014 r. wnioskodawczyni zwróciła się o pomoc materialną na II, III i IV kwartał 2014 r., w tym na zakup leków i leczenia w pełnej wysokości 3000,00 zł (słownie: trzy tysiące złotych) od kwietnia do grudnia 2014 r. Organ wskazał, że pismem z dnia 8 lipca 2014 r. skarżąca poinformowała Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., iż potrzeba w zakresie rehabilitacji nie została rozpatrzona. Organ I instancji po dokonaniu ponownej analizy wniosków z dnia 30 kwietnia i 26 maja 2014 r., stwierdził, że wniosek o przyznanie zasiłku okresowego od kwietnia do czerwca 2014 r., z przeznaczeniem na zakup jedzenia, leków i rehabilitację oraz wniosek o pomoc celową od kwietnia do grudnia 2014 r., przeznaczoną za zakup leków i leczenie zostały rozpatrzone. Kierownik Działu Pomocy Środowiskowej Ośrodka Pomocy Społecznej [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] przyznał wnioskodawczyni zasiłek okresowy od 1 maja do 31 sierpnia 2014 r., w wysokości 418,00 zł (słownie: czterysta osiemnaście złotych), z przeznaczeniem na zakup żywności, leków i rehabilitację. Decyzja ta została w wyniku odwołania utrzymana w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...]. Wnioskiem z dnia 26 maja 2014 r. P. P. zwróciła się o pomoc materialną na II, III i IV kwartał 2014 r. w tym na zakup leków i leczenia w pełnej wysokości 3000,00 zł (słownie: trzy tysiące złotych). We wniosku tym nie wskazała potrzeby przyznania pomocy finansowej na rehabilitację. Wniosek został więc rozpatrzony we wskazanym przez skarżącą zakresie. Decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] Kierownik Działu Pomocy Środowiskowej Ośrodka Pomocy Społecznej [...] odmówił przyznania ww. zasiłku celowego na kwiecień 2014 r., ponieważ wniosek nie mógł dotyczyć okresu minionego. Decyzją z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] organ I instancji odmówił przyznania P. P. zasiłku celowego na zakup leków i leczenia w maju, czerwcu, lipcu, sierpniu, wrześniu, listopadzie i grudniu 2014 r. Reasumując organ wskazał, że wnioski z dnia 30 kwietnia i 26 maja 2014 r. o przyznanie zasiłku okresowego od kwietnia do czerwca 2014 r. w wysokości 1000,00 zł (słownie: tysiąc złotych) z przeznaczeniem na zakup jedzenia, leków i rehabilitację oraz o pomoc materialną na II, III i IV kwartał 2014 r., w tym zakup leków i leczenie w pełnej wysokości 3000,00 zł (słownie: trzy tysiące złotych) od kwietnia do grudnia 2014 r., zostały już rozpatrzone, dlatego też postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] kwietnia 2015 r. utrzymało w mocy decyzję działającego z upoważnienia Prezydenta W. Kierownika Działu Pomocy Środowiskowej Ośrodka Pomocy Społecznej [...] z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...], umarzającą postępowanie w sprawie wydania decyzji o przyznaniu pomocy P. P. na pokrycie kosztów rehabilitacji od kwietnia do grudnia 2014 r. Organ II instancji ustalił, że P. P. otrzymała pomoc finansową w formie zasiłku okresowego przyznanego w kwocie 418,00 zł (słownie: czterysta osiemnaście złotych) na okres od 1 maja do 31 sierpnia 2014 r. Organ odwoławczy wskazał w uzasadnieniu decyzji, że organ I instancji wyjaśnił, iż zasiłek ten powinien zostać przeznaczony na zakup żywności, leków i rehabilitację, co zdaniem organu odwoławczego było błędem, ponieważ tylko zasiłek celowy określa cele na jakie jest przyznawany, podczas gdy zasiłek okresowy przyznawany jest na pewien czasokres. Jednak nie można uznać, że wniosek w tym przedmiocie nie został rozpatrzony, tym bardziej, że decyzją z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] wydaną przez organ I instancji odmówiono przyznania ww. zasiłku celowego na zakup leków i leczenia w maju, czerwcu, lipcu, sierpniu, wrześniu, listopadzie i grudniu 2014 r. Organ odwoławczy podkreślił, że wniosek P. P. został rozpoznany kilkoma decyzjami Ośrodka Pomocy Społecznej, w tym decyzją z [...] czerwca 2014 r. nr [...] i decyzją z [...] lipca 2014 r. nr [...]. Wobec tego postępowanie administracyjne w sprawie ponownego jego rozpatrzenia należało uznać za bezprzedmiotowe i dlatego podlegające umorzeniu. Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. wniosła P. P., wnosząc o jej uchylenie z uwagi na złą sytuację materialną, w której się znalazła. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację wyrażoną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek z innych przyczyn niż wskazane w skardze. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja działającego z upoważnienia Prezydenta W. Kierownika Działu Pomocy Środowiskowej Ośrodka Pomocy Społecznej [...] z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...], umarzająca postępowanie w sprawie wydania decyzji o przyznaniu pomocy na pokrycie kosztów rehabilitacji od kwietnia do grudnia 2014 r. na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. Stosownie do dyspozycji art. 105 § 1 k.p.a., bezprzedmiotowość postępowania ma miejsce w sytuacji, gdy istnieją okoliczności, czyniące wydanie decyzji administracyjnej prawnie niemożliwym z uwagi na brak przedmiotu postępowania. Tym przedmiotem jest zaś konkretna sprawa, w której organ administracji państwowej jest władny i jednocześnie zobowiązany rozstrzygnąć na podstawie przepisów prawa materialnego o uprawnieniach lub obowiązkach indywidualnego podmiotu. Postępowanie w takiej sprawie staje się bezprzedmiotowe, jeżeli braknie któregoś z elementów tego stosunku materialnoprawnego. Tak więc sprawa administracyjna jest bezprzedmiotowa w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a. wtedy, gdy nie ma materialnoprawnych podstaw do władczej, w formie decyzji administracyjnej ingerencji organu administracyjnego. Wówczas jakiekolwiek rozstrzygnięcie merytoryczne pozytywne, czy negatywne staje się prawnie niedopuszczalne. Przedmiotowe postępowanie zostało wszczęte na skutek pisma P. P. z dnia 8 lipca 2014 r. skierowanego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., zatytułowanego " Wniosek o wymierzenie organowi grzywny i ustalenie osób winnych zaniedbania oraz przyznanie i wypłacenie wynagrodzenia zgodnie z art. 77 Konstytucji III RP". Według organu I instancji skarżąca pismem z dnia 8 lipca 2014 r. domagała się przyznania pomocy w zakresie objętej wcześniejszymi wnioskami z dnia 30 kwietnia 2014 r. i z dnia 26 maja 2014 r. Przy czym organ rozpoznał wnioski skarżącej zawarte we wskazanych pismach wydając decyzje. Wobec tego organ uznał iż postepowanie jest bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. . Zdaniem Sadu organ nie wyjaśnił charakteru pisma skarżącej z dnia 8 lipca 2014 r. przyjmując iż stanowi ono ponowny wniosek o zasiłki objęte wcześniejszymi wnioskami skarżącej z dnia 30 kwietnia 2014 r. i z dnia 26 maja 2014 r. W szczególności organ nie zbadał czy wskazane pismo nie stanowi zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie. Zauważyć należy, ze pismo to zostało skierowanie do organu wyższego rzędu tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. jak również skarżąca w piśmie wskazuje na naruszenie art. 35 kpa. W konsekwencji powyższych wywodów zarówno utrzymująca w mocy decyzję pierwszoinstancyjną zaskarżona decyzja drugoinstacyjna, jak też poprzedzająca ją decyzja organu I instancji musiały zostać wyeliminowane z obrotu prawnego. W ramach ponownie prowadzonego postępowania koniecznym będzie usunięcie wskazanych wyżej wątpliwości co do charakteru pisma skarżącej z dnia 8 lipca 2014 r. W świetle przedstawionych wyżej wywodów należało uwzględnić skargę i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. orzec jak w sentencji.