I SA/Wa 1029/06

WyrokWSA w Warszawie2006-11-07

Skład orzekający: Anna Lech, Emilia Lewandowska, Jerzy Siegień

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy odmowa przyznania zasiłku celowego na pokrycie bieżących opłat za energię elektryczną i wodę, mimo spełnienia kryterium dochodowego, jest zgodna z prawem, biorąc pod uwagę uznaniowy charakter tego świadczenia i możliwości finansowe organu pomocy społecznej?
Ratio decidendi
Odmowa przyznania zasiłku celowego na bieżące opłaty za energię elektryczną i wodę jest zgodna z prawem, jeśli organ administracji publicznej, mimo spełnienia przez wnioskodawcę kryteriów dochodowych, uznał, że taka potrzeba nie mieści się w katalogu niezbędnych potrzeb bytowych lub że przyznanie świadczenia wykracza poza możliwości finansowe ośrodka pomocy społecznej. Decyzja o przyznaniu zasiłku celowego ma charakter uznaniowy i wymaga uwzględnienia nie tylko interesu wnioskodawcy, ale także możliwości finansowych organu i potrzeb innych osób.
Stan faktyczny
Skarżący S. W. domagał się przyznania zasiłku celowego na pokrycie bieżących opłat za energię elektryczną i wodę. Organ pierwszej instancji oraz Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiły przyznania tego świadczenia, wskazując, że opłaty te nie mieszczą się w kategorii niezbędnych potrzeb bytowych, a ponadto skarżący otrzymuje inne formy pomocy, a opłaty reguluje jego żona. Skarżący wniósł skargę do WSA, podnosząc, że odmowa jest niezgodna z Konstytucją RP.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lech (spr.) Sędziowie WSA Emilia Lewandowska WSA Jerzy Siegień Protokolant Monika Chorzewska - Korczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 listopada 2006 r. sprawy ze skargi S. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. decyzją z dnia [...] kwietnia 2006 r., nr [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta R. z dnia [...] marca 2006 r., nr [...], mocą której odmówiono S. W. przyznania zasiłku celowego na dofinansowanie opłat bieżących za energię elektryczną i wodę. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. wskazało, że organ pierwszej instancji odmówił S. W. przyznania zasiłku celowego na dofinansowanie opłat bieżących za energię elektryczną i wodę podnosząc, że w świetle art. 39 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 ze zm.) cele te nie mieszczą się w kategorii niezbędnych potrzeb bytowych. Prezydent Miasta R. podkreślił, że w skład dochodu skarżącego wchodzi zasiłek okresowy przyznany na okres styczeń - kwiecień 2006 r. oraz ½ dodatku mieszkaniowego przyznanego na okres 6 miesięcy (październik 2005 r. – marzec 2006 r.) w kwocie [...] zł. Opłaty za czynsz, energię elektryczną i wodę są systematycznie regulowane przez żonę, z którą skarżący wspólnie zamieszkuje. Organ pierwszej instancji zaznaczył ponadto, że spełnione zostały warunki do przyznania wnioskodawcy pomocy w formie zasiłku celowego na zgłoszone potrzeby tj. zakup żywności, leków i środków czystości, które przyznane zostały odrębną decyzją. W odwołaniu od powyższej decyzji S. W. podniósł, że przyznana pomoc na zakup żywności, leków i środków czystości jest niezgodna z art. 67 i 68 Konstytucji RP oraz wniósł o przyznanie mu zasiłku celowego na dofinansowanie do opłat bieżących za energię elektryczną i wodę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. rozpoznając odwołanie stwierdziło, że nie zasługuje ono na uwzględnienie. Organ odwoławczy wskazał, że w dniu 1 marca 2006 r. S. W. złożył w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej w R. wniosek o objęcie go pomocą społeczną w formie zasiłku celowego na żywność, leki, środki czystości oraz bieżące opłaty za energię elektryczną i wodę. Z akt sprawy wynika, że wnioskodawca mieszka wspólnie z żoną E., która prowadzi osobne gospodarstwo domowe. Skarżący jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Źródłem dochodu jest zasiłek okresowy w wysokości [...] zł oraz ½ dodatku mieszkaniowego w wysokości [...] zł. Łączny dochód własny wnioskodawcy wynosi [...] zł i jest niższy o [...] zł od ustawowego kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej wynoszącego 461 zł. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. podkreśliło, że stosownie do treści art. 39 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej zasiłek celowy może być przyznany na zaspokojenie niezbędnej potrzeby bytowej. Ustawodawca pozostawił zatem ocenę konkretnej potrzeby bytowej organowi pomocy społecznej, podając jedynie w ust. 2 powołanego artykułu przykładowy katalog potrzeb bytowych. Zdaniem organu odwoławczego zgłoszone przez skarżącego potrzeby w zakresie przyznania pomocy na bieżące opłaty za energię elektryczną i wodę, nie mieszczą się w katalogu potrzeb wymienionych w art. 39 ustawy o pomocy społecznej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. zaznaczyło, że przyznanie zasiłku celowego ma charakter uznaniowy, nie jest obowiązkowe, nawet wówczas, gdy spełnione zostaną wszystkie przesłanki, od których uzależnione jest udzielenie tej pomocy. Organ podkreślił, że S. W. jest systematycznie objęty pomocą Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w R. w formie zasiłku okresowego i celowego. Wnioskodawca korzysta z dodatku mieszkaniowego, a opłaty za czynsz, energię elektryczną i wodę są regulowane przez żonę, z którą wspólnie mieszka. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało ponadto, że odrębną decyzją z dnia [...] marca 2006 r., nr [...] przyznano skarżącemu zasiłek celowy na łączna kwotę [...] zł na dofinansowanie zakupu żywności, leków i środków czystości. Przyznana pomoc dostosowana została do możliwości finansowych organu pomocy społecznej. W tej sytuacji organ odwoławczy uznał, że brak jest podstaw do zmiany decyzji organu pierwszej instancji. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł S. W. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że na skutek działań Powiatowego Urzędu Pracy w R., Starosty R., Wojewody [...], Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oraz "złych ludzi" pracujących w wymienionych instytucjach pozbawiony został należnego mu zasiłku przedemerytalnego, który obecnie wynosi [...] zł. S. W. zaznaczył, że przez "złych ludzi" otrzymał jedynie pomoc pieniężną z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w R. w kwocie [...] zł, która obejmuje zasiłek okresowy w wysokości [...] zł, dodatek mieszkaniowy w wysokości [...] zł, zasiłek celowy na zakup żywności, leków i środków czystości w łącznej wysokości [...] zł. Skarżący wskazał, że odmówiono mu zasiłku celowego na pokrycie opłat bieżących za energię elektryczną i wodę. Zdaniem strony otrzymywana pomoc jest niezgodna z art. 67 i 68 Konstytucji RP. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Ponadto sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W ocenie sądu skarga jest niezasadna, bowiem zarówno zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] kwietnia 2006 r., [...], jak i poprzedzająca ją decyzja Prezydenta Miasta R. z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] nie naruszają prawa. Na wstępie podkreślić należy, że rodzaje świadczeń z pomocy społecznej oraz zasady i tryb ich udzielania reguluje ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 ze zm.). Stosownie do treści art. 2 ust. 1 tej ustawy pomoc społeczna jest instytucją polityki społecznej państwa, mającą na celu umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości. Zaznaczyć trzeba, że zadaniem pomocy społecznej jest wspieranie osób i rodzin w wysiłkach zmierzających do zaspokojenia niezbędnych potrzeb i umożliwianie im życia w warunkach odpowiadających godności człowieka (art. 3 ust. 1). Nie oznacza to jednak, że pomoc społeczna ma utrzymywać osoby, które znalazły się w trudnej sytuacji życiowej oraz zaspakajać ich wszystkie potrzeby i oczekiwania. Zwłaszcza, że możliwości finansowe ośrodków pomocy społecznej nie są nieograniczone, a liczba osób wymagających wsparcia jest znaczna i stale rośnie. Stosownie do treści art. 39 ust. 1 i 2 powołanej ustawy o pomocy społecznej zasiłek celowy może być przyznany w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej, w szczególności na pokrycie części lub całości kosztów zakupu żywności, leków i leczenia, opału, odzieży, niezbędnych przedmiotów użytku domowego, drobnych remontów i napraw w mieszkaniu, a także kosztów pogrzebu. Z powołanego przepisu wynika – jak słusznie zauważył organ w zaskarżonej decyzji - że decyzja o przyznaniu zasiłku celowego ma charakter uznaniowy. Oznacza to, że nie zawsze osoba spełniająca ustawowe kryteria do przyznania zasiłku celowego zasiłek ten otrzyma, ponieważ organ może, ale nie musi przyznać świadczenie. Nie zawsze też zasiłek celowy zostanie przyznany w wysokości zgodnej z oczekiwaniami osoby ubiegającej się o to świadczenie. Podkreślić należy, że zgodnie z art. 3 ust. 4 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej potrzeby osób i rodzin korzystających z pomocy powinny zostać uwzględnione, jeżeli odpowiadają celom i mieszczą się w możliwościach pomocy społecznej. Organ rozpoznający wniosek o przyznanie zasiłku celowego musi natomiast mieć na względzie nie tylko interes osoby wnioskującej, ale również interesy innych osób będących w trudnej sytuacji materialnej i potrzebujących wsparcia. Z analizy dokumentów znajdujących się w aktach sprawy wynika, że wysokość środków finansowych, którymi dysponuje Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w R. oraz liczba osób objętych pomocą tego ośrodka pozwalają na przyznanie zasiłku celowego w wysokości około [...] zł miesięcznie na rodzinę. Dane powyższe wynikają z decyzji Prezydenta Miasta R. z dnia [...] marca 2006 r., nr [...]. Zaznaczyć trzeba, że przedmiotową decyzją z dnia [...] marca 2006 r. przyznano S. W. zasiłek celowy na dofinansowanie zakupu żywności, leków i środków czystości w łącznej wysokości [...] zł. Skarżący otrzymał zatem świadczenie w formie zasiłku celowego w wysokości znacznie przewyższającej średnią miesięczną wysokość zasiłku celowego przewidzianą w tym okresie na pomoc osobom ubiegającym się o to świadczenie przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w R. Mając powyższe na uwadze stwierdzić trzeba, że odmawiając S. W. przyznania zasiłku celowego na dofinansowanie opłat bieżących za energię elektryczną i wodę organ administracji publicznej nie przekroczył granic uznania administracyjnego. Podkreślić należy, że o odmowie przyznania świadczenia decydowały nie tylko potrzeby skarżącego i fakt przyznania mu już określonej pomocy, ale również możliwości finansowe Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w R. i potrzeby innych osób, objętych pomocą tego ośrodka. Za całkowicie chybione uznać zaś należy, zawarte w skardze twierdzenia, że przyznana pomoc pieniężna w wysokości [...] zł jest niezgodna z art. 67 i 68 Konstytucji RP. Powołany art. 67 stanowi, że obywatel ma prawo do zabezpieczenia społecznego w razie niezdolności do pracy ze względu na chorobę lub inwalidztwo oraz po osiągnięciu wieku emerytalnego. Zakres i formy zabezpieczenia społecznego określa ustawa. Obywatel pozostający bez pracy nie z własnej woli i nie mający innych środków utrzymania ma prawo do zabezpieczenia społecznego, którego zakres i formy określa ustawa. Z kolei w myśl art. 68 Konstytucji RP każdy ma prawo do ochrony zdrowia. Obywatelom, niezależnie od ich sytuacji materialnej, władze publiczne zapewniają równy dostęp do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanej ze środków publicznych. Warunki i zakres udzielania świadczeń określa ustawa. Władze publiczne są obowiązane do zapewnienia szczególnej opieki zdrowotnej dzieciom, kobietom ciężarnym, osobom niepełnosprawnym i osobom w podeszłym wieku. Władze publiczne są obowiązane do zwalczania chorób epidemicznych i zapobiegania negatywnym dla zdrowia skutkom degradacji środowiska. Władze publiczne popierają rozwój kultury fizycznej, zwłaszcza wśród dzieci i młodzieży. Rozpoznając przedmiotową sprawę sąd nie dopatrzył się naruszenia przez organy administracji wskazanych przepisów Konstytucji RP. Podkreślić należy, że twierdzenia skarżącego nie zostały poparte jakimikolwiek argumentami. Podnoszona zaś okoliczność, że zasiłek przedemerytalny wynosi [...] zł, a skarżący otrzymuje z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w R. kwotę [...] zł nie stanowi - w ocenie sądu - przesłanki przemawiającej za stwierdzeniem, że w sprawie naruszone zostały powołane przepisy Konstytucji RP. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło