I SA/Wa 1029/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Dargas po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. V., M. V. i J. V. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i umorzenia postępowania postanawia: zasądzić od Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej na rzecz skarżących A. V., M. V. i J. V. solidarnie kwotę 257, 00 zł (słownie: dwieście pięćdziesiąt siedem) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego. Wyrokiem z dnia 28 listopada 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględniając skargę A. V., M. V. i J. V. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i umorzenia postępowania, uchylił zaskarżoną decyzję, orzekł, że nie podlega ona wykonaniu oraz zasądził od organu na rzecz skarżących kwotę po 257,00 zł dla każdego z nich tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego. W wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej organu od ww. wyroku Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 24 października 2012 r. sygn. akt I OSK 711/12 uchylił zaskarżony wyrok w punkcie 4 i w tym zakresie przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej p.p.s.a.) w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony (art. 205 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 210 § 1 p.p.s.a. strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Stosownie do art. 202 § 2 p.p.s.a., jeżeli uprawnienie lub obowiązki skarżących, o których mowa w § 1, związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, zwrot kosztów następuje na ich rzecz solidarnie. Wspólność uprawnień lub obowiązków skarżących, w wyniku której zwrot kosztów następuje solidarnie (§2), dotyczy sytuacji współuczestnictwa materialnego. W niniejszej sprawie bezsporne jest, że skarżący byli reprezentowani przez adwokata K. N., który w skardze z dnia 27 kwietnia 2011 r. wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. Sprawa dotyczy wspólnych praw skarżących a zatem należy zasądzić na ich rzecz solidarnie koszty zastępstwa procesowego. Mając na względzie powyższe Sąd określił wysokość kosztów zastępstwa procesowego zgodnie z art. 205 § 2 p.p.s.a. i 18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynoszą 240 zł. Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata podlega zaliczeniu wydatek poniesiony przez nią w związku z koniecznością uiszczenia opłaty skarbowej od dokumentu stwierdzającego ustanowienie pełnomocnika (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 12 marca 2003 r., sygn. akt III CZP 2/03, OSNC 2003, nr 12, poz. 161). Uwzględniając przedstawiony stan faktyczny i prawny, na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.