I SA/Wa 1032/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Gdesz po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. O. i T. O. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. O. i T. O. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] lipca 2009 nr [...] w przedmiocie odmowy skreślenia z rejestru zabytków postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 24 maja 2010r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga. I T. O. , na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] lipca 2009 nr [...] utrzymującą w mocy wcześniejszą decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] czerwca 2008 nr [...] o odmowie skreślenia z rejestru zabytków oficyny położonej w P. przy[...] , wpisanej do rejestru zabytków pod numerem [...]. Jednocześnie ze skargą K. i T. z O. złożyli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek skarżący podnieśli, że budynek oficyny nie przedstawia wartości urbanistycznej ani historycznej. Wzniesiony został w XIX wieku i przebudowany w latach pięćdziesiątych ubiegłego wieku. Decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. budynek został wyłączony z użytkowania. Dodatkowo skarżący wskazali, że za wstrzymaniem zaskarżonej decyzji przemawia fakt, że wydana została ona z naruszeniem prawa. Skarżący prowadzą działalność gospodarczą i wykonalność zaskarżonej decyzji na tym etapie postępowania narazi ich na szkodę i spowoduje nieodwracalne, negatywne skutki finansowe wynikające z konieczności przeprowadzenia prac zabezpieczających i remontowych zabytku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.). sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W związku z powyższym warunkiem rozpatrzenia przez sąd merytorycznie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest właściwe uzasadnienie go, tj. wykazanie przez wnioskującego, iż w sprawie zachodzą pozytywne przesłanki z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004r. FZ 65/2004, nie publ.). Zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04 uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. To na stronie spoczywa obowiązek wykazania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody (majątkowej, a także niemajątkowej) lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004, publ. Lex Polonica). W przypadku ich braku Sąd nie jest władny rozpatrzyć wniosku merytorycznie. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że przez znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki rozumie się taką szkodę, która nie będzie mogła zostać wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia lub nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Istnienie tych przesłanek powinno zostać wykazane przez skarżących. Może to wymagać przedstawienia np. dokumentów źródłowych i innych materiałów potwierdzających tezy skarżących, nie jest bowiem wystarczającą przesłanką wstrzymania wykonania decyzji oświadczenie strony, iż grożą jej nieodwracalne skutki. W rozpatrywanej sprawie wystąpienie powyższego skutku skarżący upatrują głównie w wydaniu zaskarżonej decyzji. Skarżący nie wskazali jednak w jaki sposób decyzja utrzymująca w mocy decyzją o odmowie skreślenia oficyny z rejestr zabytków może skutkować dla nich niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Wskazanie na fakt prowadzenia działalności gospodarczej oraz nakazanie skarżącym przeprowadzenie prac zabezpieczających i remontowych zabytku, bez wskazania chociażby wysokości potencjalnych strat finansowych, które mogą ponieść, nie może zdaniem Sądu przemawiać za zastosowaniem ochrony tymczasowej. W ocenie Sądu skarżący skoncentrowali swą uwagę przede wszystkim na próbie podważenia zaskarżonej decyzji, co będzie przedmiotem oceny dopiero w toku dalszych czynności Sądu przy merytorycznym rozpoznaniu wniesionej skargi. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.