I SA/Wa 1034/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym; Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lech Sędziowie WSA Monika Nowicka WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) Protokolant Ewelina Dębna po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi Prezydenta W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2004 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie rozpatrzenia wniosku o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości [...] p o s t a n a w i a odrzucić skargę I SA/Wa 1034/04 UZASADNIENIE Prezydent W. w dniu [...] czerwca 2004 r. wniósł za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2004 r., nr [...], uchylające w całości postanowienie Prezydenta W. z dnia [...] marca 2004 r., nr [...] zawieszeniu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie rozpatrzenia wniosku o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego gruntu nieruchomości [...], położonej przy ul. [...] i umarzające postępowanie w przedmiocie zawieszenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny. Należy stwierdzić, że w postępowaniu administracyjnym jednostka samorządu terytorialnego może występować, albo w charakterze strony broniąc swojego interesu prawnego w myśl przepisu art. 28 kpa, albo jako organ administracji publicznej, w rozumieniu art. 5 § 2 kpa. Wówczas będzie ona reprezentowała interes jednostki samorządu terytorialnego w formach właściwych dla organu prowadzącego postępowanie. Wyposażenie jednostki samorządu terytorialnego, z mocy ustawy, w kompetencje organu administracji publicznej, powołanego do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego. W takiej sytuacji gmina nie ma w postępowaniu legitymacji procesowej strony, nie jest również uprawniona do zaskarżenia decyzji do sądu administracyjnego. Prezydent W. wydając w sprawie niniejszej postanowienie w pierwszej instancji nie działa jako podmiot, którego własnego interesu prawnego (uprawnienia lub obowiązku) dotyczy sprawa, lecz jako organ administracji publicznej na mocy przyznanych mu ustawowo kompetencji, bez względu na przedmiot sprawy i jego rzeczywisty związek z interesem prawnym gminy. Dopuszczenie możliwości wniesienia skargi przez organ administracji publicznej, który wydał rozstrzygnięcie w sprawie nadawałoby temu organowi dwojakie uprawnienia. Z jednej strony uprawnienia władcze w zakresie rozstrzygnięcia, z drugiej uprawnienia strony, która kwestionuje poprzez skargę takie rozstrzygnięcie. Uprawnień takich nie przewidują jednak przepisy o postępowaniu administracyjnym. Powyżej prezentowany pogląd został utrwalony w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego – uchwała 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2003 r., OPS 1/03, ONSA 2003/3/115, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 października 2001 r., sygn. akt II SA/Ka 800/99 (niepublikowany). Wobec powyższego skargę wniesioną przez Prezydenta W. należało uznać za niedopuszczalną i odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).