I SA/Wa 1037/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daniela Kozłowska po rozpoznaniu w dniu 7 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata A. Z. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi H. J. i Z. K. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] maja 2009 r., nr [...] w przedmiocie potwierdzenia prawa do rekompensaty postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata A. Z. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 146,40 (sto czterdzieści sześć 40/100) złotych, w tym tytułem 22 % podatku od towarów i usług kwotę 26,40 (dwadzieścia sześć 40/100) złotych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 14 października 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 1037/09 oddalił skargę H. J. i Z. K. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] maja 2009 r., nr [...] w przedmiocie potwierdzenia prawa do rekompensaty. W dniu 16 lipca 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło pismo z dnia 12 lipca 2010 r., w którym wyznaczony z urzędu pełnomocnik skarżącej H. J. poinformował, że nie znalazł podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie. W powyższym piśmie zawarty został jednocześnie wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych. Powyższy wniosek o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu rozpoznany został – wydanym przez referendarza sądowego – postanowieniem z dnia 21 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 1037/09. W dniu 4 sierpnia 2010 r. wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo adwokata A. Z. zatytułowane "zażalenie". Pismo to zostało potraktowane przez Sąd jako sprzeciw ww. adwokata na przedmiotowe postanowienie. Wobec czego postanowienie to straciło moc, a sprawa z wniosku o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu podlega rozpoznaniu na nowo. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Do czynności, o których mowa w powołanym przepisie, należy także sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Stosownie bowiem do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi obejmują także stawkę za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Zgodnie z powołanym § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b stawka ta w niniejszej sprawie wynosi 120 zł (50 % stawki minimalnej w wysokości 240 zł). W myśl zaś § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 250 i art. 260 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.