I SA/Wa 1038/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dariusz Pirogowicz po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W.K. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi W.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: odmówić przywrócenia terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 18 sierpnia 2011 r., sygn. akt I SA/Wa 1038/11 oddalił skargę W.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...], w przedmiocie zasiłku celowego. Następnie pismem z dnia [...] sierpnia 2011 r. (data stempla pocztowego) W.K. wniósł o doręczenie ww. orzeczenia. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału I z dnia 22 sierpnia 2011 r., zgodnie z żądaniem wniosku, doręczono skarżącemu odpis sentencji wyroku z dnia 18 sierpnia 2011 r. Postanowieniem z dnia 13 października 2011 r., sygn. akt I SA/Wa 1038/11 referendarz sądowy przyznał W.K. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie z urzędu radcy prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. W dniu [...] listopada 2011 r. ww. Rada nadesłała do Sądu informację o wyznaczeniu radcy prawnego N.L. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego. Pismem nadanym w dniu [...] grudnia 2011 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik W.K. wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz złożył stosowny wniosek. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że skarżący nie został pouczony o sposobie zaskarżenia wyroku. W zawiadomieniu o rozprawie W.K. poinformowany został jedynie o tym, że "uzasadnienie wyroku oddalającego skargę jest doręczane na wniosek złożony w terminie 7 dni od ogłoszenia wyroku". Zdaniem pełnomocnika informacja ta nie jest tożsama z pouczeniem o skutkach wynikających z niezłożenia takiego wniosku i tym samym stoi w sprzeczności z treścią art. 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który nakłada na Sąd obowiązek udzielania stronom występującym w sprawie bez adwokata lub radcy prawnego potrzebnych wskazówek co do czynności procesowych oraz pouczania ich o skutkach tych czynności i skutkach zaniedbań. Ponadto podniósł, że o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu dowiedział się w dniu [...] listopada 2011 r., w którym odebrał z siedziby Okręgowej Izby Radców Prawnych stosowne pismo. W tym dniu ustała przyczyna uchybienia terminu w niniejszej sprawie, a wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a.") uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Przy ocenie braku winy przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy, przy uwzględnieniu uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. O braku winy w uchybieniu terminu można zaś mówić jedynie wówczas, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wykaże, iż niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. W przedmiotowej sprawie, Sąd nie znalazł przesłanek, które pozwoliłby zastosować art. 86 § 1 P.p.s.a. Wskazać należy, ze zgodnie z 141 § 2 P.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia sentencji wyroku. W przedmiotowej sprawie we wskazanym wyżej terminie skarżący złożył wniosek "o doręczenie wyroku", nie wskazując jednak na uzasadnienie. W ocenie Sądu nie stanowi usprawiedliwienia argument, że skarżący nie ma właściwego rozeznania w sprawach prawnych dotyczących zaskarżania wyroku. Przede wszystkim z akt sprawy jednoznacznie wynika, że skarżący został prawidłowo pouczony w piśmie informującym o wyznaczeniu rozprawy z dnia [...] czerwca 2011 r. (karta 11) o konieczności złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oddalającego skargę w terminie 7 dni, od dnia jego ogłoszenia. Za chybiony również należy uznać zarzut naruszenia art. 6 P.p.s.a., który nakłada na Sąd obowiązek pouczania strony o skutkach prawnych czynności procesowych, które na danym etapie postępowania powinna ona podjąć, co też Sąd uczynił w zawiadomieniu o rozprawie. Sąd nie ma obowiązku udzielania stronie pouczeń co do wszystkich możliwych zachowań; obowiązek sądu odnosi się do pouczeń celowych z punktu widzenia prawidłowego przebiegu postępowania i dających stronie gwarancje prawa do obrony (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2008, s.123). Na uwagę zasługuje fakt, że skarżący posiada pełną zdolność do czynności prawnych, nie jest osobą częściowo, ani całkowicie ubezwłasnowolnioną. W związku z czym niepoprawne sformułowanie wniosku – obciąża przede wszystkim jego osobę i nie stanowi przesłanki wyłączającej jego winę. Zatem jak każda osoba fizyczna - posiadająca pełną zdolność do czynności prawnych, ponosi odpowiedzialność w sferze prawnej za swoje działania. Tym bardziej, iż skarżący był już stroną licznych postępowań zawisłych przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, które inicjował wnoszonymi skargami. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 86 § 1 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.