I SA/Wa 1041/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Małgorzata Boniecka – Płaczkowska po rozpoznaniu w dniu 25 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg G. C., O. K., B. M., J. M., T. C., L. S., W. L., G. S., M. M., B. R., R. A. i Miasta W. na decyzję Komisji do spraw reprywatyzacji nieruchomości warszawskich z dnia [...] marca 2018 r., sygn. akt [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia odrzucić skargę O. K. i L. S. Pismem z [...] kwietnia 2018 r. G. C., O. K., B. M., J. . T. C. (posługująca się poprzednio nazwiskiem C.), L. S., W. L., G. S. wnieśli skargę na decyzję Komisji do spraw reprywatyzacji nieruchomości warszawskich z [...] marca 2018 r., sygn. akt [...]. W odpowiedzi na skargę Komisja wniosła o jej odrzucenie w stosunku do nieżyjących: O. K. oraz L. S. - na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 P.p.s.a. W uzasadnieniu wniosku Komisja wskazała, że O. K. zmarł [...] sierpnia 1997 r. Na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego [...] w G. z [...] lutego 2017 r., sygn. akt [...] spadek po O. K. nabyła w całości córka M. W. Natomiast L. S. zmarł [...] stycznia 2013 r., a spadek po nim nabyła żona J. S., co wynika z postanowienia Sądu Rejonowego [...] w G. z [...] sierpnia 2014 r., sygn. akt [...]. Komisja dodała, że w dniu wydania zaskarżonej decyzji miała wiedzę o śmierci ww. osób, dlatego też procedowała z udziałem następców prawnych nieżyjących stron i do nich skierowała odpis decyzji wydany w sprawie. W odpowiedzi na wezwanie sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi pełnomocnik skarżących - radca prawny J. S. poinformowała, że w skardze omyłkowo jako skarżącego wskazała L. S. pomimo tego, że nie żył on w dacie przygotowywania skargi. Pełnomocnik podała, że błędne oznaczenie strony skarżącej miało charakter oczywistej omyłki i dlatego wniosła o uznanie J. S. za stronę tego postępowania. Dodała, że zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego [...] w G., sygn. akt [...] spadek po zmarłym L. S. nabyła w całości J. S. Pełnomocnik powołała się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 marca 2017 r., sygn. akt II GSK 1911/15 wskazując, że "nieprawidłowe oznaczenie w skardze do WSA strony postępowania – nie powinno skutkować odrzuceniem skargi". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 5 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną zachodzą braki umożliwiające jej działanie. Stosownie do treści przepisu art. 25 § 1 P.p.s.a. osoba fizyczna, osoba prawna lub organ administracji publicznej mają zdolność występowania przed sądem administracyjnym jako strona (zdolność sądowa), czyli zdolność do zajmowania pozycji podmiotu postępowania sądowoadministracyjnego. Natomiast zgodnie z art. 26 § 1 P.p.s.a. zdolność do czynności w postępowaniu w sprawach sądowoadministracyjnych (zdolność procesową) mają osoby fizyczne posiadające pełną zdolność do czynności prawnych, osoby prawne oraz organizacje społeczne i jednostki organizacyjne, o których mowa w art. 25 P.p.s.a. Każdy człowiek od chwili urodzenia aż do śmierci ma zdolność prawną (art. 8 § 1 Kodeksu Cywilnego), a zatem i zdolność sądową. Jak wynika z akt sprawy, skarga do Sądu została złożona przez radcę prawnego J. S. ze wskazaniem, że reprezentuje ona m.in. O. K. i L. S. W dniu wniesienia niniejszej skargi O. K. oraz L. S. nie byli stroną przedmiotowego postępowania, ponieważ obaj nie żyli. Postępowanie sądowe nie może być wszczęte z wniosku osoby zmarłej, wobec braku legitymacji sądowej. Zatem, stwierdzony brak zdolności sądowej skarżących O. K. i L. S. w chwili wniesienia skargi, obliguje Sąd do odrzucenia skargi w stosunku do nich. Odnosząc się do pisma pełnomocnika skarżących – radcy prawnego J. S. podnieść należy, iż wskazanie jako strony skarżącej L. S. nie może być uznane za oczywistą omyłkę pisarską. Powołany natomiast przez pełnomocnika wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego został wydany w zupełnie innych okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy. Nieprawidłowe oznaczenie w tamtym postępowaniu strony dotyczyło wskazania Starostwa Powiatowego w O. zamiast Powiatu O., a więc podmiotu istniejącego, zarówno w postępowaniu przed organem, jak i w postępowaniu sądowym. Naczelny Sąd Administracyjny w powołanym wyroku wyjaśnił, że Powiat O. jest reprezentowany przez Starostę, a nie Starostwo. Zatem oznaczenie jako strony Starostwa zamiast Starosty nosi znamiona oczywistej omyłki pisarskiej. W sprawie będącej przedmiotem niniejszego postępowania w skardze wskazano osobę nieżyjącą. Taka sytuacja nie może więc być traktowana w kategoriach oczywistej omyłki pisarskiej i konwalidowana. Ubocznie wskazać należy, że spadkobiercy po zmarłym O. K. i L. S., tj. M. W. i J. S. byli stronami postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji i mają status uczestników niniejszego postępowania sądowego, w rozumieniu art. 33 § 1 P.p.s.a. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 P.p.s.a. orzekł jak sentencji.