I SA/Wa 1044/09

WyrokWSA w Warszawie2009-10-09

Skład orzekający: Monika Nowicka, Elżbieta Lenart, Emilia Lewandowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy działalność prowadzona na stanowisku głównego księgowego, połączona z pełnomocnictwem do składania oświadczeń majątkowych i finansowych, może być zaliczona na poczet praktyki zawodowej w zakresie zarządzania nieruchomościami, zgodnie z art. 16 ustawy o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami?
Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że skarżący nie wykazał prowadzenia działalności zawodowej w zakresie zarządzania nieruchomościami przed dniem 31 grudnia 2001 r. Zatrudnienie na stanowisku głównego księgowego, nawet z dodatkowym pełnomocnictwem, nie jest równoznaczne z prowadzeniem działalności zarządcy nieruchomości. W związku z tym, brak jest podstaw do zaliczenia tego okresu na poczet wymaganej praktyki zawodowej, co skutkuje zasadnością odmowy nadania licencji.
Stan faktyczny
Skarżący P.L. ubiegał się o nadanie licencji zawodowej w zakresie zarządzania nieruchomościami. Państwowa Komisja Kwalifikacyjna odmówiła zaliczenia na poczet praktyki zawodowej działalności prowadzonej przed 31 grudnia 2001 r., uznając, że skarżący był zatrudniony jako główny księgowy, a nie zarządca nieruchomości. Dodatkowo, ukończone przez niego studia podyplomowe nie spełniały wymogów programowych. Minister Infrastruktury utrzymał w mocy decyzję o odmowie nadania licencji. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego i proceduralnego, domagając się uchylenia decyzji.
Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Nowicka Sędziowie: WSA Elżbieta Lenart WSA Emilia Lewandowska (spr.) Protokolant Jolanta Dominiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 października 2009 r. sprawy ze skargi P.L. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania licencji zawodowej oddala skargę. Minister Infrastruktury, decyzją z [...] kwietnia 2009 r. nr [...], utrzymał w mocy własną decyzję z [...] września 2008 r. nr [...] o odmowie nadania P.L. licencji zawodowej w zakresie zarządzania nieruchomościami. Z ustaleń organu wynika, że w dniu 13 sierpnia 2008 r. Państwowa Komisja Kwalifikacyjna, działając na podstawie art. 191 ust. 3 ww. ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 24 sierpnia 2007 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz o zmianie niektórych innych ustaw oraz § 41 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 15 lutego 2008 r. w sprawie nadawania uprawnień i licencji zawodowych w dziedzinie gospodarowania nieruchomościami (Dz. U. Nr 31, poz. 189), przeprowadziła postępowanie kwalifikacyjne, w trakcie którego rozpatrzyła wniosek P.L. z dnia 17 maja 2008 r. o nadanie licencji zawodowej w zakresie zarządzania nieruchomościami, w tym o zaliczenie na poczet praktyki zawodowej działalności zawodowej w zakresie zarządzania nieruchomościami, prowadzonej przed dniem 31 grudnia 2001 r., w trybie art. 16 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2004 r. Nr 141, poz. 1492, z późn. zm.). Państwowa Komisja Kwalifikacyjna ustaliła, że złożone przez kandydata dokumenty nie potwierdzają spełnienia warunków nadania licencji zawodowej w zakresie zarządzania nieruchomościami ze względu na brak udokumentowania działalności zawodowej w zakresie zarządzania nieruchomościami prowadzonej przed dniem 31 grudnia 2001 r. Z przedstawionych dokumentów wynika, że w okresie od 1 czerwca 1993 r. - 30 czerwca 1995 r. P.L. był zatrudniony na stanowisku głównego księgowego w Lokalnym Zrzeszeniu Właścicieli Nieruchomości w C., a od 21 maja 1994 r. - 30 czerwca 1995 r. posiadał pełnomocnictwo Lokalnego Zrzeszenia Właścicieli Nieruchomości do składania oświadczeń majątkowych i finansowych. Ponadto informacja LZWN potwierdza powyższe fakty jak również wskazuje na inne obszary zakresu obowiązków, które wykraczają poza zakres pełnomocnictwa oraz obowiązków głównego księgowego, ale nie można ich uznać za działalność z zakresu zarządzania nieruchomościami. Jednocześnie Komisja uznała, że przedstawione przez kandydata świadectwo ukończenia studiów podyplomowych w zakresie wyceny i gospodarki nieruchomościami zarejestrowane w Ministerstwie Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa pod nr [...], zawiera program, który nie spełnia minimum programowego dla studiów podyplomowych w zakresie zarządzania nieruchomościami, ogłoszonego w załączniku do komunikatu Ministra Infrastruktury z dnia 23 grudnia 2004 r. (Dz. Urz. MI, Nr 23, poz. 252), pierwszego, jakie dla studiów podyplomowych w tym zakresie zostało ustalone. Ustalenia Komisji zawiera protokół z dnia 13 sierpnia 2008 r. W związku z powyższym postępowanie kwalifikacyjne w sprawie nadania licencji zawodowej zarządcy nieruchomości zostało uznane za zakończone wynikiem negatywnym - na podstawie przepisu § 43 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 15 lutego 2008 r. Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] września 2008 r., odmówił nadania P. L. licencji zawodowej w zakresie zarządzania nieruchomościami. Pismem z dnia 13 października 2008 r. P.L. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy na podstawie art. 127 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego. Państwowa Komisja Kwalifikacyjna w dniu 12 lutego 2009 r., po przeanalizowaniu całości akt sprawy P.L., ponownie oceniła całość dokumentów zgromadzonych w sprawie i ustaliła, że dokumenty złożone przez kandydata nadal nie potwierdzają ustawowych przesłanek uprawniających do nadania licencji zawodowej w zakresie zarządzania nieruchomościami, z powodu niespełnienia warunku określonego w art. 16 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. w zakresie udokumentowania działalności zarządzania przed dniem 31 grudnia 2001 r. Jednocześnie Komisja uznała, że przedstawione przez kandydata świadectwo ukończenia studiów podyplomowych w zakresie wyceny i gospodarki nieruchomościami zarejestrowane w Ministerstwie Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa pod nr [...], zawiera program, który nie spełnia minimum programowego dla studiów podyplomowych w zakresie zarządzania nieruchomościami, ogłoszonego w załączniku do komunikatu Ministra Infrastruktury z dnia 23 grudnia 2004 r. Wobec powyższego organ stwierdził, że brak jest podstaw do uchylenia decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] września 2008 r., o odmowie nadania P.L. licencji zawodowej w zakresie zarządzania nieruchomościami. W skardze na decyzję Ministra Infrastruktury z [...] kwietnia 2009 r. P.L. zarzucił: 1) naruszenie przepisów prawa materialnego przez błędną wykładnię art. 187 ust. 1 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami oraz §56 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 15 lutego 2008 r. w sprawie nadawania uprawnień i licencji zawodowych w dziedzinie gospodarowania nieruchomościami poprzez uznanie, że skarżący nie spełnia wymogów określonych w tych przepisach, 2) naruszenie przepisów proceduralnych, które miały istotny wpływ na wynik sprawy: art. 10 oraz art. 106§5 kpa poprzez niezapewnienie stronie czynnego udziału w postępowaniu przed Państwową Komisją Kwalifikacyjną w zakresie dotyczącym przeprowadzonego przez nią postępowania kwalifikacyjnego, pozbawienie możliwości zażalenia na stanowisko wyrażone przez Komisję. Skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji jak i poprzedzającej ją decyzji Ministra Infrastruktury z [...] września 2008 r. oraz o zwrot kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna. Aby uzyskać licencję zawodową w zakresie zarządzania nieruchomościami, o jaką ubiegał się skarżący P.L., kandydat musi spełnić m. in. wymogi określone w art. 187 ust. 1 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. Nr 261 z 2004 r., Nr 261, poz. 2603, ze zm.). Wymogi te muszą być spełnione łącznie. Jednym z tych wymogów jest odbycie praktyki zawodowej o czym stanowi art. 187 ust. 1 pkt 5 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Wyjątek od obowiązku odbycia praktyki zawodowej przez kandydata został wprowadzony ustawą z 28 listopada 2002 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2004 r. Nr 141, poz. 1492, ze zm.). Przepis art. 16 ust. 1 tej ustawy stanowi, że osobom, które przed 31 grudnia 2001 r. prowadziły bez licencji zawodowej działalność zawodową w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami lub zarządzania nieruchomościami, zalicza się tę działalność na poczet praktyki zawodowej. Skarżący złożył wniosek o zaliczenie na poczet praktyki prowadzenie przez niego działalności zawodowej w zakresie zarządzania nieruchomościami przed dniem 31 grudnia 2001 r. co ma wynikać jednoznacznie z informacji Prezesa Zarządu Lokalnego Zrzeszenia Właścicieli Nieruchomości w C.. Z załączonych do wniosku dokumentów wynika, że skarżący był zatrudniony w Lokalnym Zrzeszeniu Właścicieli Nieruchomości w C. od 1 czerwca 1993 r. do 30 czerwca 1995 r. na stanowisku głównego księgowego. Z dniem 21 maja 1994 r. zostało mu udzielone pełnomocnictwo do składania oświadczeń majątkowych i finansowych. Chociaż informacja wystawiona przez Lokalne Zrzeszenie Właścicieli Nieruchomości w C. w dniu 24 kwietnia 2008 r. potwierdza, że w trakcie zatrudnienia w Zrzeszeniu P.L., niektóre ze wskazanych w informacji czynności wykonują także zarządcy nieruchomości to nie dowodzi, że skarżący prowadził w czasie tego zatrudnienia działalność zawodową w zakresie zarządzania nieruchomościami. P.L. nie był bowiem zatrudniony jako zarządca nieruchomości lecz w charakterze głównego księgowego. Prawidłowo więc Państwowa Komisja Kwalifikacyjna uznała, że przedstawione przez skarżącego dokumenty nie potwierdzają prowadzenia przez niego działalności w zakresie zarządzania nieruchomościami przed dniem 31 grudnia 2001 r. Brak jest tym samym podstaw do zaliczenia tego zatrudnienia na poczet praktyki zawodowej. Konsekwencją zaś takiej oceny jest uznanie, że skarżący nie spełnia warunku określonego w art. 187 ust. 1 pkt 5 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Już tylko brak spełnienia tego warunku uzasadnia negatywny wynik postępowania kwalifikacyjnego. W zaskarżonej decyzji organ wskazał, że skarżący przedstawił świadectwo ukończenia studiów podyplomowych, których program nie spełnia minimum programowego dla studiów podyplomowych w zakresie zarządzania nieruchomościami, ogłoszonego w załączniku do komunikatu Ministra Infrastruktury z 23 grudnia 2004 r. Z uwagi na prawidłowe ustalenie organu, że skarżący nie spełnia warunku określonego w art. 187 ust. 1 pkt 5 ustawy o gospodarce nieruchomościami to już z tego tylko powodu odmowa nadania licencji zawodowej jest zasadna. Dlatego rozważania czy skarżący spełnia pozostałe warunki określone w ustawie o gospodarce nieruchomościami czy też nie spełnia jeszcze innego warunku jest zbędne, gdyż pozostaje bez wpływu na wynik rozstrzygnięcia. Nie potwierdził się więc zarzut naruszenia prawa materialnego podniesiony w skardze. Zaskarżona decyzja nie narusza także przepisów procedury. Postępowanie o nadanie licencji zawodowej jest postępowaniem szczególnym, które przeprowadzane jest w sposób przewidziany w przepisach ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami oraz w przepisach wykonawczych do tej ustawy tj. rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 15 lutego 2008 r. w sprawie nadawania uprawnień i licencji zawodowych w dziedzinie gospodarowania nieruchomościami (Dz. U. Nr 31, poz. 189, ze zm.). W myśl tych przepisów postępowanie o nadanie licencji zawodowych odbywa się w dwóch etapach: pierwszy etap toczy się przed Państwową Komisją Kwalifikacyjną, która na podstawie wyników tego postępowania potwierdza, że kandydat spełnia wymogi określone w ustawie lub wskazuje wymogi, których kandydat nie spełnia. Drugi etap toczy się przed właściwym ministrem, który na podstawie wiążących go wyników postępowania kwalifikacyjnego nadaje licencję zawodową albo decyzję odmawiającą nadania takiej licencji. Przepisy powołanych aktów prawnych nie przewidują by w postępowaniu kwalifikacyjnym prowadzonym przez Państwową Komisję Kwalifikacyjną uczestniczył kandydat ubiegający się o licencję. Przepisy te nie przewidują również by postępowanie przed Państwową Komisją Kwalifikacyjną kończyło się wydaniem postanowienia, na które kandydatowi przysługiwałoby zażalenie. Państwowa Komisja Kwalifikacyjna nie jest organem administracji publicznej i w postępowaniu przed nim nie ma zastosowania tryb przewidziany w art. 106 kpa, gdyż postępowanie przed tą komisją nie ma charakteru postępowania administracyjnego podlegającego przepisom kodeksu postępowania administracyjnego. Z powyższych względów Sąd na zasadzie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło