I SA/Wa 1051/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Miernik po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata P. H. o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawna z urzędu w sprawie ze skargi A. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata P. H. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 219,60 (dwieście dziewiętnaście 60/100) złotych, w tym tytułem 22% podatku od towarów i usług kwotę 39,60 (trzydzieści dziewięć 60/100) złotych oraz tytułem poniesionych niezbędnych wydatków kwotę 4 ( cztery ) złotych. Wnioskiem z dnia 7 maja 2010 r. adwokat P. H. wystąpiła o przyznanie jej kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu A. Z. w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr[..] w przedmiocie zasiłku okresowego. Postanowieniem z dnia [..] maja 2010 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał ww. pełnomocnikowi tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu wynagrodzenie w kwocie 146,40 złotych oraz tytułem poniesionych niezbędnych wydatków kwotę 4 ( cztery ) złotych. Od ww. postanowienia, w terminie przewidzianym w art. 259 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), adwokat P. H. wniosła sprzeciw, wskazując na błędne zastosowanie przez referendarza sądowego § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. Powyższe skutkowało przyznaniem jej na podstawie ww. przepisów kwoty wynagrodzenia w wysokości 120 złotych plus 22 %VAT zamiast 180 złotych plus 22% VAT - stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) ww. rozporządzenia, który to przepis określa stawki minimalne za czynności adwokackie w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji w tym za sporządzenie opinii o braku podstaw do sporządzenie skargi kasacyjnej, co miało miejsce w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Na wstępie podnieść należy, iż w myśl art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie taka sytuacja ma miejsce, co oznacza, ze wniosek adwokata o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu A. Z.podlega rozpoznaniu przez Sąd. Stosownie do art. 250 p.p.s.a. wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W myśl § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokatów oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszonej przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz 2) niezbędne udokumentowane wydatki adwokata. Stawka minimalna w sprawie objętej skargą A. Z., stosownie do § 18 ust. 1 pkt 1 lit.c ) powołanego rozporządzenia, wynosi 240 złotych. W myśl zaś § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50 % stawki minimalnej określonej w pkt. 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120. W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że ustanowiony z urzędu w ramach przyznanego prawa pomocy adwokat P. H. sporządziła opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 października 2009 r. znajdującą się w aktach sprawy (k. 77). W tym stanie rzeczy zasadnym jest przyznanie pełnomocnikowi wynagrodzenia z tytułu świadczonej z urzędu nieopłaconej pomocy prawnej w kwocie 180,00 złotych, która to kwota stanowi 75 % stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) przywołanego rozporządzenia. Kwota ta, stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia powiększona zostaje o należny podatek od towarów i usług w wysokości 22%. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 260 w zw. z art. 250 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 2 ust. 3 i § 18 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości 28 września 2002 r., orzekł jak w sentencji postanowienia.