I SA/Wa 1059/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Magdalena Durzyńska (spr.), sędzia WSA Joanna Skiba, asesor WSA Anna Fyda-Kawula, , po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Miasta [...] na postanowienie Ministra Rozwoju i Technologii z dnia [...] lutego 2022 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia o zawieszeniu postępowania oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem Minister Rozwoju i Technologii (dalej jako organ/minister) uchylił w całości postanowienie Wojewody Mazowieckiego nr 330/2021 z dnia 28 kwietnia 2021 r. znak: SPN-V.7534.3.58.2020.EH o zawieszeniu postępowania odwoławczego od decyzji Starosty Mińskiego z dnia 13 lutego 2020 r. nr GN.683.2.46.2018 ustalającej wysokość odszkodowania, w trybie przepisów art. 98 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2021 r. poz. 1899, dalej jako ugn) za nieruchomość położoną w W. w [...], oznaczoną jako działka nr [...] z obrębu [...], wydzieloną pod drogę, która stała się własnością Miasta Stołecznego Warszawy na podstawie decyzji Burmistrza Miasta W. nr 72/91/R znak: GiGG.7412/PO/49/90/91 z 3 czerwca 1991 r. W uzasadnieniu organ podał, że wojewoda zawiesił z urzędu postępowanie odwoławcze w przedmiocie ustalenia odszkodowania za ww nieruchomość z uwagi na wszczęte - w stosunku do rzeczoznawcy majątkowego pani E. B. autorki operatu szacunkowego z dnia 19 kwietnia 2019 r. - postępowanie z tytułu odpowiedzialności zawodowej. Celem tego wszczętego postępowania ma być ocena przez Komisję Odpowiedzialności Zawodowej Rzeczoznawców Majątkowych czy przy wykonywaniu powyższego operatu biegła zastosowała się do obowiązujących przepisów prawa. Podstawę prawną ww postanowienia stanowił art. 97 § 1 pkt 4 kpa, minister uznał zaś, że w stanie faktycznym sprawy nie zachodzą przesłanki do zastosowania ww przepisu. Wyjaśnił, że w sytuacji, w której organ nabierze wątpliwości merytorycznych co do prawidłowości ocen specjalistycznych zawartych w operacie szacunkowym, a więc co do prawidłowości opinii biegłego, jakim jest operat szacunkowy, to może zwrócić się o dokonanie weryfikacji operatu szacunkowego do organizacji zawodowej rzeczoznawców majątkowych (przywołał wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 grudnia 2020 r. sygn. akt I OSK 3142/18 - publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Organ przywołał też wyrok NSA z dnia 8 września 2015 r. sygn. akt I OSK 2027/13 (publ. CBOSA), w którym podkreślono, że postępowanie w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej rzeczoznawcy majątkowego, prowadzone na podstawie art. 178 ugn, nie jest w stosunku do postępowania w przedmiocie odszkodowania za wywłaszczenie nieruchomości, w trakcie którego rzeczoznawca dokonał wyceny nieruchomości, zagadnieniem wstępnym w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 kpa – z uwagi na odmienny zakres postępowań wyjaśniających, uwarunkowanych różnymi materialnymi przesłankami orzekania w tych sprawach. Jak wyjaśnił minister ewentualna odpowiedzialność dyscyplinarna rzeczoznawcy majątkowego związana z naruszeniem norm, o których mowa w art. 175 ust. 1 ugn, może natomiast skutkować zaistnieniem podstaw wznowienia postępowania administracyjnego, o ile naruszenia dyscyplinarne będą jednocześnie wyczerpywały znamiona podstaw wznowienia. W skardze na ww postanowienie ministra Miasto Stołeczne Warszawa (dalej jako skarżący) zarzuciło naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 kpa w zw. z art. 98 ust. 3, art. 130 ust. 2, art. 174 ust. 3 i art. 175 ust. 1 ugn poprzez uchylenie postanowienia Wojewody Mazowieckiego nr 330/2021 z dnia 28 kwietnia 2021 r., znak: SPN-V.7534.3.58.2020.EH w przedmiocie zawieszenia postępowania, gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od ustalenia prawidłowości działania rzeczoznawcy majątkowego E. B., w tym działania przy sporządzaniu operatu szacunkowego z dnia 19 kwietnia 2019 r. Skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga nie jest uzasadniona. Zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 kpa zawieszenie postępowania administracyjnego następuje wówczas, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd, a więc wówczas, gdy istnieje konieczność rozstrzygania zagadnienia prawnego przez inny organ lub sąd. Pod pojęciem "zagadnienia wstępnego" rozumieć należy kwestię prawną, wyłaniającą się w toku postępowania administracyjnego, gdy jej rozstrzygnięcie poprzedzające rozpatrzenie sprawy administracyjnej, leży w kompetencji innego organu lub sądu, i jest niezbędne dla rozpoznania sprawy administracyjnej. Nie chodzi tu o konieczność wyjaśnienia nawet poważnych wątpliwości dotyczących aspektów prawnych czy faktycznych danej sprawy, lecz o rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego, bez rozstrzygnięcia którego nie jest możliwe wydanie orzeczenia w sprawie głównej. Przykładowo, gdy dla wydania określonej decyzji inwestycyjnej wg wiążących przepisów konieczne jest uprzednie uzyskanie np. "decyzji środowiskowej", albo np. gdy wydanie pozwolenia na budowę wymaga uzyskania uprzednio opinii konserwatorskiej, a wymóg ten wynika z wiążących przepisów prawa. Stąd, przepis art. 97 § 1 pkt 4 kpa wymaga istnienia miedzy rozstrzygnięciem sprawy, a zagadnieniem wstępnym związku bezpośredniego, rozumianego jako bezwzględne uzależnienie rozpatrzenia sprawy i wydania decyzji od uprzedniego rozstrzygnięcia tegoż "zagadnienia wstępnego" przez inny organ lub sąd. W przypadku braku takiego związku, zawieszenie postępowania na tej podstawie nie jest dopuszczalne. Od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego powinno bowiem zależeć rozpoznanie sprawy w ogóle, a nie wydanie decyzji o określonej treści, pozytywnej bądź negatywnej. Organ musi tym samym ustalić bezpośredni związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, a zagadnieniem wstępnym (zob. wyrok NSA z dnia 12 kwietnia 2013 r. I OSK 2108/11). W kontrolowanej sprawie taka zależność nie występuje. Rację ma organ II instancji podnosząc, że ewentualne negatywne zakończenie postępowania odpowiedzialności zawodowej wobec biegłej – może stanowić (w określonych okolicznościach i przy zaistnieniu określonych przesłanek) podstawę do wznowienia postępowania odszkodowawczego. Na tym etapie sprawy nie ma jednak żadnej zależności prawnej (poza wyłącznie poglądową), która uzasadniałaby zawieszenie postępowania odszkodowawczego z powodu np. wszczęcia postępowania dyscyplinarnego wobec biegłego, który sporządzał opinię w sprawie. Zresztą swoje stanowisko organ rzeczowo uzasadnił powołując się na istniejące w tym zakresie orzecznictwo. Z tych względów skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ppsa. Rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 3 ppsa.