I SA/Wa 1060/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Emilia Lewandowska po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2012 r., nr [...] w przedmiocie uznania zażalenia za bezzasadne postanawia odrzucić skargę. M. S., pismem z dnia [...] maja 2012 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2012 r., nr [...] w przedmiocie uznania zażalenia za bezzasadne. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej. Organ wskazał, że zaskarżonym postanowieniem, działając na podstawie art. 37 § 2 kpa, uznano za bezzasadne zażalenie M. S. na bezczynność Prezydenta W. w sprawie rozpoznania wniosku z dnia [...] listopada 2011 r. "o przyznanie pomocy materialnej w miesiącu listopadzie 2011 r. oraz wyrównania za wszystkie miesiące od lutego 2003 r." Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Wskazać należy, że stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), sąd administracyjny orzeka w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do jej istoty. W rozpoznawanej sprawie zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2012 r. nie kończy postępowania, ani też nie rozstrzyga sprawy co do jej istoty. Jest to postanowienie organu wyższego stopnia wydane w trybie art. 37 kpa. Postanowienie takie ma charakter wpadkowy (incydentalny) i stronie nie przysługuje prawo wniesienia na nie zażalenia. Tym samym skarga M. S. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Niezależnie od powyższego zauważyć trzeba, że zgodnie z treścią art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl zaś art. 58 § 1 pkt 2 tej ustawy, Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z akt administracyjnych rozpoznawanej sprawy wynika, że zaskarżone postanowienie doręczone zostało skarżącemu w dniu 11 kwietnia 2012 r. Termin do wniesienia skargi upływał zatem w dniu 11 maja 2012 r. Skarga złożona zaś została w dniu 14 maja 2012 r., a zatem z uchybieniem trzydziestodniowego terminu określonego w art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Również z tej przyczyny podlega ona więc odrzuceniu. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 2 i 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.