I SA/Wa 1072/14

WyrokWSA w Warszawie2014-06-16

Skład orzekający: Iwona Maciejuk, Przemysław Żmich, Bożena Marciniak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Prezydent może zostać ukarany grzywną za niewykonanie wyroku sądu administracyjnego, jeśli bezczynność nie nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa?
Ratio decidendi
Sąd wymierzył Prezydentowi grzywnę za niewykonanie wyroku sądu administracyjnego, jednak stwierdził, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, co wpływa na ocenę stopnia winy i wysokość grzywny.
Stan faktyczny
Z.G. i L.G. wnieśli skargę na niewykonanie przez Prezydenta W. wyroku WSA z 24 lipca 2013 r., który zobowiązywał organ do rozpatrzenia wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość w terminie dwóch miesięcy. Pomimo prawomocności wyroku i wezwania do wykonania, Prezydent nie rozpatrzył wniosku w terminie, tłumacząc to koniecznością zabezpieczenia środków finansowych i wykonaniem operatu szacunkowego.
Rozstrzygnięcie
Wymierzył Prezydentowi W. grzywnę w określonej wysokości płatną w terminie miesiąca od uprawomocnienia wyroku; stwierdził, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk Sędziowie: WSA Przemysław Żmich (spr.) WSA Bożena Marciniak Protokolant referent stażysta Małgorzata Sieczkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi Z.G. oraz L.G. na niewykonanie przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 lipca 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 47/13 1. wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości [...] ([...]) złotych płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta W. w wykonaniu wyroku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Z.G. i L.G., pismem z dnia 13 stycznia 2014 r., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę w przedmiocie wymierzenia grzywny Prezydentowi W. w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 lipca 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 47/13, mocą którego Sąd uwzględnił skargę Z.G. i L.G. na bezczynność Prezydenta. W. i zobowiązał organ do rozpoznania ich wniosku z dnia 22 listopada 2010 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ulicy [...] hip. nr [...] - w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. W uzasadnieniu skargi skarżący podkreślili, że wyrok z dnia 24 lipca 2013 r. jest prawomocny od dnia 17 września 2013 r. i mimo, iż pismem z dnia 11 grudnia 2013 r. wezwano Prezydenta W. do wykonania powyższego wyroku, sprawa do dnia dzisiejszego nie została załatwiona. W odpowiedzi na skargę Prezydent. W. wskazał, że pełnomocnik stron został poinformowany, iż w związku z koniecznością zabezpieczenia środków pieniężnych przeznaczonych na realizację decyzji odszkodowawczej nie było możliwe rozpatrzenie wniosku o odszkodowanie za opisaną wyżej nieruchomość w terminie określonym w wyroku z dnia 24 lipca 2013 r. oraz o przewidywanym terminie zakończenia sprawy do dnia 30 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Poza sporem jest to, że prawomocnym wyrokiem z dnia 24 lipca 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 47/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Prezydenta W. do ustalenia odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] ozn. nr hip. [...] - w terminie 2 miesięcy od daty otrzymania zwrotu akt administracyjnych z prawomocnym wyrokiem. Faktem jest również to, że termin wyznaczony przez Sąd upłynął w dniu 9 grudnia 2013 r., skoro – jak wynika ze znajdującej się w aktach sprawy prezentaty organu dołączonej do pisma sądowego doręczającego wyrok – Prezydent W. otrzymał odpis prawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem oraz aktami sprawy w dniu 8 października 2013 r. Poza sporem jest, że w zakreślonym przez Sąd terminie organ nie rozpoznał wniosku Z.G. i L.G. z dnia 22 listopada 2010 r. o przyznanie odszkodowania za przejęcie przedmiotowej nieruchomości, a zatem nie wykonał powołanego wyżej wyroku Sądu. Skarga o wymierzenie grzywny jest zatem zasadna. Uznaniu Sądu pozostawiono natomiast ustalenie wysokości grzywny, ponieważ zgodnie z art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej "Ppsa" grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów, tj. art. 5 ust. 7 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz. U. z 2012 r. poz. 592 ze zm.) w związku z art. 110 ust. 5 pkt 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1442 ze zm.). Ustalenie wysokości grzywny zależy od okoliczności konkretnej sprawy. Analizując przebieg postępowania administracyjnego od chwili otrzymania przez Prezydenta W. prawomocnego wyroku Sądu z dnia 24 lipca 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 47/13 wraz z aktami sprawy Sąd uznał, że zasadnym było wymierzenie organowi grzywny w wysokości [...] zł. Z materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy wynika, że organ nie był zupełnie bezczynny w załatwieniu wniosku o odszkodowanie. Pismem z dnia 25 lutego 2014 r. skierował do pełnomocnika Z.G. informację o niemożności rozpatrzenia wniosku o odszkodowanie w terminie zakreślonym w wyroku Sądu, z uwagi na konieczność zabezpieczenia środków finansowych na wypłatę odszkodowania oraz wykonania operatu szacunkowego określającego wartość przedmiotowej nieruchomości. W piśmie tym organ wskazał też, że wniosek o odszkodowanie zostanie rozpatrzony do dnia 30 lipca 2014 r. Trzeba mieć na uwadze, że sprawy prowadzone w oparciu o przepis art. 215 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2012 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.) są sprawami szczególnie skomplikowanymi i w tego typu sprawach zwłoka organu w rozpatrzeniu wniosku wynosząca 6 miesięcy nie jest szczególnie nadmierna, biorąc pod uwagę inne tego typu sprawy. Wobec tego Sąd uznał, że bezczynność Prezydenta W. w wykonaniu powyższego wyroku WSA w Warszawie nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Z tego względu Sąd, na podstawie art. 154 § 1, 2 i 6 Ppsa orzekł, jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło