I SA/Wa 1078/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Małgorzata Boniecka - Płaczkowska Sędzia WSA Iwona Kosińska Protokolant Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 listopada 2010 r. sprawy ze skargi Z.G. i A.G. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie urządzeń przesyłowych oddala skargę. Minister Infrastruktury, po rozpatrzeniu odwołania Z. i A. G., decyzją z dnia [...] marca 2010 r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] września 2009 r. orzekającą o ograniczeniu sposobu korzystania z części nieruchomości położonej w gminie M. oznaczonej jako działka nr [...] poprzez udzielenie zezwolenia Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad na przeprowadzenie prac związanych z budową linii napowietrznej SN oraz budową słupa SN na części wyżej wymienionej działki, a także zobowiązaniu Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad do przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego, niezwłocznie po przeprowadzeniu wyżej wymienionych prac. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie sprawy. Wojewoda [...] na skutek wniosku Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] grudnia 2008 r., decyzją Nr [...] z dnia [...] września 2009 r. orzekł o ograniczeniu sposobu korzystania z części nieruchomości położonej w gminie M., obręb [...], oznaczonej jako działka nr [...] o pow. całkowitej [...] ha, poprzez udzielenie zezwolenia Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad na przeprowadzenie prac związanych z budową linii napowietrznej SN oraz budową słupa SN na części tej działki, a także o zobowiązaniu Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad do przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego, niezwłocznie po przeprowadzeniu wyżej wymienionych prac. Od powyższej decyzji Z. i A. G. wnieśli odwołanie, podnosząc że celowe jest przesunięcie słupa SN na granicę działek nr [...] i [...], zaś niedopuszczalnym jest budowa słupa napowietrznej linii energetycznej na granicy działek [...] i [...]. Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] marca 2010 r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] września 2009 r. W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2008 r. o zmianie ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2008 r., Nr 154, poz. 958 ze zm.) do spraw wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe. Organ odwoławczy zauważył, że przepis art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. m 80, poz. 721 ze zm.) stanowi, iż jeżeli z decyzji o pozwoleniu na budowę drogi wynika obowiązek dokonania przebudowy istniejących urządzeń infrastruktury technicznej, wojewoda, na wniosek inwestora, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzanie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Przepisy art. 124 ust. 2-7 oraz art. 124a ustawy o gospodarce nieruchomościami stosuje się odpowiednio. Zgodnie zaś z art. 30 ust. 2 powołanej ustawy decyzji nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności, jeżeli jest to niezbędne do wykazania prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu przepisów Prawa budowlanego. Zdaniem organu, powyższy przepis ma zastosowanie do nieruchomości znajdujących się poza pasem drogowym. Zgodnie z definicją zawartą w art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115 ze zm.) pas drogowy, jest to wydzielony liniami granicznymi grunt wraz z przestrzenią nad i pod jego powierzchnią, w którym są zlokalizowane droga oraz obiekty budowlane i urządzenia techniczne związane z prowadzeniem, zabezpieczeniem i obsługą ruchu, a także urządzenia związane z potrzebami zarządzania drogą. Linie rozgraniczające teren ustalone decyzją o ustaleniu lokalizacji drogi wyznaczają obszar terenu przeznaczony na cel publiczny jakim jest budowa drogi, zatem nieruchomości znajdujące się na obszarze wyznaczonym decyzją lokalizacyjną będą podlegały procesowi nabycia ich na rzecz Skarbu Państwa przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad w drodze umowy lub w postępowaniu administracyjnym poprzez wywłaszczenie (art. 13 ust. 1, art. 15 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r.). W uzasadnionych przypadkach w toku postępowania administracyjnego o wywłaszczenie nieruchomości, inwestor może uzyskać tytuł prawny do nieruchomości poprzez uzyskanie zezwolenia na jej niezwłoczne zajęcie, uprawniającego do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (art. 17 ustawy). Nieruchomości objęte decyzją lokalizacyjną, co do których inwestor uzyskał tytuł prawny lub zezwolenie na niezwłoczne zajęcie są objęte postępowaniem o zatwierdzenie projektu budowlanego i wydaniem pozwolenia na budowę. W decyzji o pozwoleniu na budowę określone są zarówno parametry techniczne budowy samej drogi, jak i infrastruktury technicznej (linii energetycznych, gazociągów, światłowodów, linii telekomunikacyjnych, wodociągów, kanalizacji itd.) wraz z określeniem warunków przyłączenia nowej infrastruktury do już istniejącej. W ocenie Ministra, zgodnie z konstrukcją przyjętą w art. 30 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości znajdujących się poza pasem drogowym, a zatem na terenie, co do którego Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad nie posiada tytułu prawnego uprawniającego do dysponowania nią na cele budowy polegającej na przełożeniu infrastruktury, następuje w drodze zezwolenia udzielonego przez wojewodę. Obowiązek podjęcia działań na nieruchomości położonej poza pasem drogi krajowej, mających na celu dokonanie przebudowy istniejących urządzeń infrastruktury technicznej znajdujących się dotychczas w wyznaczonym decyzją o ustaleniu lokalizacji drogi krajowej pasie drogowym, musi wynikać z treści decyzji o pozwoleniu na budowę drogi krajowej, na podstawie której wojewoda określa zakres ograniczeń praw właściciela lub użytkownika wieczystego. Organ zauważył, że Wojewoda [...] decyzją nr [...] z dnia [...] października 2008 r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę obwodnicy M. na parametrach autostrady w ciągu drogi krajowej nr [...] na odc. [...] - węzeł [...]. Minister wskazał, że ze znajdującego się w aktach sprawy planu sytuacyjnego oraz opisu projektu przebudowy linii SN, stanowiącego załącznik do decyzji Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] października 2008 r., wynika jednoznacznie, że na działce [...] przewidziano prace związane z budową linii napowietrznej SN oraz budową słupa SN. Oznacza to, że spełnione zostały przesłanki określone w art. 30 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. do wydania decyzji zezwalającej na czasowe zajęcie tej nieruchomości. Organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 124 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami inwestor występujący o zezwolenie ma obowiązek przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego niezwłocznie po założeniu lub przeprowadzeniu ciągów, przewodów i urządzeń, o których mowa w ust. 1. Jeżeli przywrócenie nieruchomości do stanu poprzedniego jest niemożliwe albo powoduje nadmierne trudności lub koszty, stosuje się odpowiednio przepis art. 128 ust. 4, tj. dotyczący odszkodowania za powstałe szkody. Natomiast według art. 124 ust. 4 tej ustawy, jeżeli założenie lub przeprowadzenie ciągów, przewodów i urządzeń, o których mowa w ust. 1 uniemożliwia właścicielowi dalsze prawidłowe korzystanie z nieruchomości w sposób dotychczasowy albo w sposób zgodny z jej dotychczasowym przeznaczeniem właściciel może żądać, aby odpowiednio starosta, wykonujący zadania z zakresu administracji publicznej, lub występujący z wnioskiem o zezwolenie inwestor nabył od niego na rzecz Skarbu Państwa, w drodze umowy, własność przedmiotowego gruntu. Odnosząc się do zarzutów strony organ wyjaśnił, że kwestia przebiegu napowietrznej linii energetycznej oraz budowy słupa SN rozstrzygnięta została w decyzji Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] października 2008 r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę tej inwestycji. Stąd też sprawa ta nie może podlegać rozpatrywaniu w niniejszym postępowaniu administracyjnym, polegającym jedynie na analizie przesłanek uzasadniających ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości, przeznaczonej pod przeprowadzenie prac budowlanych. Od decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] marca 2010 r., nr [...] Z. i A. G. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o ponowne rozpatrzenie i ocenę prawidłowości prowadzonego postępowania administracyjnego w sprawie budowy linii napowietrznej w miejscowości A. gmina M. na działkach nr [...],[...],[...]. Skarżący zwrócili uwagę, że na granicy działek nr [...] i [...] postawiono słup SN, ale na tym nie kończy się budowa, ponieważ na działce [...] mają być postawione jeszcze dwa słupy SN. Dowodem na tą okoliczność jest to, że jeden słup jest już złożony na tej działce i gotowy do postawienia, natomiast drugi słup nie został przewieziony, ponieważ skarżący nie wyrazili zgody na wjazd na działkę. Skarżący, zauważyli, że Wojewoda wydał zaskarżoną decyzję i ograniczył w czasie prawa właścicieli, co jest nieprawdą, ponieważ postawienie słupów betonowych jest budową docelową, która zostanie na działkach już na stałe, a zatem przywrócenie działek do stanu poprzedniego jest niemożliwe. Skarżący podnieśli, że mają świadomość, iż niniejsza sprawa związana jest z budową drogi, lecz uważają, że to co jest budowane poza pasem drogowym nie może być łączone z tą sprawą. Skarżący wskazali, że w niniejszej sprawie nie chodzi o przebudowę linii SN, lecz budowę nowego odcinka, którego właścicielem będzie Zakład Energetyczny. Zdaniem skarżących, w sprawie nie wzięto pod uwagę żadnych ich wniosków. Minister konkludując swą decyzję wskazuje, że kwestia przebiegu napowietrznej linii energetycznej oraz budowa słupa SN została rozstrzygnięta w decyzji Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] października 2008 r. zatwierdzającej projekt budowy. Tymczasem z decyzji nr [...] z dnia [...] stycznia 2008 r. tego samego organu - w pkt 7 decyzji zawarto wymagania dotyczące ochrony interesów osób trzecich, gdzie ochrona miała zapobiegać pozbawieniu: dostępu do drogi publicznej, wody, kanalizacji, energii elektrycznej i cieplnej oraz środków łączności. Z decyzji tej wynika, że dla przebudowania infrastruktury technicznej kolidującej z planowaną inwestycją należy uzyskać warunki i uzgodnienia od właściwych dysponentów. Zdaniem skarżących te zapisy decyzji lokalizacyjnej nijak się mają do zaskarżonego rozstrzygnięcia, ponieważ bez zgody strony przed wydaniem prawomocnej decyzji w dniu [...] października 2009 r. wybudowano słup na działce skarżących. Skarżący domagają się, aby Sąd skorygował to bezprawne działanie. W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wniósł o jej oddalenie i jednocześnie podtrzymał stanowisko prezentowane dotychczas w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie jest uzasadniona. W niniejszej sprawie materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowił przepis art. 30 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych – zwanej dalej specustawą, który znajdował w sprawie zastosowanie na mocy art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2008 r. o zmianie ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 154, poz. 958). Z przepisu art. 30 specustawy wynika, że jeżeli z decyzji o pozwoleniu na budowę drogi wynika obowiązek dokonania przebudowy istniejących urządzeń infrastruktury technicznej, właściwy wojewoda albo właściwy starosta, na wniosek inwestora, mogą ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzanie na nieruchomości m.in. przewodów i urządzeń służących do przesyłania energii elektrycznej, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. W sprawach tego rodzaju znajdują odpowiednie zastosowanie przepisy art. 124 ust. 2-7 oraz art. 124a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Zdaniem Sądu, z dokumentacji znajdującej się w aktach sprawy wynika, że przesłanki zastosowania przez Wojewodę [...] tego przepisu zostały spełnione. Z akt niniejszej sprawy wynika bowiem, że decyzją z dnia [...] października 2008 r., nr [...] zaopatrzoną w rygor natychmiastowej wykonalności Wojewoda [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad pozwolenia na budowę obwodnicy M. na parametrach autostrady w ciągu drogi krajowej nr [...] na odcinku [...] – węzeł [...], od km [...] do km [...] wraz z budową i przebudową infrastruktury technicznej znajdującej się w pasie drogowym i poza pasem drogowym – obiektu budowlanego kategorii XXV i XXVII. Z punktu 6 tej decyzji wynika, że w związku z realizacją inwestycji drogowej zachodzi konieczność przebudowy urządzeń infrastruktury, a obszar oddziaływania obiektu obejmuje nie tylko nieruchomości na których obiekt jest usytuowany ale też nieruchomości sąsiadujące. W punkcie tym wskazano, że do czasowego zajęcia na przebudowę infrastruktury przewidziano m.in. działkę nr [...]. Z uzasadnienia tej decyzji (str. 6) wynika, że decyzja ta jest zgodna m.in. z decyzją Wojewody [...] o lokalizacji drogi z dnia [...] stycznia 2008 r., nr [...]. Z załączonej do akt sprawy mapy pt. "Fragment Projektu budowlanego budowy obwodnicy M." oraz wyciągu z projektu budowlanego pt. "Budowa obwodnicy M. na parametrach autostrady w ciągu drogi krajowej nr [...]" (str. 31 i 32 pkt 1.8.2. – Energetyka, lit. b,d,e – Przebudowa linii SN – napowietrznych) wynika, że w ramach budowy obwodnicy M. zostanie usunięta kolizja linii energetycznych różnego typu i w związku z tym wykonane będą m.in. przebudowa linii SN-napowietrznych oraz budowa linii SN i nn zasilających. Przebudowa linii SN będzie polegać m.in. na budowie nowych słupów krańcowych i budowie linii napowietrznych SN. Z dokumentacji tej wynika, że linie SN będące przedmiotem przebudowy zlokalizowane są na terenie m. in. Gminy M., a zatem dotyczą również gruntów położonych w obrębie ewidencyjnym A. Nie budzi zatem wątpliwości, że z decyzji o pozwoleniu na budowę nr [...] wynika obowiązek przebudowy istniejącej infrastruktury technicznej w postaci linii energetycznych napowietrznych oraz że inwestycja ta realizowana jest w ramach inwestycji drogowej (budowa obwodnicy M. w ciągu drogi krajowej nr [...]) i obejmuje swym zasięgiem przestrzennym również grunty położone w Gminie M. usytuowane poza pasem drogowym w tym m.in. działka skarżących nr [...], gdzie w ramach przebudowy sieci linii energetycznych ma być przeprowadzona linia napowietrzna SN wsparta na słupie posadowionym przy granicy działek nr [...] i [...] (co wynika z mapy stanowiącej fragment projektu budowlanego budowy obwodnicy M.). Poza sporem jest również to, że mimo skierowanych do skarżących ofert na odpłatne udostępnienie części działki nr [...] pod realizację przedmiotowej inwestycji (rokowania) A. i Z. małż. G. odmówili wyrażenia zgody na realizację tej inwestycji wskazując, że grunt ten jest użytkowany rolniczo, a proponowane usytuowanie słupa SN z linią wysokiego napięcia pozbawi ich dostępu do pozostałej części gruntu i wiąże się z szeregiem ograniczeń dotyczących bezpieczeństwa dla ludzi przebywających w bezpośrednim sąsiedztwie takiego słupa (pismo skarżących z dnia [...] lutego 2009 r.). Wobec tego Wojewoda [...] miał podstawy, aby zastosować przepis art. 30 ust. 1 i 2 specustawy i orzec o ograniczeniu sposobu korzystania z części działki nr [...] o pow. [...] m2 przez zezwolenie Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad na przeprowadzenie prac związanych z budową linii napowietrznej SN oraz budową słupa SN na części wyżej wymienionej działki. Nie budzi też zastrzeżeń Sądu nadanie decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2009 r., nr [...] rygoru natychmiastowej wykonalności, skoro z uzasadnienia wniosku GDDKiA z dnia [...] grudnia 2008 r. o ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości skoro inwestor dysponuje wykonalną decyzją o pozwoleniu na budowę z dnia [...] października 2008 r., nr [...], skarżący nie odpowiedzieli na oferty z dnia [...] sierpnia 2008 r. o odpłatne udostępnienie gruntu pod przebudowę infrastruktury, podpisanie umowy z wykonawcą robót budowlanych przewidziano na luty 2009 r., a rozpoczęcie robót na marzec 2009 r. Odnosząc się do zarzutów skargi Sąd uznał je za nieuzasadnione. Z decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2009 r., nr [...] wynika, że w niniejszej sprawie zezwolono inwestorowi na przeprowadzenie na części gruntu obejmującego działkę nr [...] prac związanych z budową linii napowietrznej SN i budowę słupa SN, a zatem w ramach tego zezwolenia inwestor nie jest uprawniony do posadowienia na przedmiotowym terenie o pow. [...] m2 innych słupów SN, chyba że co innego wynika z innych decyzji nie będących przedmiotem niniejszej skargi. Dla niniejszej sprawy nie mają znaczenia podnoszone w skardze okoliczności dotyczące takiego, a nie innego usytuowania w terenie projektowanej budowy urządzeń infrastruktury technicznej, ponieważ to zagadnienie stanowiło przedmiot sprawy o udzielenie pozwolenia na budowę zakończonej decyzją z dnia [...] października 2008 r., nr [...]. To w tym postępowaniu należało składać wnioski o zmianę przebiegu linii SN w projekcie budowlanym bądź kwestionować przyjęte przez organ pierwszej instancji ustalenia w odwołaniu. W sytuacji, gdy GDDKiA dysponował zaopatrzoną w rygor natychmiastowej wykonalności decyzją Wojewody [...] z dnia [...] października 2008 r., nr [...], to miał prawo na jej podstawie wystąpić o ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości, a Wojewoda [...] miał podstawy aby wydać w tej sprawie decyzję, ponieważ zgodnie z art. 130 Kodeksu postępowania administracyjnego, mimo wniesienia odwołania (uzasadnienie skargi, oświadczenie A.G. złożone do protokołu rozprawy), decyzja zaopatrzona w rygor natychmiastowej wykonalności jest decyzją nieostateczną ale wykonalną. Faktem jest natomiast to, że na działce nr [...] nie było infrastruktury technicznej napowietrznej. Sąd zwraca jednak uwagę na to, że z decyzji o pozwoleniu na budowę nr [...] - którą był związany organ orzekający w niniejszej sprawie - wynika, że działka nr [...] znajdowała się w obszarze na którym miała nastąpić przebudowa infrastruktury technicznej (pkt 6 decyzji). Skarżący pomijają zaś to, że przedmiotowa inwestycja (przebudowa urządzeń infrastruktury technicznej) nie jest realizowana wyłącznie na gruntach znajdujących się w dyspozycji skarżących. Jest to inwestycja liniowa obejmująca wiele działek, a zatem przebudowę tej infrastruktury należy rozpatrywać biorąc pod uwagę realizację tego przedsięwzięcia jako całości i w ramach tego oceniać, czy z decyzji o pozwoleniu na budowę wynika przebudowa istniejącego obiektu. Skoro z dokumentacji niniejszej sprawy wynika, że w ramach przedmiotowej inwestycji następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych całej linii napowietrznej SN jako obiektu budowlanego – budowli stanowiącej całość techniczno–użytkową w rozumieniu przepisów ustawy – Prawo budowlane, to organ prawidłowo zastosował art. 30 ust. 1 specustawy. Jeżeli zaś chodzi o kwestię przywrócenia gruntu do stanu poprzedniego to Sąd zauważa, że obowiązek taki nakłada na osobę wnioskującą o wydanie zezwolenia przepis art. 124 ust. 4 ugn stosowany odpowiednio na mocy art. 30 ust. 1 specustawy. Obowiązek ten staje się aktualny niezwłocznie po założeniu lub przeprowadzeniu przewodów i urządzeń przesyłowych. Przywrócenie nieruchomości do stanu poprzedniego z oczywistych względów nie będzie miało na celu likwidacji wybudowanego na gruncie słupa SN i linii napowietrznej, lecz będzie polegało np. na usunięciu sprzętu budowlanego, zasypaniu wykopów itd. Jeżeli zaś przywrócenie nieruchomości do stanu poprzedniego jest niemożliwe albo powoduje nadmierne trudności lub koszty, wówczas właścicielowi przysługuje odszkodowanie za powstałe szkody (art. 128 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami). Podnoszony natomiast problem przedłużającego się terminu rozpatrywania odwołania od decyzji budowlanej wykracza poza przedmiot niniejszej sprawy, natomiast mógłby być skuteczny w sprawie ze skargi na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Biorąc to wszystko pod uwagę Sąd, nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku.