I SA/Wa 1082/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.Z. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 września 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 1082/10 w sprawie ze skargi A.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] marca 2010 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 28 września 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 1082/10 oddalił skargę A.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] marca 2010 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w O. z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...] w sprawie przyznania na grudzień 2008 r. zasiłku celowego na zakup [...] w kwocie [...] zł. Postanowieniem z dnia 12 stycznia 2011 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącej – na skutek złożonego w dniu 10 grudnia 2010 r. wniosku – prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. Pismem z dnia 25 lutego 2011 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła pełnomocnika z urzędu dla skarżącej A.Z. w osobie adw. D.U. W dniu 16 marca 2011 r. (data nadania pisma w placówce pocztowej) działająca z substytucji ustanowionego w sprawie pełnomocnika z urzędu – adw. I.K. wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 28 września 2010 r., jednocześnie dołączając do wniosku skargę kasacyjną. Wskazując na brak winy w zachowaniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wyjaśniła, iż adw. D.U. o fakcie wyznaczenia jej pełnomocnikiem z urzędu A.Z., poinformowana została pismem Okręgowej Rady Adwokackiej w W., które otrzymała w dniu 9 marca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Przy ocenie braku winy przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy, przy uwzględnieniu uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. O braku winy w uchybieniu terminu można zaś mówić wówczas, gdy strona (lub jej pełnomocnik) nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W rozpoznawanej sprawie – w ocenie Sądu – wykazano brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 28 września 2010 r. Zaznaczyć trzeba, że z akt sprawy wynika, iż skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy przed upływem terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, określonego w art. 177 § 1 p.p.s.a. Wyznaczony z urzędu pełnomocnik, po otrzymaniu w dniu 9 marca 2011 r. pisma z Okręgowej Rady Adwokackiej informującego o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu, udzielił pełnomocnictwa substytucyjnego adw. I.K., która w dniu 15 marca 2011 r. stawiła się w Sądzie celem zapoznania się z aktami sprawy. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wraz ze stosowną skargą kasacyjną nadany zaś został w dniu 16 marca 2011 r., a więc w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu i przed upływem 30 dni od dnia, w którym pełnomocnik – adw. D.U., otrzymała zawiadomienie o wyznaczeniu jej pełnomocnikiem z urzędu. Okoliczności powyższe uprawdopodobniają brak winy w uchybieniu terminu i uzasadniają uwzględnienie złożonego wniosku. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.