I SA/Wa 1083/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Boniecka - Płaczkowska sędzia NSA Joanna Banasiewicz sędzia WSA Maria Tarnowska (spr.) Protokolant Rafał Puścian po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 sierpnia 2006 r. sprawy ze skargi Lasów Państwowych-Nadleśnictwo [...] na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [..] stycznia 2004 r. nr [...] w przedmiocie nabycia mienia państwowego z mocy prawa przez gminę oddala skargę. Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa decyzją z dnia [...] stycznia 2004 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania Gminy [...] od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2000 r. nr [...], uchylającej w wyniku wznowienia postępowania ostateczną decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 1992 r. nr [...] w sprawie komunalizacji z mocy prawa, na rzecz Gminy [...], nieruchomości położonej w obr. ewid. [...], oznaczonej jako działka [...] o pow. [...] m², uregulowanej w KW [...], uchyliła zaskarżoną decyzję w całości i odmówiła uchylenia decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 1992 r. stwierdzając wydanie tej decyzji z naruszeniem prawa. W uzasadnieniu decyzji Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa podała, że Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 17 listopada 2003 r. sygn. akt I SA 607/02 uchylił zaskarżoną decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] stycznia 2002 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania dotyczącego komunalizacji. W uzasadnieniu tego wyroku Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] listopada 1998 r. wznowił postępowanie w przedmiocie komunalizacji z urzędu, podając jako podstawę prawną art. 145 § 1 pkt 5 kpa; niezasadny był zatem pogląd Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej o naruszeniu miesięcznego terminu przewidzianego w art. 148 kpa. Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa stwierdziła, stosownie do ustaleń Naczelnego Sądu Administracyjnego, że w świetle materiału dokumentacyjnego złożonego przez Nadleśnictwo [...], a szczególnie decyzji nr [...] Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w N. z dnia [...] października 1971 r. w sprawie rozdysponowania niektórych gruntów [...] rzecz prezydiów rad narodowych, mapy gospodarczej oraz planu urządzenia lasu w latach 1977-1999, bezspornym pozostaje fakt, iż przedmiotowa nieruchomość stanowi [...] i od [...] r. pozostaje w użytkowaniu Lasów Państwowych Nadleśnictwa [...]. Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa ustaliła, że według stanu prawnego obowiązującego na dzień 27 maja 1990 r. przedmiotowa nieruchomość stanowiąca [...], nie podlegała komunalizacji z mocy prawa. Z uwagi jednak na upływ terminu, o którym mowa w art. 146 § 1 kpa, ponieważ Urząd Gminy odebrał decyzję w dniu [...] października 1992 r., nie jest możliwe uchylenie decyzji komunalizacyjnej w trybie wznowienia postępowania, i dlatego Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa uchyliła zaskarżoną decyzję, stwierdzając jej wydanie z naruszeniem prawa. Skargę na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyły Lasy Państwowe – Nadleśnictwo [...], zarzucając naruszenie zasad określonych w art. art. 7 – 13 kpa. Strona skarżąca podniosła, że Gmina [...] z chwilą złożenia wniosku o skomunalizowanie działki nr [...] podała nieprawdziwe dane dotyczące jej charakteru i użytkowania. Błędnie podano, że działka stanowi [...], a w rzeczywistości ma charakter całkowicie [...], położony pośrodku [...] i [...]. W odpowiedzi na skargę Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa wniosła o oddalenie skargi i podtrzymała stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi organ powołaną podstawą prawną. Skarga jest bezzasadna. Dokonując oceny zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że skarga nie mogła być uwzględniona, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte wskutek wniosku Lasów Państwowych – Nadleśnictwo [...] o wznowienie postępowania administracyjnego dotyczącego decyzji ostatecznej z dnia [...] października 1992 r. stwierdzającej nabycie przez Gminę [...] z mocy prawa własność nieruchomości. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2000 r., po wznowieniu postępowania, uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 1992 r. w sprawie stwierdzenia nabycia przez Gminę [...] z mocy prawa nieodpłatnie własności nieruchomości szczegółowo opisanej w osnowie zaskarżonej decyzji, i odmówił stwierdzenia nabycia przez Gminę [...] z mocy prawa nieodpłatnie własności tej nieruchomości. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 17 listopada 2003 r. sygn. akt I SA 607/02, po rozpoznaniu sprawy ze skargi Lasów Państwowych – Nadleśnictwo [...] w [...] na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] stycznia 2002 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania dotyczącego komunalizacji - uchylił zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdził, że w świetle materiału dokumentacyjnego złożonego przez Nadleśnictwo [...], a szczególnie decyzji nr [...] Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w N. z dnia [...] października 1971 r. w sprawie rozdysponowania niektórych gruntów [...] na rzecz prezydiów rad narodowych, mapy gospodarczej oraz planu urządzenia lasu w latach 1977-1999, bezspornym pozostaje fakt, iż przedmiotowa nieruchomość stanowi [...] i od [...] roku pozostaje w użytkowaniu Lasów Państwowych Nadleśnictwa [...]. Ocena prawna wyrażona w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego w wyroku z dnia z dnia 17 listopada 2003 r. (wydanym przed 1 stycznia 2004 r.) wiąże w sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny oraz organ, którego działanie lub bezczynność były przedmiotem zaskarżenia, stosownie do art. 99 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271, z późn. zm.). Prawidłowo zatem organ uznał, że wobec ustaleń dokonanych w sprawie, przedmiotowa nieruchomość stanowiąca [...] nie podlegała komunalizacji z mocy prawa. Zgodnie z art. 146 § 1 kpa, uchylenie decyzji z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 1 i 2 nie może nastąpić, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło dziesięć lat, zaś z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 3-8 oraz w art. 145a, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło pięć lat. Sąd podziela również stanowisko organu, że z uwagi na upływ terminu - Urząd Gminy odebrał decyzję komunalizacyjną z dnia [...] października 1992 r. w dniu [...] października 1992 r. – nie było możliwe uchylenie decyzji komunalizacyjnej, lecz stwierdzenie jej wydania z naruszeniem prawa, stosownie do art. 151 § 2 kpa, zgodnie z którym, jeśli w wyniku wznowienia postępowania nie można uchylić decyzji na skutek okoliczności, o których mowa w art. 146, organ administracji publicznej ograniczy się do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa oraz wskazania okoliczności, z powodu których nie uchylił tej decyzji. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.