I SA/Wa 1084/14

Starszy referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi K. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2013 r. sygn. akt [...] w przedmiocie : zasiłku stałego postanawia : przyznać K. G. prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął w dniu 16 lipca 2014 r. (data stempla biura podawczego) formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wnioskodawczyni nie zakreśliła w jakim zakresie wnosi o przyznanie prawa pomocy. Z uwagi na ustawowe zwolnienie wnioskodawczyni od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w sprawie na podstawie art. 239 § 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. oraz złożone na rozprawie oświadczenie, że wnosi o przyznanie pełnomocnika z urzędu wniosek rozpoznano w zakresie ustanowienia pełnomocnika. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni samodzielne prowadzi gospodarstwo domowe i utrzymuje się przy pomocy Centrum Opieki Społecznej z przyznanych zasiłków : stałego oraz celowych o łącznej wysokości [...] złotych miesięcznie. Wnioskodawczyni oświadczyła, że jest osobą bezrobotną, z orzeczonym umiarkowanym stopniem niepełnosprawności. Wskazała, że mieszka w mieszkaniu komunalnym i nie posiada żadnego majątku. Oznajmiła, że otrzymuje z Centrum Pomocy Społecznej zasiłek stały w wysokości [...] złotych, oraz zasiłki celowe na zakup żywności i środków higienicznych wraz z dodatkiem mieszkaniowym w wysokości [...] złotych. Na potwierdzenie swojej sytuacji materialnej wnioskodawczyni dołączyła zaświadczenie Prezydenta [...] z dnia 13 maja 2014 r. nr [...] . W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje: Stosownie do treści art. 243 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Zgodnie z art. 245 § 1 - 3 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2). Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy uznać należy, że K. G. wykazała, iż znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej ją do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika. Sytuacja majątkowa wnioskodawczyni jest niewątpliwie na tyle trudna, że nie jest ona w stanie bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Ze względu na fakt, iż wnioskodawczyni wniosła o ustanowienie pełnomocnika nie precyzując konkretnie, czy wnosi o ustanowienie adwokata czy radcy prawnego, dokonano wyboru i ustanowiono w niniejszej sprawie wnioskodawczyni radcę prawnego. Wyjaśnić należy, że dla zapewnienia stronie należytej reprezentacji przed sądem administracyjnym wystarczające jest bowiem ustanowienie jednego pełnomocnika. Zgodnie bowiem z treścią art. 205 § 2 p.p.s.a. niezbędne koszty postępowania strony reprezentowanej przez zawodowego pełnomocnika obejmują wynagrodzenie i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego. Jednocześnie wskazać należy, że w sprawie nie orzekano w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych, bowiem wnioskodawczyni zwolniona jest z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych z mocy ustawy. Zwolnienie to wynika z przepisu art. 239 pkt 1 lit. a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej (taka sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie) nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.