I SA/Wa 1095/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Kosińska po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu adwokata K. R. od postanowienia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 marca 2018 r., sygn. akt I SA/Wa 1095/17 o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi L. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku rodzinnego oraz dodatku do zasiłku rodzinnego postanawia: utrzymać w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia 9 marca 2018 r., sygn. akt I SA/Wa 1095/17. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia 9 marca 2018 r. przyznał ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata K. R. kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) oraz kwotę 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy), stanowiącą 23% podatku od towarów i usług – łącznie kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy), tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Od powyższego postanowienia sprzeciw wniosła adwokat K. R. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie § 21 ust. 1 pkt 2 lit. a) i pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie i przyznanie na tej podstawie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Zdaniem adwokata K. R. w niniejszej sprawie zastosowanie powinien znaleźć przepis § 8 pkt 3 ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. Adwokat K. R. wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia i przyznanie ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na jej rzecz kwoty 600 zł plus 23 % podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Rozpoznając sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone postanowienie zmienia albo utrzymuje w mocy - art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej P.p.s.a. Zasady wynagradzania profesjonalnych pełnomocników, ustanowionych w ramach prawa pomocy, w postępowaniu przed sądami administracyjnymi określa przepis art. 250 P.p.s.a., z którego wynika że wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków (§ 1). W uzasadnionych przypadkach, sąd może obniżyć wynagrodzenie, o którym mowa w § 1 (§ 2). Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje obecnie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714 ze zm.). W ocenie Sądu referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie prawidłowo zastosował przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. Prawidłowo tym samym referendarz sądowy przyznał wynagrodzenie w wysokości 240 zł i kwotę 55,20 zł, stanowiącą 23% podatku od towarów i usług – łącznie kwotę 295,20 zł, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Błędne jest zawarte w sprzeciwie twierdzenie, że w niniejszej sprawie zastosowanie powinien znaleźć przepis § 8 pkt 3 ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit c) Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. opłata w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w innej sprawie wynosi – 240 zł. Stosownie do treści § 4 ust. 3 opłatę, o której mowa w ust. 1 i 2, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. Obecnie stawka ta wynosi 23 % - art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221 ze zm.). Ponadto, stosownie do treści § 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. wniosek pełnomocnika o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłata nie została opłacona w całości lub w części. Mając na uwadze treść powołanych wyżej przepisów prawidłowo referendarz sądowy przyznał wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi wynagrodzenie zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. "a" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w kwocie 240 zł, jest to bowiem 100 % stawki podstawowej określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. "c". Nie było podstaw, aby wynagrodzenie to przyznać w wyższej wysokości. Nie uzasadniał tego ani nakład pracy ani stopień zawiłości sprawy. Prawidłowo też, w myśl § 4 ust. 3 rozporządzenia z dnia 3 października 2016 r., referendarz podwyższył wynagrodzenie o stawkę 23 % podatku od towarów i usług tj. o kwotę 55,20 zł, co łącznie stanowi kwotę 295,20 zł. Z tych względów, na podstawie art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu