I SA/Wa 1096/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Wesołowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K.A. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi K.A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego dodatku do zasiłku rodzinnego postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi. K.A. pismem z dnia [...] czerwca 2016 r. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] lutego 2016 r. stwierdzającą, że pobrany przez K.A. dodatek do zasiłku rodzinnego jest świadczeniem nienależnie pobranym, podlegającym zwrotowi wraz z odsetkami za opóźnienie. Postanowieniem z dnia 5 grudnia 2016 r. sygn. akt I SA/Wa 1096/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił powyższa jako wniesioną z uchybieniem terminu. Pismem z dnia [...] grudnia 2016 r. K.A. reprezentowana przez pełnomocnika wyznaczonego z urzędu r.pr. A.W. zwróciła się z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu pełnomocnik wskazał, że skarżącą jest obywatelką A., posiadającą w Polsce status uchodźcy i nie ma pełnej świadomości zasad społecznych i prawnych istniejących w Polsce. Wyjaśnił ponadto, że z przyczyn kulturowych, w społeczeństwie [...] gdzie rola kobiety jest ograniczona, skarżąca nie jest w stanie samodzielnie zajmować się skomplikowanymi sprawami administracyjnymi i sądowymi. W Polsce przebywa natomiast sama z dziećmi. Jej mąż zginął w A.. Ponadto jej znajomość języka polskiego jest powierzchowna i nie jest ona w stanie zrozumieć skomplikowanych tekstów prawnych i treści decyzji administracyjnych. Wskazał, że z tych wszystkich względów nie była ona w stanie z pełnym zrozumieniem odczytać pouczenia zawartego w treści zaskarżonej decyzji. Wnosząc natomiast samodzielnie skargę do Sądu nie miała świadomości przekroczenia terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - dalej jako "ppsa" - uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie to powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. W przedmiotowej sprawie skarżąca K.A. wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Uzasadniając swój wniosek różnicami kulturowymi oraz brakiem zrozumienia treści pouczenia z uwagi na słabą znajomość języka polskiego. Rozpoznając niniejszy wniosek wskazać należy, że kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Przywrócenie terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Jak wynika z treści wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, skarżąca uchybiła trzydziestodniowemu terminowi do wniesienia skargi na skutek niedostatecznej znajomości języka polskiego oraz braku świadomości przysługujących jej praw. Biorąc pod uwagę wyjaśnienia skarżącej oraz fakt, że wniosek o przywrócenie terminu do wykonania czynności złożony został w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia o odrzuceniu skargi pełnomocnikowi z urzędu tj. w terminie 7 dni od dnia gdy skarżąca dowiedziała się o przekroczeniu terminu do wniesienia skargi, w ocenie Sądu, wniosek ten uznać należało za uzasadniony. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 86 § 1 ppsa orzekł jak w sentencji.