I SA/Wa 1097/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Gdesz Sędziowie: WSA Iwona Kosińska (spr.) WSA Agnieszka Miernik Protokolant specjalista Anna Jurak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 października 2010 r. sprawy ze skargi U. C. w przedmiocie wymierzenia Prezydentowi W. grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 grudnia 2009 r., sygn. akt I SAB/Wa 170/09 1. wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości [...] ([...]) złotych płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 2. zasądza od Prezydenta W. na rzecz U. C. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. U. C. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. wniosek z dnia 17 maja 2010 r., w którym wniosła o wymierzenie - na podstawie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) - Prezydentowi W. grzywny za niewykonanie wyroku wydanego w sprawie o sygn. akt I SAB/Wa 170/09. W uzasadnieniu wskazała, że prawomocnym wyrokiem z dnia 15 grudnia 2009 r. w sprawie o wyżej podanej sygnaturze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Prezydenta W. do wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku o ustalenie i wypłatę odszkodowania za grunt zajęty pod drogę publiczną w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy. W dniu 30 kwietnia 2010 r. U. C. wezwała Prezydenta W. do wykonania przedmiotowego wyroku. W dniu 5 maja 2010 r. bezskutecznie upłynął termin zakreślony w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Ponieważ do dnia złożenia niniejszego wniosku Prezydent W. nie wykonał wyroku, wniosek ten jest całkowicie zasadny. W odpowiedzi na przedmiotowy wniosek organ wyjaśnił, że w dniu [....] kwietnia 2010 r. w siedzibie Biura [...] odbyła się rozprawa administracyjna, w której uczestniczył pełnomocnik skarżącej – K. C. Podczas rozprawy zadawał pytania dotyczące prowadzonego postępowania oraz wykonanego operatu szacunkowego. Został również poinformowany, iż konieczne jest przesłuchanie wnioskodawczyni, tj. U. C. Zawiadomieniami z dnia: [...] K. C. oraz U. C. informowani byli o konieczności przybycia do siedziby Biura [...] celem dokonania przez organ czynności określonych w art. 83 i 86 kodeksu postępowania administracyjnego. Pomimo wysłanych zawiadomień, wyznaczanych terminów i telefonicznych powiadomień U. C. stawiła się w siedzibie Urzędu dopiero po kolejnym zawiadomieniu, tj. [..] maja 2010 r. Jednocześnie pismem z dnia [..] kwietnia 2010 r. K. C. oraz U. C. zostali poinformowani, że z uwagi na nie-możność dokonania przesłuchania strony rozstrzygnięcie merytoryczne zostanie wyda-ne w ciągu dwóch tygodni od przesłuchania strony. Biorąc powyższe pod uwagę organ poinformował, że szanując wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego podjął nie-zwłocznie czynności zmierzające do zakończenia postępowania. Zarówno podczas roz- prawy, jak i w wysyłanych zawiadomieniach pełnomocnik skarżącej był informowany o wszystkich czynnościach podejmowanych przez organ. Oprócz pisemnych zawiado-mień kontaktowano się z nim telefonicznie i informowano o wysyłanych pismach i wy-znaczanych kolejnych terminach. W aktach sprawy znajdują się zwrotne poświadczenia odbioru listów poleconych oraz notatki sporządzane w związku z prowadzonym postę-powaniem. Powyższe świadczy o tym, iż organ dołożył wszelkich starań, aby wydać rozstrzygnięcie i zakończyć postępowanie administracyjne. Brak współpracy z organem i problemy w komunikacji pomiędzy pełnomocnikiem a stroną nie mogą być traktowane jako działania zawinione po stronie urzędu. Jednocześnie Prezydent wskazał, że decy-zją z dnia [...] maja 2010 r. rozpoznał przedmiotowy wniosek i orzekł o ustaleniu od-szkodowania za grunt zajęty pod drogę publiczną ul. [...], oznaczony jako działka ewidencyjna nr [...] z obrębu [...] o powierzchni [...] m2. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem zaskarżonych aktów lub czynności organów administra-cji publicznej. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Sąd administracyjny ocenia zatem wydany akt zarówno pod wzglę -dem jego zgodności z prawem materialnym, jak i zgodności z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. W przypadku skar-gi o wymierzenie organowi grzywny z powodu jego bezczynności, sąd dokonuje oceny jej zasadności według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania orzeczenia sądowego. Stosownie do art. 154 § 1 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o po-stępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270. ze zm.) w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczyn-ności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynno-ści strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyro-ku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierze-nia temu organowi grzywny. Grzywnę, o której mowa, sąd wymierza do wysokości dzie-sięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Z treści przywołanego przepisu wynikają dwie przesłanki, które łącznie muszą być spełnione, aby sąd mógł organowi administracji wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ ten musi pozostawać w bezczynności po wyroku uchylającym zaskarżony akt. Po drugie, wymierzenie grzywny jest możliwe po uprzednim pisemnym wezwaniu właści-wego organu do wykonania prawomocnego wyroku. Jak wynika z akt sprawy obie te przesłanki zostały spełnione w rozpoznawanej sprawie. Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 154 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed są-dami administracyjnymi wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi. Z akt sprawy wynika, że prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administra-cyjnego w Warszawie z dnia 15 grudnia 2009 r. sygn. akt I SAB/Wa 170/09 z dnia 15 grudnia 2009 r. organ otrzymał wraz z aktami sprawy w dniu 5 marca 2010 r. Zatem dwumiesięczny termin zakreślony organowi przez Sąd w tym orzeczeniu upłynął w dniu 5 maja 2010 r. Prezydent W. w tej dacie pozostawał nadal w bezczynności, ponieważ dopiero w dniu [...] maja 2010 r. wydał decyzję nr [....], którą rozpatrzył przedmiotowy wniosek i orzekł o ustaleniu odszkodowania za grunt zajęty pod drogę publiczną ul. [...], oznaczony jako działka ewidencyjna nr [...] z obrębu [...] o powierzchni [...] m . Jak wynika z akt sprawy, warunek uprzedniego pisemnego wezwania organu do dokonania czynności został dopełniony przez skarżącą. Skoro zatem Prezydent W., mimo uprzedniego wezwania, nie załatwił sprawy w prawem przewidzianych terminach, to Sąd uznał, że mimo wydania przed rozpatrzeniem skargi przez Sąd merytorycznej decyzji administracyjnej, obie ustawowe przesłanki, o których była mowa powyżej, w niniejszej sprawie zostały spełnione, a za-tem skarga o wymierzenie Prezydentowi grzywny jest zasadna. Na zakończenie wyjaśnić należy, że określając wysokość wymierzonej grzywny Sąd wziął pod uwagę charakter przedmiotowego postępowania administracyjnego oraz fakt, że na dzień rozpatrywania przez Sąd złożonej skargi Prezydent W. wydał już merytoryczne rozstrzygnięcie w sprawie. Nadto należy podkreślić, że w niniejszym postępowaniu Sąd nie badał prawidłowości decyzji Prezydenta z dnia [...] maja 2010 r. nr [...]. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd na podstawie art. 154 § 1 i § 6 oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyj-nymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) orzekł jak w sentencji.