I SA/Wa 1109/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Asesor WSA - Mirosław Gdesz po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym skargi A. S. i J. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2006 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na zajęcie nieruchomości p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej powoływana jako ppsa) skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje już żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Przedmiotem skargi A. i J. S. jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...] maja 2006 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości. Od decyzji tej stronie przysługiwało prawo wniesienia odwołania do Ministra Budownictwa. Wobec tego przedmiotowa skarga, jako wniesiona na decyzję wydaną przez organ w pierwszej instancji jest niedopuszczalna. W związku z tym nie ma znaczenia w sprawie cofnięcie skargi przez skarżących w dniu 17 lipca 2006 r., ponieważ Sąd jest zobligowany do odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ppsa, postanowił jak w sentencji.