I SA/Wa 1109/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Sobielarska po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. G. na zawiadomienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie przekazania podania (skargi) zgodnie z właściwością postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] maja 2015 r. (złożonym osobiście tego samego dnia) T. G. wniosła za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na zawiadomienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] przekazujące zgodnie z właściwością do Rady [...] skargę T. G. na Prezydenta [...] i podległych mu urzędników zatrudnionych w Centrum Pomocy Społecznej [...]. Odpowiadając na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Stosownie do brzmienia art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zakres właściwości rzeczowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wyznaczają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej zwanej P.p.s.a. Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę oraz rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, jak też spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej (art. 3 § 3, art. 4 p.p.s.a.). Skarga T. G. na zawiadomienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] nie mieści się we wskazanym wyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego, albowiem przedmiotem skargi jest zawiadomienie wydane przez organ w trybie art. 65 k.p.a. Wyjaśnić należy, iż zgodnie z art. 65 § 1 kpa, "Jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego, zawiadamiając jednocześnie o tym wnoszącego podanie. Zawiadomienie o przekazaniu powinno zawierać uzasadnienie". Zawiadomienie, o którym mowa w ww. przepisie jest szczególnym środkiem, który służy realizacji zasady wyrażonej w art. 19 k.p.a., zgodnie z którą organy administracji publicznej są zobowiązane przestrzegać z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej. Organ administracji publicznej jest zatem zobowiązany dokonać oceny podania (skargi) strony, która do niego wpłynęła również pod kątem swojej właściwości w sprawie będącej przedmiotem żądania. W razie gdy organ, do którego wniesiono podanie, uzna się za niewłaściwy (rzeczowo, miejscowo, instancyjnie) do załatwienia tej sprawy, jest on zobowiązany do niezwłocznego przekazania podania do organu, który w jego ocenie jest właściwy w sprawie i jednoczesnego powiadomienia o tym wnoszącego podanie. Podkreślenia wymaga, iż nieprzypadkowo w treści przepisu określonego w art. 65 § 1 kpa ustawodawca wskazał, że zawiadomienie o przekazaniu sprawy zgodnie z właściwością innemu organowi powinno zawierać uzasadnienie. Jest to związane bowiem z tym, że organ administracji publicznej, który uznał się za niewłaściwy, nie wydaje zaskarżalnego postanowienia o przekazaniu podania organowi właściwemu, lecz zawiadamia na piśmie wnoszącego podanie o tym, że przekazał jego podanie organowi właściwemu. Tym samym w obecnym stanie prawnym wnoszący podanie posiada ograniczoną ochronę prawną, jeśli chodzi o zaskarżanie aktów dotyczących przekazania podania innemu organowi. Surogatem możliwości zaskarżenia takiego aktu stało się bowiem wymaganie, aby zawiadomienie o przekazaniu zawierało uzasadnienie. Biorąc zatem pod uwagę, iż na zawiadomienie o przekazaniu podania zgodnie z właściwością innemu organowi nie przysługuje zażalenie, to zawiadomienie takie nie podlega również zaskarżeniu skargą do sądu administracyjnego. Tym samym istniejący stan prawny nie upoważnia do zakwalifikowania przedmiotowej skargi do spraw, o których mowa w art. 3 § 2 powołanej ustawy. Powyższe oznacza, że skarga złożona przez T. G. nie jest objęta zakresem działania sądu administracyjnego, a tym samym jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. W świetle powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.