I SA/Wa 1111/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Szmydt (spr.) po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w G. w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego postanawia: odrzucić skargę. W dniu 9 kwietnia 2013 r. wpłynęło bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo J. P. zatytułowane "Prośba o rozpaczliwą pomoc w sprawie świadczenia rehabilitacyjnego na osobę niepełnosprawną", w którym wskazał, że MOPS w G. twierdzi, iż nie należy się jej świadczenie rehabilitacyjne na niepełnosprawnego syna chorującego na [...], ponieważ sama jest niepełnosprawna i ma przyznaną rentę socjalną. W obszernym uzasadnieniu opisała swoją trudną sytuację życiową. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przy piśmie z dnia 10 kwietnia 2013 r. przekazał do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w G. ww. pismo J. P. W odpowiedzi na skargę Dyrektor MOPS w G. wniósł o odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie. Wyjaśnił, że po przeanalizowaniu posiadanych dokumentów ustalił, iż decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] przyznano J. P. zasiłek pielęgnacyjny na okres od [...] sierpnia 2012 r. do [...] sierpnia 2015 r. Jednocześnie wskazał, że nie pobiera ona innych świadczeń na podstawie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz ustawy o pomocy społecznej. Wyjaśnił, że na dziecko skarżącej – J. P. pobierane było świadczenie pielęgnacyjne przez babcię – A. S. Z uwagi na zmianę miejsca zamieszkania decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] uchylono od dnia [...] stycznia 2012 r. decyzję przyznającą świadczenie pielęgnacyjne na J. P., a następnie MOPS w G. przesłał komplet dokumentów dotyczących wniosku o ustalenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego do Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. celem dalszej wypłaty. Jednocześnie wskazał, że pismem z dnia [...] kwietnia 2013 r. J. P. została wezwana w celu sprecyzowania żądań wobec tutejszego Ośrodka, jednakże wezwanie to pozostało bez odpowiedzi. Zarządzeniem z dnia 22 maja 2013 r. Sąd wezwał J. P. do wskazania, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, przedmiotu zaskarżenia poprzez podanie numeru i daty zaskarżonej decyzji oraz organu, który ją wydał. Jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru przedmiotowe zarządzenie zostało doręczone J. P. w dniu 3 czerwca 2013 r. (karta nr [...]). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. W niniejszej sprawie, co wskazano wcześniej, przedmiotowe wezwanie Sądu z dnia 22 maja 2013 r. zostało doręczone J. P. w dniu 3 czerwca 2013 r., a zatem termin do dokonania wskazanej wyżej czynności upłynął w dniu 10 czerwca 2013 r. Skarżąca do dnia dzisiejszego nie uzupełniła braków formalnych skargi poprzez wskazanie przedmiotu zaskarżenia. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił, jak w sentencji postanowienia.