I SA/Wa 1111/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka – Płaczkowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] S.A. w [...] na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia 21 marca 2024 r., nr KKU-191.1/23 w przedmiocie nabycia przez gminę prawa własności nieruchomości postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej spółce [...] S.A. w [...] ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. Spółka [...] S.A. w Warszawie złożyła 24 kwietnia 2024 r. skargę na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z 21 marca 2024 r., nr KKU-191.1/23, utrzymującą w mocy decyzję Wojewody Śląskiego z 21 czerwca 2023 r., nr NW/XV/77230/931/11 w przedmiocie nabycia przez Gminę [...] (w której prawa i obowiązki na tym obszarze wstąpiła Gmina [...]) z mocy prawa, z dniem 27 maja 1990 r., nieodpłatnie prawa własności nieruchomości państwowych, położonych w Gminie [...], w obrębie ewidencyjnym [...], oznaczonych w ewidencji gruntów jako działki szczegółowo wymienione w decyzji. W treści skargi skarżąca wskazała, że składa jako załącznik do skargi "odpis pisma wraz z załącznikami x2" – pkt 7 załącznika. Jednakże do Sądu wpłynęły wyłącznie dwa egzemplarze pisma z 25 kwietnia 2024 r., tj. skarga i jeden odpis skargi. Pismem z 9 maja 2024 r. w odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W stopce pisma, wymieniając nadesłane załączniki, organ podkreślił, że przedkłada do tut. Sądu dwa egzemplarze skargi wraz z kopertą i załącznikami. Wobec powyższego, zarządzeniem z 21 maja 2024 r., Sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez nadesłanie dwóch egzemplarzy skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych wraz z załącznikami. Skarżąca została prawidłowo pouczona o skutkach niezastosowania się do wezwania. Wezwanie, jak wynika z treści urzędowego potwierdzenia doręczenia, zostało doręczone skarżącej 19 czerwca 2024 r. Skarżąca, w odpowiedzi na wezwanie, pismem z 20 czerwca 2024 r. nadesłała jeden egzemplarz skargi, podkreślając że w załączeniu przesyła: ,,jeden egzemplarz skargi z dnia 15.05.2024 na decyzję KKU-191.1/23 własnoręcznie podpisany". Do dnia wydania orzeczenia nie wpłynął do Sądu drugi egzemplarz skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm. – dalej jako: p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Na podstawie art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Z kolei, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. W rozpoznawanej sprawie, skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie dwóch egzemplarzy skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych wraz z załącznikami. Wezwanie zostało doręczone skarżącej 19 czerwca 2024 r. Braki formalne skargi, stosownie do pouczenia, należało uzupełnić w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi minął zatem 26 czerwca 2024 r. (środa). Skarżąca uczyniła zadość wezwaniu tylko w części, ponieważ pismem z 20 czerwca 2024 r. nadesłała do tut. Sądu wyłącznie jeden odpis skargi własnoręcznie podpisany przez pełnomocnika skarżącej. Zatem, wobec nieuzupełnienia wszystkich braków formalnych skargi, skargę należało odrzucić. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. Zwrot uiszczonego wpisu uzasadniony był treścią art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt 2 sentencji postanowienia).