I SA/Wa 1113/14

Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Marciniak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi B. B. w przedmiocie wymierzenia grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 września 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 242/12 1. wymierza Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości 1.000 (tysiąc) złotych - płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 2. stwierdza, że prowadzenie postępowania przez Prezydenta [...] po wydaniu wyroku z dnia 21 września 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 242/12 miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz B. B. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. B. B., skargą z dnia 20 lutego 2014 r. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie grzywny Prezydentowi [...] w związku z niewykonaniem przez organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 września 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 242/12. Wyrokiem tym Sąd zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...] hip. Nr [...] - w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem i stwierdził, że bezczynność Prezydenta [...] miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Akta wraz z odpisem prawomocnego wyroku doręczone zostały organowi w dniu 22 stycznia 2013 r. Wobec braku podjęcia rozstrzygnięcia w sprawie, pismem z 25 listopada 2013 r. skarżąca wezwała Prezydenta [...] do wykonania powyższego wyroku. Wezwanie to okazało się jednak bezskuteczne. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi wskazując, iż strona została poinformowana o przyczynach niedotrzymania terminu wyznaczonego przez Sąd oraz przewidywanym terminie zakończenia postępowania do dnia 31 lipca 2014 r. Prezydent poinformował, że obecnie, z uwagi na skomplikowany charakter sprawy, trwa analiza zgromadzonej dokumentacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona, co skutkować musi wymierzeniem Prezydentowi [...] określonej w sentencji grzywny. Rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na zasadzie art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) powoływana dalej jako: "p.p.s.a.", zgodnie z którym Sąd rozpoznaje sprawę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym jeżeli jedna ze stron złoży taki wniosek, a pozostałe strony nie wniosą sprzeciwu w terminie 14 dni. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Przedmiotowa skarga została złożona w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; powoływanej dalej jako: "p.p.s.a."). Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Grzywnę, o której mowa w tym przepisie, stosownie do § 6 art. 154 p.p.s.a., wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, na podstawie odrębnych przepisów. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia z dnia 21 września 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 242/12 zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...] hip. Nr [...] - w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem. Bezsporne jest, że akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły do organu w dniu 22 stycznia 2014, a tym samym termin zakończenia postępowania wyznaczony ww. wyrokiem upłynął z dniem 22 marca 2013 r. Niekwestionowaną okolicznością jest również to, że do dnia wydania niniejszego orzeczenia, mimo uprzedniego wezwania organu przez skarżącą do wykonania tego wyroku, Prezydent [...] nie rozstrzygnął sprawy objętej ww. wnioskiem. Skoro zatem Prezydent [...] w terminie wyznaczonym wyrokiem Sądu z dnia 21 września 2012 r. sprawy nie załatwił - a wyrok ten zobowiązywał organ nie tylko do jej rozstrzygnięcia, ale także do dokonania tego w określonym terminie - to wniosek o wymierzenie Prezydentowi [...] grzywny jest niewątpliwie w pełni uzasadniony. Zważyć bowiem należy, że niewykonywanie wyroków sądów - niezależnie od tego, czy są to wyroki sądów administracyjnych (jak w niniejszej sprawie), czy sądów powszechnych - w demokratycznym państwie prawnym nie może być tolerowane. W szczególności nie można zaakceptować, czy też usprawiedliwiać sytuacji, gdy wyroki sądów nie są respektowane przez organy władzy publicznej. Taka sytuacja wszak prowadzić musi nieuchronnie do podważania zaufania jednostek do tych organów, jak też szerzej do samej władzy publicznej. Świadczy przy tym o braku poszanowania prawa przez organy, które same zobowiązane są do jego stosowania. Zważywszy na fakt, że po wydaniu orzeczenia Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie organ nie podjął działań zmierzających do zakończenia postępowania - a jedynie powiadomił stronę o przewidywanym terminie zakończenia postępowania - Sąd ocenił, iż prowadzenie postępowania przez Prezydenta [...] po wydaniu wyroku miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Jednocześnie w tych okolicznościach Sąd uznał, że wystarczająco represyjną jak też dyscyplinującą funkcję spełni grzywna w wysokości 1.000 złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Wymiar orzeczonej grzywny jest także adekwatny z punktu widzenia wielkości przekroczenia terminu załatwienia sprawy wyznaczonego wyrokiem. Mając powyższe na uwadze Sąd, na mocy art. 154 § 1 i § 2 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie 1 i 2 sentencji wyroku. W przedmiocie kosztów postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 Ppsa.