I SA/Wa 1118/15

Starszy referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku H. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi H. J. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] maja 2015 r. znak : [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia odmówić H. J. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił H. J., zwanej dalej wnioskodawczynią, prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Po rozpoznaniu sprzeciwu wniesionego od ww. postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 3 września 2015 r. odmówił wnioskodawczyni prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Na powyższe postanowienie wnioskodawczyni wniosła żalenie, które Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 6 listopada 2015 r. sygn. akt I OZ 1458/15 oddalił. W dniu 17 listopada 2015 r. (data stempla biura podawczego) wnioskodawczyni ponownie wniosła o przyznanie prawa pomocy. Z tego względu przesłano wnioskodawczyni formularz wniosku PPF. W dniu 3 grudnia 2015 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wypełniony przez wnioskodawczynię formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. Z nadesłanego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z synem i utrzymuje się z dochodu uzyskiwanego z tytułu świadczenia emerytalnego w wysokości [...] zł brutto miesięcznie. Wnioskodawczyni podała, że syn posiada w banku lokatę na kwotę [...] zł. Z nadesłanych informacji wynika, że wnioskodawczyni nie posiada domu, mieszkania, nieruchomości rolnej, czy też innej nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych oraz przedmiotów o wartości powyżej [...] zł. Oświadczyła, że mieszkanie o powierzchni [...] m ² jest własnością syna. Wnioskodawczyni dodała, że jest osobą starszą ([...] lat), posiadającą kłopoty ze zdrowiem. Jako stałe zobowiązania i wydatki wnioskodawczyni wskazała koszty ubezpieczenia mieszkania [...] zł, kwotę [...] zł, którą płaci na rzecz Wspólnoty Mieszkaniowej, opłaty za telefon w wysokości [...] zł, za energię elektryczną w wysokości [...] zł, gaz w wysokości [...] zł, wodę w wysokości [...] zł, leczenie w wysokości [...] zł, wywóz nieczystości w wysokości [...] zł, co w sumie stanowi kwotę w wysokości [...] zł. Dodała, że syn ponosi koszty z tytułu płatności podatku w wysokości [...] zł, co w sumie stanowi miesięcznie kwotę [...] zł. W niniejszej sprawie zważono, co następuje : Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. W niniejszej sprawie wnioskodawczyni wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z treści powołanego przepisu wynika zatem, że ciężar udowodnienia istnienia okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie spoczywa na stronie. W ocenie referendarza sądowego, w rozpoznawanej sprawie brak jest przesłanek uzasadniających przyznanie wnioskodawczyni prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Sytuacja majątkowa wnioskodawczyni polepszyła się w stosunku do tej jaką przedstawiła w nadesłanym do Sądu w dniu 31 lipca 2015 r. formularzu. Dotychczas wnioskodawczyni wraz z synem utrzymywała się jedynie z dochodu uzyskiwanego przez siebie z tytułu emerytury w wysokości [...] złotych brutto miesięcznie. Syn wnioskodawczyni nie uzyskiwał żadnego dochodu oraz nie posiadał żadnego majątku, oprócz mieszkania o powierzchni [...] m ², w którym wnioskodawczyni razem z nim zamieszkuje. W nadesłanym do Sądu w dniu 3 grudnia 2015 r. (data stempla biura podawczego) formularzu wnioskodawczyni podała, że nadal utrzymuje się wraz z synem z dochodu uzyskiwanego z tytułu emerytury, z tą różnicą, że jako dochód syna wskazała posiadaną przez niego lokatę bankową na kwotę [...] zł. Stwierdzić zatem należy, że przy wysokości środków finansowych jakie posiada wnioskodawczyni wraz z synem nie można uznać jej za osobę ubogą, znajdującą się w bardzo trudnej sytuacji materialnej, bądź pozbawioną środków do życia, co kwalifikowałoby do przyznania prawa pomocy. Podkreślić należy, że prawo pomocy jako instytucja o charakterze wyjątkowym, może mieć zastosowanie tylko wobec osób, które znajdują się w bardzo trudnej sytuacji materialnej, w szczególności osób rzeczywiście ubogich, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia, bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspokajają tylko podstawowe potrzeby życiowe. W szczególności prawo pomocy powinno być udzielane przede wszystkim osobom bezrobotnym, samotnym, bez źródeł stałego dochodu i bez majątku. Wnioskodawczyni zaś do grona takich osób nie należy. Posiada bowiem stały, wykazany dochód miesięczny z tytułu emerytury, jak również syn wnioskodawczyni posiada zgromadzoną na lokacie bankowej kwotę w wysokości [...] zł. Biorąc pod uwagę wysokość ponoszonych przez wnioskodawczynię zobowiązań i wydatków stałych wynoszących [...] zł miesięcznie oraz wydatki ponoszone przez wnioskodawczynię związane z bieżącym utrzymaniem siebie oraz syna uznano, że przy wysokości środków finansowych jakie wnioskodawczyni posiada wraz z synem jest ona w stanie ponieść koszty sądowe samodzielnie. Nie można bowiem uznać, że przy wysokości środków finansowych wskazanych przez wnioskodawczynię nie jest ona w stanie ponieść kosztów sądowych samodzielnie, bez uszczerbku w środkach utrzymania koniecznego dla siebie oraz syna. Zaznaczyć należy, iż wnioskodawczyni uiściła wpis sądowy od skargi wynoszący w niniejszej sprawie 200 zł i na tym etapie postępowania sądowego nie jest zobowiązana do poniesienia jakichkolwiek kosztów sądowych. Natomiast, ewentualne przyszłe koszty sądowe (np. opłata kancelaryjna za odpis orzeczenia z uzasadnieniem – 100 zł, czy wpis sądowy od ewentualnej skargi kasacyjnej od wyroku – 100 zł), jakie mogą się w sprawie pojawić, bądź też nie wystąpić w ogóle, co też zależy od działań samej wnioskodawczyni, nie będą wyższe od kosztów sądowych dotychczas samodzielnie poniesionych przez wnioskodawczynię. W tej sytuacji stwierdzono, że w sprawie nie zaistniały przesłanki uzasadniające uwzględnienie złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Z powyższych względów, odmówiono wnioskodawczyni przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.