I SA/Wa 1119/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba po rozpoznaniu w dniu 14 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. D. oraz E. W. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] kwietnia 2010 r, nr [...] w przedmiocie zwrotu podania postanawia zawiesić postępowanie sądowe. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2010 r, nr [...] Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...] orzekające o zwrocie W. D. oraz E. W. podania – wniosku o przyznanie w/wym. odszkodowania w związku z wydaniem decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji nr [...] z dnia [...] października 2009 r. stwierdzającej, że decyzja Wojewody [...] z dnia [...] października 2009 r., nr [...] została wydana z naruszeniem prawa. Od powyższego postanowienia pełnomocnik skarżących wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Jak wynika z akt sprawy Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzją nr [...] z dnia [...] października 2009 r. stwierdził, że decyzja Wojewody [...] z dnia [...] października 2009 r., nr [...] stwierdzająca nabycie przez Gminę S. z mocy prawa nieodpłatnie prawa własności nieruchomości uregulowanej w księdze wieczystej KW nr [...] prowadzonej przez Sąd Rejonowy w L.została wydana z naruszeniem prawa. W związku z powyższym, skarżący jako następcy prawni dawnej właścicielki nieruchomości wystąpili do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji o przyznanie odszkodowania na podstawie art. 160 § 1 i 4 K.p.a. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji postanowieniem z dnia [...] stycznia 2010 r. orzekł o zwrocie skarżącym wniosku o przyznanie odszkodowania. W uzasadnieniu organ wskazał, że do zdarzeń i stanów prawnych powstałych po dniu 1 września 2004 r. stosuje się przepis art. 417 1 § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny, zgodnie z którym naprawienia szkody wyrządzonej przez wydanie ostatecznej decyzji administracyjnej można żądać w postępowaniu przed sądem powszechnym, po stwierdzeniu niezgodności tej decyzji z prawem we właściwym postępowaniu administracyjnym. Nadto organ zaznaczył, że administracyjny tryb dochodzenia roszczeń odszkodowawczych, przewidziany w art. 160 k.p.a stosuje się jedynie w tych sprawach, w których decyzja nieważnościowa stała się ostateczna przed dniem 1 września 2004 r. W sytuacji zaś, gdy decyzja nieważnościowa, zostanie wydana po w.w dacie, jak to się stało w niniejszej sprawie, w ocenie organu - rozpoznanie wniosku o odszkodowanie następuje wyłącznie przed sądem powszechnym. Przedmiotowe rozstrzygnięcie zostało utrzymane w mocy zaskarżonym postanowieniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W niniejszej sprawie, sporną kwestią jest to, czy do dochodzenia odszkodowania w związku ze stwierdzeniem nieważności decyzji administracyjnej po dniu 1 września 2004 r. w dalszym ciągu ma zastosowanie art. 160 kpa, czy też sprawa należy do właściwości sądów powszechnych i zastosowanie ma art. 4171 kodeksu cywilnego. Kwestia ta rodzi tyle wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie i ma tak doniosłe znaczenie, że w dniu 8 stycznia 2010 r. Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego złożył wniosek do Izby Cywilnej Sądu Najwyższego (sygn. akt sprawy III CZP 4/10) o podjęcie uchwały w składzie 7 sędziów w przedmiocie następujących zagadnień prawych wywołujących rozbieżności w wykładni prawa: 1. Czy art. 160 k.p.a. w związku z art. 5 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 162, poz. 1692) znajduje zastosowanie do roszczeń o naprawienie szkody wyrządzonej przez wydanie przed dniem 1 września 2004 r. ostatecznych decyzji administracyjnych, których nieważność bądź wydanie z naruszeniem art. 156 § 1 k.p.a zostały stwierdzone po tej dacie? 2. W razie udzielenia odpowiedzi pozytywnej na pytanie pierwsze - czy w stanie rzeczy, o którym mowa w tym pytaniu, przedawnienie roszczenia o naprawienie szkody jest regulowane przez art. 160 § 6 k.p.a., a w szczególności, czy rozpoczyna ono bieg od dnia, w którym stała się ostateczna decyzja stwierdzająca nieważność decyzji administracyjnej lub jej wydanie niezgodnie prawem? 3. Czy w świetle wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 23 września 2003 r., K 20/02(OTK 2003 nr 7A, poz. 76; sentencja publ.: Dz.U. z 2003 r. Nr 170, poz. 1660), art. 160 § 1 k.p.a stosuje się do korzyści utraconych od dnia wejścia w życie Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, to znaczy od dnia 17 października 1997 r., na skutek wydania przed tym dniem ostatecznej decyzji administracyjnej? Rozstrzygnięcie pytania prawnego i dokonanie przez Sąd Najwyższy wykładni spornych przepisów będzie miało kluczowe znaczenia dla rozpoznania niniejszej sprawy, bowiem uchwała Sądu Najwyższego może rozstrzygnąć istotną kwestię dopuszczalności drogi sądowej i wskazać właściwy tryb dochodzenia odszkodowań za szkody wywołane decyzjami obarczonymi wadą nieważności. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 131 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.