I SA/Wa 1123/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 6 października 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. F. na pismo Wydziału Zasobów Lokalowych Dzielnicy P. w W. z dnia [...] maja 2004 r., nr [...] w przedmiocie przydziału lokalu komunalnego postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia [...] maja 2004 r., nr [...] Naczelnik Wydziału Zasobów Lokalowych dla Dzielnicy P. Urzędu W. poinformował B. F., że jej wniosek o przydział lokalu komunalnego został przedstawiony Komisji Mieszkaniowej w dniu 18 maja 2004 r. i nie uzyskał pozytywnej opinii. Jednocześnie poinformowano również o zasadach wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy Warszawa C.. B. F. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższe pismo Naczelnika Wydziału Zasobów Lokalowych Dzielnicy P. w W. z dnia [...] maja 2004 r., nr [...], traktując to pismo jako decyzję administracyjną. W odpowiedzi na skargę Naczelnik Wydziału Zasobów Lokalowych dla Dzielnicy P. Urzędu W. podniósł, że od dnia 12 listopada 1994 r., tj.: od dnia wejścia w życie ustawy z dnia 2 lipca 1994 r. o najmie lokali i dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 105, poz. 509) gospodarowanie zasobem mieszkaniowym poddane zostało trybowi cywilnoprawnemu, w związku z czym właściwym w niniejszej sprawie jest sąd powszechny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Właściwość rzeczowa sądów administracyjnych została określona w art. 1, art. 2, art. 3, art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Przepis art. 3 § 2 powołanej ustawy zawiera szczegółowy katalog spraw objętych właściwością rzeczową sądów administracyjnych. Z treści wskazanego wyżej przepisu prawa wynika, że sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, określone postanowienia, inne czynności i akty dotyczące uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa, akty prawa miejscowego organów samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej oraz inne akty tych jednostek w sprawach z zakresu administracji publicznej, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego oraz na bezczynność organów w przypadku nie wydania decyzji administracyjnych, określonych postanowień i innych aktów z zakresu administracji publicznej oraz nie dokonania czynności z zakresu administracji publicznej. W kręgu tych spraw nie mieszczą się pisma informacyjne. W przedmiotowej sprawie skarżąca skarży natomiast pismo Naczelnika Wydziału Zasobów Lokalowych dla Dzielnicy P. Urzędu W., które ma charakter informacyjny i nie stanowi decyzji administracyjnej w rozumieniu art. 104 kpa. Zaskarżone pismo nie jest władczym jednostronnym oświadczeniem woli organu administracji publicznej, opartym na przepisach prawa administracyjnego i określającym sytuację prawną konkretnie wskazanego adresata (strony) w indywidualnie oznaczonej sprawie. W związku z czym nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, a wniesiona skarga jest niedopuszczalna Ponadto należy podkreślić, że nie można domniemywać stosowania władczej i jednostronnej formy działania organów administracji publicznej, jaką jest decyzja administracyjna, tylko z okoliczności sprawy lub z samego przepisu art. 104 kpa, lecz podstawę do jej wydania trzeba wyprowadzić z powszechnie obowiązujących przepisów prawa materialnego. Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego (Dz. U. Nr 71, poz. 733 ze zm.) regulująca najem lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy, nie przewiduje wydania decyzji administracyjnej w przedmiocie przydziału lokalu mieszkalnego. Jest to sprawa o charakterze cywilnoprawnym, co oznacza, że roszczenia skarżącej mogą być dochodzone jedynie przed sądem powszechnym. Skoro właściwość sądów administracyjnych jest wyłączona, to skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).