I SA/Wa 1126/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich Sędziowie: WSA Małgorzata Boniecka – Płaczkowska WSA Joanna Skiba (spr.) Protokolant referent stażysta Kinga Kaczmarczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lutego 2013 r. sprawy ze skargi M. R. na postanowienie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz skarżącej M. R. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. Pismem z dnia 30 maja 2012 r., M. R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] maja 2012 r. Nr[...] , uchylające postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2012 r. nr[...], zawieszające postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w [...] z dnia [...] listopada 1965 r. nr [...] orzekającej o wywłaszczeniu nieruchomości położonej we wsi P., gromada [...], powiat [...] o pow. [...]m2 oraz o ustaleniu odszkodowania. W dniu 2 lipca 2012 r., skarżąca uiściła wpis sądowy w kwocie 100 złotych. Z kolei na rozprawie w dniu 19 lutego 2013 r. skarżąca złożyła do protokołu rozprawy oświadczenie o cofnięciu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zauważył, co następuje: zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270) – zwany dalej ppsa, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba, że uzna je za niedopuszczalne z przyczyn wskazanych w tym przepisie, co w sprawie niniejszej nie miało miejsca. Zdaniem Sądu cofnięcie skargi należy uznać za dopuszczalne. Wobec powyższego postępowanie sądowe należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ppsa. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.