I SA/Wa 1131/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tarnowska po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. W., G. W., M. O. i M. O. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] w przedmiocie nabycia z mocy prawa własności nieruchomości postanawia odrzucić skargę M. O. i M. O. W dniu 9 września 2010 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga D. W., G. W., M. O. i M. O. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] maja 2010 r., nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...] stwierdzającej nabycie przez Gminę Miasto K. z mocy prawa własności nieruchomości położonej w K., oznaczonej jako działka nr [...]. Zaskarżona decyzja doręczona została stronom postępowania. Wśród adresatów zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewody [...] z dnia [... grudnia 2009 r., nr [...] nie było M. O. i M. O. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści Art. 50 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, oraz inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Zarówno Wojewoda [...] rozpatrując niniejszą sprawę w I instancji jak i Minister Infrastruktury rozpoznając ją w II instancji, nie uznali M. O. i M. O. za strony postępowania i w związku z tym decyzje wydane w sprawie nie zostały im doręczone. Stwierdzić zatem należy, że M. O. i M. O. nie byli stronami postępowania administracyjnego, wobec tego skarga wniesiona została przez podmioty nie mające przymiotu strony i nie posiadające legitymacji do jej wniesienia, co czyni skargę niedopuszczalną i obliguje Sąd do jej odrzucenia. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.