I SA/Wa 1135/10

Referendarz sądowy Dariusz Pirogowicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adw. I.K. o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną z urzędu w sprawie ze skargi S.S. na pismo Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie częściowego umorzenia kredytu studenckiego p o s t a n a w i a przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata I.K. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 147,60 (sto czterdzieści siedem 60/100) złotych, w tym tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 27,60 (dwadzieścia siedem 60/100) złotych. Przy piśmie z dnia 21 grudnia 2010 r. adwokat I. K., przedłożyła opinię prawną o braku podstaw do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 1 września 2010 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej S. S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lipca 2010 r. odrzucającego skargę S. S. na pismo Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] marca 2010 r. Jednocześnie wniosła ona o przyznanie wynagrodzenia tytułu, nieopłaconej w całości ani w części, pomocy prawnej świadczonej S. S. z urzędu. W tym stanie sprawy stwierdzono co następuje. W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.; dalej: "rozporządzenie") koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz 2) niezbędne udokumentowane wydatki adwokata. Stawka minimalna w sprawie objętej skargą S.S., stosownie do § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, wynosi 240 złotych. W myśl zaś § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia, stawka minimalnego wynagrodzenia adwokata za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 złotych. Ustaloną w oparciu o § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia kwotę wynagrodzenia, uznać należy za adekwatną także w przypadku sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia zażalenie (przy jednoczesnym braku opinii co do zasadności wnoszenia skargi kasacyjnej, co miało miejsce w niniejszej sprawie). W związku z powyższym w rozpoznawanej sprawie wynagrodzenie netto pełnomocnika ustalone zostało w wysokości 120 złotych (50% stawki minimalnej). Kwota ta odpowiada nakładowi pracy pełnomocnika i nie wymaga podwyższenia. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 2 ust. 3 i § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r., należało orzec jak w sentencji postanowienia.