I SA/Wa 1139/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Aneta Żak po rozpoznaniu w dniu 28 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym - zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W. M. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty postanawia: przyznać prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżąca W. M. we wniosku z dnia 13 października 2016 r. wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym - zwolnienia od kosztów sądowych. Wnioskodawczyni (ur. 1932 r.) oświadczyła, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i posiada jedno źródło dochodów – rentę rolną w wysokości [...] zł, z której otrzymywane środki wystarczają stronie wyłącznie na zakup żywności oraz utrzymanie mieszkania. W skład majątku strony wchodzi wymagający kapitalnego remontu dom o pow. [...] m2, mieszkanie o pow. [...] m2, działka o pow. [...] ha oraz obora. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wyjaśniła, że nie posiada oszczędności, brakuje jej środków na zakup leków, opału i rehabilitację. Mając powyższe na uwadze należało zważyć, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej: p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (art. 245 § 3 p.p.s.a.). W świetle art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Rozpoznawany wniosek o prawo pomocy zasługuje na uwzględnienie. Należy na wstępie zauważyć, że pomimo tego, iż na obecnym etapie postępowania na stronie nie ciąży obowiązek uiszczenia jakichkolwiek kosztów sądowych nie można uznać, że merytoryczne rozpoznanie wniosku jest niecelowe. Nie można bowiem wykluczyć występowania na dalszym etapie postępowania przez skarżącą do sądu z pismem lub pismami, których wniesienie wiązać się będzie z obowiązkiem uiszczenia opłat sądowych (art. 214 § 1 p.p.s.a.). Uwzględniając rodzaj źródła i wysokość dochodów uzyskiwanych przez skarżącą (renta w wysokości [...] zł), strukturę demograficzno-społeczną gospodarstwa domowego strony, obejmującego samotną rencistkę w podeszłym wieku, nieposiadającą majątku mogącego stanowić źródło pozyskania środków finansowych na koszty sądowe, a także mając na uwadze deklarację strony, iż dochody z renty są niewystarczające na pokrycie wydatków koniecznych wnioskodawczyni należało stwierdzić, że skarżąca wykazała, iż samodzielne poniesienie przez nią kosztów sądowych wiązałoby się z uszczerbkiem utrzymania koniecznego (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.