I SA/Wa 1142/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daniela Kozłowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym skargi Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia odpłatności za pobyt małoletniego dziecka w domu pomocy społecznej postanawia: odrzucić skargę. W dniu [...] maja 2005 r. Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie w [...] wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r., nr [...] uchylającą decyzję Dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w [...] z dnia [...] sierpnia 2004 r., nr [...] ustalajacą odpłatność za pobyt dziecka w Domu Pomocy Społecznej w [...] i umarzającą postępowanie administracyjne przed organem pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Mimo szeroko zakreślonej w powołanym wyżej przepisie legitymacji procesowej do wniesienia skargi Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie w [...] nie jest uprawnione do wniesienia skargi. Z przepisu art. 117 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 ze zm.) wynika bowiem, że Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie jest powiatową jednostką organizacyjną wykonującą w powiecie zadania z zakresu pomocy społecznej. Jednostka ta nie ma zatem "własnego interesu prawnego" we wniesieniu skargi do sądu administracyjnego w sprawie o ustalenie odpłatności za pobyt małoletniego dziecka w domu pomocy społecznej, prowadzonym przez właściwą gminę, albowiem zaskarżona decyzja nie dotyczy sfery uprawnień lub obowiązków tej jednostki. Należało zaznaczyć, że z tego samego powodu czynnej legitymacji skargowej nie posiada również Kierownik Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie, upoważniony przez starostę - na podstawie art. 112 ust. 5 ustawy o pomocy społecznej - do wydawania decyzji administracyjnych w indywidualnych sprawach z zakresu pomocy społecznej. W niniejszej sprawie uprawnionym do wniesienia skargi jest natomiast matka dziecka umieszczonego w domu pomocy społecznej, jako osoba zobowiązana - na mocy art. 61 ust. 1 pkt 2 ustawy o pomocy społecznej - do wniesienia opłaty za pobyt w tym domu nieosiągającej dochodów małoletniej. Mając na uwadze powyższe, wobec wniesienia skargi przez podmiot nieuprawniony, Sąd na podstawie 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.