I SA/Wa 1144/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Przemysław Żmich (spr.), sędzia WSA Monika Sawa, asesor WSA Nina Beczek, Protokolant referent Anna Kaczyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lipca 2023 r. sprawy ze skargi Miasta [...] na orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 28 kwietnia 2020 r. nr KOX/2677/Po/19 w przedmiocie podwyższenia opłaty z tytułu użytkowania wieczystego udziału w nieruchomości 1. uchyla zaskarżone orzeczenie; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie na rzecz Miasta [...] kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], po rozpoznaniu wniosku E. R. o ustalenie, że wypowiedzenie wysokości dotychczasowej opłaty rocznej z tytułu udziału w użytkowaniu wieczystym nieruchomości gruntowej, położonej w [...] przy ul. [...], stanowiącej działkę nr [...] z obrębu [...] o pow. [...] m2, związanego z lokalem mieszkalnym nr [...], jest nieuzasadnione, orzeczeniem z [...] kwietnia 2020 r. nr [...] umorzyło postępowanie w sprawie aktualizacji opłaty rocznej ww. nieruchomości gruntowej. Zaskarżone orzeczenie zostało wydane w następującym stanie sprawy. Prezydent [...] pismem z [...] listopada 2018 r. wypowiedział E. R. wysokość dotychczasowej opłaty rocznej z tytułu udziału w użytkowaniu wieczystym nieruchomości gruntowej, położonej w [...] przy ul. [...], stanowiącej działkę nr [...] z obrębu [...] o pow. [...] m2 związanego z lokalem mieszkalnym nr [...]. Do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] wpłynął wniosek użytkownika wieczystego o uznanie, że aktualizacja opłaty z tytułu użytkowania wieczystego ww. udziału jest nieuzasadniona. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], działając na podstawie art. 78 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2020 r. poz. 65 ze zm.) – dalej zwanej "ugn" oraz na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 31 stycznia 2019 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów (Dz.U. z 2019 r. poz. 270) – dalej zwanej "ustawą zmieniającą", orzeczeniem z [...] kwietnia 2020 r. umorzyło postępowanie w sprawie aktualizacji opłaty rocznej. Organ w uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z dyspozycją art. 77 ust. 1 i 3 ugn wysokość opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej może być aktualizowana, nie częściej niż raz na 3 lata, jeżeli wartość tej nieruchomości ulegnie zmianie. Zaktualizowaną opłatę roczną ustala się, przy zastosowaniu dotychczasowej stawki procentowej, od wartości nieruchomości określonej na dzień aktualizacji opłaty. Aktualizacji opłaty rocznej dokonuje się z urzędu albo na wniosek użytkownika wieczystego nieruchomości gruntowej, na podstawie wartości nieruchomości gruntowej określonej przez rzeczoznawcę majątkowego. Stosownie do art. 78 ust. 1 ugn właściwy organ zamierzający zaktualizować opłatę roczną z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej powinien wypowiedzieć na piśmie wysokość dotychczasowej opłaty do [...] grudnia roku poprzedzającego, przesyłając równocześnie ofertę przyjęcia jej nowej wysokości. W takiej sytuacji według art. 78 ust. 2 ugn użytkownik wieczysty może, w terminie 30 dni od dnia otrzymania wypowiedzenia, złożyć do samorządowego kolegium odwoławczego, właściwego ze względu na miejsce położenia nieruchomości, wniosek o ustalenie, że aktualizacja opłaty jest nieuzasadniona albo jest uzasadniona w innej wysokości. Kolegium wskazało, że w niniejszej sprawie organ dokonał aktualizacji opłaty rocznej na podstawie przytoczonego wyżej przepisu, a użytkownik wieczysty złożył w ustawowym terminie wniosek o ustalenie, że aktualizacja opłaty rocznej jest nieuzasadniona. 5 października 2018 r. weszła w życie ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów (Dz.U. z 2020 r. poz. 139 ze zm.) – zw. dalej "ustawą przekształceniową", która w art. 1 ust. 1 i 2 stanowi, że z dniem 1 stycznia 2019 r. prawo użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe przekształca się w prawo własności tych gruntów. Przez grunty zabudowane na cele mieszkaniowe należy rozumieć nieruchomości zabudowane wyłącznie budynkami: 1) mieszkalnymi jednorodzinnymi lub 2) mieszkalnymi wielorodzinnymi, w których co najmniej połowę liczby lokali stanowią lokale mieszkalne, lub 3) o których mowa w pkt 1 lub 2 wraz z budynkami gospodarczymi, garażami, innymi obiektami budowlanymi lub urządzeniami budowlanymi, umożliwiającymi prawidłowe i racjonalne korzystanie z budynków mieszkalnych. Natomiast, zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy przekształceniowej postępowania w sprawach aktualizacji opłat rocznych z tytułu użytkowania wieczystego oraz aktualizacji lub ustalenia stawek procentowych tych opłat, wszczęte i niezakończone przed dniem przekształcenia, toczą się nadal po tym dniu na podstawie przepisów dotychczasowych. Natomiast 13 lutego 2019 r. weszła w życie ustawa zmieniająca. Na podstawie jej przepisów ustanowiono, że jeżeli postępowanie w sprawie aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego zostało wszczęte po 5 października 2018 r., a wypowiedzenia dotychczasowej wysokości tej opłaty nie zostały skutecznie doręczone wszystkim współużytkownikom wieczystym nieruchomości przed 1 stycznia 2019 r., roczna opłata przekształceniowa jest równa wysokości opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego, która obowiązywała przed aktualizacją (art. 4 ust. 1 ww. ustawy). Zaś z dniem wejścia w życie ustawy zmieniającej, stosownie do art. 4 ust. 2 tej ustawy umarza się postępowania w sprawach, o których mowa wyżej, niezakończone w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. W tym stanie rzeczy SKO w [...] stwierdziło, że postępowanie w sprawie aktualizacji wysokości opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego przedmiotowej nieruchomości, jako wszczęte po [...] października 2018 r. i niezakończone do dnia wejścia w życie ustawy zmieniającej podlega umorzeniu, a strony wiąże dotychczasowa wysokość opłaty rocznej. W zaskarżonym orzeczeniu Kolegium pouczyło stronę, że zgodnie z art. 79 ust. 3 i art. 80 ust. 1 i 3 ugn od orzeczenia Kolegium nie przysługuje odwołanie. Jednakże strona niezadowolona z niniejszego orzeczenia może wnieść od niego sprzeciw w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia. Wniesienie w terminie sprzeciwu do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] jest równoznaczne z utratą mocy tego orzeczenia i żądaniem przekazania sprawy do sądu powszechnego właściwego, ze względu na miejsce położenia nieruchomości. Postanowieniem z [...] czerwca 2021 r. sygn. akt [...] Sąd Rejonowy dla [...] w [...] umorzył postępowanie o ustalenie opłaty z tytułu użytkowania wieczystego z tego względu, że od orzeczenia wydanego w trybie art. 4 ust. 2 ustawy zmieniającej nie służy sprzeciw do sądu powszechnego. [...] grudnia 2021 r. Sąd Okręgowy w [...] wydał postanowienie o sygn. akt [...] zmieniające zaskarżone postanowienie i odrzucające sprzeciw Miasta [...] od orzeczenia SKO. Sąd odwoławczy uznał, że właściwy w sprawie aktualizacyjnej jest sąd administracyjny. Powyższe postanowienie Miasto [...] odebrało [...] marca 2022 r. Od orzeczenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] kwietnia 2020 r. Miasto [...] wniosło [...] kwietnia 2022 r., sprecyzowaną pismem z [...] sierpnia 2022 r., skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze zarzuciło Kolegium naruszenie: 1) art. 4 ust. 1 i ust. 2 ustawy zmieniającej poprzez zastosowanie do stanu faktycznego sprawy; 2) art. 77 i następnych ugn przez niezastosowanie do stanu faktycznego sprawy. Skarżący wraz ze skargą złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi na orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] kwietnia 2020 r. Ponadto skarżący wniósł o uchylenie orzeczenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] kwietnia 2020 r., a także o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania skargowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego przez radcę prawnego według norm przepisanych. W uzasadnieniu podniosło, że art. 4 ustawy zmieniającej nie miał w sprawie zastosowania bowiem budynek przy ul. [...] w [...] ma charakter niemieszkalny – stanowi hotel, co wynika z postanowienia Prezydenta [...] z [...] lipca 2021 r. nr [...]. Poza tym Miasto [...] wskazało, że w sprawie ma zastosowanie art. 77 i następne ugn, regulujące kwestie aktualizacji opłat rocznych. Art. 4 ust. 1 ustawy zmieniającej ma zaś zastosowanie w sprawach, gdzie prawo użytkowania wieczystego jest prawem głównym, a prawem związanym jest odrębna własność budynku. W ocenie skarżącego przepis ten nie ma zastosowania do sytuacji, gdy w budynku wielorodzinnym są wyodrębnione jako prawa główne prawa odrębnej własności lokali mieszkalnych, a udział w nieruchomości wspólnej jest prawem związanym z tymi lokalami. Miasto [...] uważa, że w tym ostatnim przypadku nie ma zastosowania art. 4 ust. 2 ustawy zmieniającej, jeżeli wypowiedzenie opłaty rocznej odnosi się do wszystkich współużytkowników wieczystych związanych z prawem głównym, a tak jest w niniejszej sprawie bowiem wszystkim współwłaścicielom lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...] właściciel wypowiedział opłatę roczną. Konsekwencją naruszenia art. 4 ustawy zmieniającej było naruszenia art. 21 ust. 1 tej ustawy, ponieważ opłaty roczne podlegały aktualizacji przeprowadzanej na podstawie art. 77- art. 81 ugn. W odpowiedzi na skargę z 7 października 2022 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o oddalenie skargi. Ustosunkowując się do argumentacji zawartej w skardze organ uznał, iż należało podtrzymać stanowisko zawarte w zaskarżonym orzeczeniu. Zarządzeniem z 7 lutego 2023 r. WSA w Warszawie pozostawił wniosek o przywrócenie terminu bez nadawania mu dalszego biegu uznając skargę za dopuszczalną, mając na uwadze art. 112 kpa (stosowany odpowiednio w sprawach aktualizacyjnych na mocy art. 79 ust. 7 ugn) w zw. z art. 58 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wobec prawomocnego odrzucenia sprzeciwu. E. R. w piśmie z [...] czerwca 2023 r. wskazała, że budynek przy ul. [...] ma charakter wielorodzinny, co potwierdza treść Kw nr [...], potwierdziła kontrola PINB i SKO w [...] w postanowieniu z [...] października 2021 r. nr [...], a zatem znajduje zastosowanie art. 4 ustawy zmieniającej. Dodatkowo uczestniczka postępowania wskazała, że jeżeli chociaż jednemu ze współużytkowników wieczystych nieruchomości wypowiedzenie zostanie doręczone po 1 stycznia 2019 r. to opłata za użytkowanie wieczyste pozostanie w dotychczasowej wysokości dla każdego z nich i nie ma wówczas zastosowania art. 4 ustawy zmieniającej, co potwierdza postanowienie NSA z 28 marca 2022 r. sygn. akt I OSK 164/22. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Skarga jest uzasadniona. W pierwszej kolejności trzeba należy wskazać, iż skarga w niniejszej sprawie była dopuszczalna. Kolegium błędnie pouczyło strony o prawie do wniesienia sprzeciwu od zaskarżonego orzeczenia do sądu powszechnego. Potwierdził to w niniejszej sprawie Sąd Okręgowy w [...]. Sąd ten wydał postanowienie o sygn. akt [...] zmieniające zaskarżone postanowienie i odrzucające sprzeciw Miasta [...] od przedmiotowego orzeczenia SKO. Sąd ten uznał się za niewłaściwy, a zatem zgodnie ze wspomnianym już art. 58 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.) – dalej zwanej "ppsa" sprawa powinna zostać rozpoznana przez właściwy sąd administracyjny. Mając na uwadze powyższe, zgodnie z art. 112 kpa, stosowanym odpowiednio w postępowaniach aktualizacyjnych (art. 79 ust. 7 ugn), błędne pouczenie w orzeczeniu, co do wniesienia powództwa do sądu powszechnego, nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia oraz wobec treści art. 58 § 4 ppsa Sąd nie mógł zatem odrzucić skargi z powodu, o którym mowa w § 1 pkt 1 ppsa (sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego), jeżeli w tej sprawie sąd powszechny uznał się za niewłaściwy. Przechodząc do meritum sprawy - Sąd zauważa, iż sporne pomiędzy Miastem [...], a Samorządowym Kolegium Odwoławczym w [...] było to, czy w niniejszej sprawie spełniły się przesłanki do umorzenia postępowania aktualizacyjnego, zainicjowanego przez E. R.. Sąd zauważa, że podstawę prawną orzeczenia SKO w [...] z [...] kwietnia 2020 r. stanowił art. 4 ust. 2 ustawy zmieniającej. Zgodnie z tym przepisem, postępowania o których mowa w ust. 1, niezakończone w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy umarza się. Z kolei ust. 1 art. 4 ustawy zmieniającej przewiduje, że jeżeli postępowanie w sprawie aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego zostało wszczęte po 5 października 2018 r., a wypowiedzenia dotychczasowej wysokości tej opłaty nie zostały skutecznie doręczone wszystkim współużytkownikom wieczystym nieruchomości przed 1 stycznia 2019 r., roczna opłata przekształceniowa jest równa wysokości opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego, która obowiązywała przed aktualizacją. Trzeba wskazać, że postępowanie dotyczące aktualizacji opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste odnoszącej się do udziału w tym prawie związanego z wyodrębnionym lokalem mieszkalnym nr [...] znajdującym się w budynku przy ul. [...] zostało w niniejszej sprawie wszczęte z dniem złożenia do SKO w [...], za pośrednictwem Prezydenta [...] jako organu właściwego (organu wykonawczego jednostki samorządu terytorialnego w przypadku gruntów komunalnych), wniosku o ustalenie, że aktualizacja opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste jest nieuzasadniona albo jest uzasadniona w innej wysokości (art. 78 ust. 2 ugn w zw. z art. 61 § 3 kpa i art. 79 ust. 7 ugn). Wniosek ten został nadany 21 grudnia 2018 r. za pośrednictwem poczty przez E. R.. Z akt sprawy wynika, że postępowanie aktualizacyjne [...] lutego 2019 r. było w toku. W tej dacie nie doszło do zawarcia ugody przez strony, ani do wydania przez SKO w [...] orzeczenia o oddaleniu wniosku lub o ustaleniu nowej wysokości opłaty rocznej (art. 79 ust. 3 ugn). W niniejszej sprawie spełnione zostały zatem przesłanki z art. 4 ust. 1 i 2 ustawy zmieniającej dotyczące wszczęcia postępowania aktualizacyjnego po [...] października 2018 r. (po dacie wejścia w życie ustawy przekształceniowej) i niezakończenia postępowania aktualizacyjnego do [...] lutego 2019 r. (do daty wejścia w życie ustawy zmieniającej). Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] naruszyło art. 77 § 1 i art. 80 kpa w zw. z art. 4 ust. 1 i 2 ustawy zmieniającej uznając przedwcześnie, że prawo użytkowania wieczystego dotyczące przedmiotowego gruntu – działki nr [...], położonej przy ul. [...] w [...] (Kw nr [...]) uległo [...] stycznia 2019 r. przekształceniu w prawo własności nieruchomości. Art. 4 ustawy zmieniającej dotyczy prowadzenia postępowań aktualizacyjnych w sprawach gruntów znajdujących się w użytkowaniu wieczystym zabudowanych na cele mieszkaniowe, do których ma zastosowanie ustawa przekształceniowa. Wobec tego w pierwszej kolejności należało wyjaśnić, czy w przypadku spornej nieruchomości doszło do przekształcenia 1 stycznia 2019 r. prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości. Z akt sprawy nie wynika natomiast, czy postępowania o wydanie zaświadczeń o przekształceniu udziałów we współużytkowaniu wieczystym gruntu położonego przy ul. [...] zostały zakończone wg stanu na datę wydania zaskarżonego orzeczenia. Z przedłożonych Sądowi akt sprawy wynika, że charakter zabudowy nieruchomości gruntowej przy ul. [...] był sporny, jeżeli chodzi o ocenę tego zagadnienia przez organy obu instancji na kanwie sprawy przekształceniowej (postanowienie Prezydenta [...] z [...] lipca 2021 r. - załączone do skargi oraz postanowienie SKO w [...] z [...] października 2021 r. - załączone do pisma E. R. z [...] czerwca 2023 r.). Sąd nie podziela stanowiska Miasta [...], że w przypadku, gdy występuje sytuacja przekształcenia z mocy samego prawa 1 stycznia 2019 r. udziałów we współużytkowaniu wieczystym gruntu związanych z odrębną własnością lokali, to art. 4 ustawy zmieniającej nie ma zastosowania. Art. 4 ust. 1 ustawy zmieniającej odnosi się do współużytkowników wieczystych nieruchomości – gruntu (art. 1 ust. 4 ustawy przekształceniowej)), a więc wszystkich uprawnionych, których udziały tworzą 100 % prawa użytkowania wieczystego obciążającego nieruchomość gruntową w rozumieniu art. 4 pkt 1 ugn, jako nieruchomość wspólną w rozumieniu ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali, które to prawo przekształca się 1 stycznia 2019 r. w prawo własności gruntu (art. 2 ust. 3 ustawy przekształceniowej). Sąd orzekający w tym składzie jest zdania, że w art. 4 ust. 1 i 2 ustawy zmieniającej jest mowa o tym, że skutkiem wypowiedzeń niedoręczonych wszystkim współużytkownikom wieczystym nieruchomości przed 1 stycznia 2019 r. jest pozostawienie w dotychczasowej wysokości opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego. W takiej sytuacji postępowania aktualizacyjne umarza się bowiem po przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości nie ma podstaw do aktualizacji po 1 stycznia 2019 r. opłaty rocznej należnej od prawa już nieistniejącego. W takiej sytuacji obowiązuje dotychczasowych użytkowników wieczystych opłata roczna przedaktualizacyjna jako podstawa do ustalenia wysokości przyszłej opłaty przekształceniowej. Ustawodawca, formułując treść art. 4 ustawy zmieniającej przyjął, że prawo użytkowania wieczystego obciążające grunt zabudowany na cel mieszkaniowy w stosownych udziałach ułamkowych, jako prawo związane z odrębną własnością lokali, winno być traktowane jako prawo jednolite, mając zapewne na uwadze instytucję nieruchomości wspólnej, zasadę wspólności prawa użytkowania wieczystego i reguły oddawania w użytkowanie wieczyste ułamkowych części gruntu (art. 3 ust. 1, art. 3a i art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali - Dz.U. z 2018 r. poz. 716 ze zm.). W sytuacji przekształcenia prawa wieczystego użytkowania w prawo własności nieruchomości z mocy samego prawa ustawodawca uznał, że jednolicie należy traktować współużytkowników wieczystych także w kwestii wysokości opłaty rocznej w relacji do później ustalanej opłaty przekształceniowej. Skoro zatem SKO w [...] nie wykazało, że przed 1 stycznia 2019 r. wypowiedzenia nie zostały doręczone wszystkim współużytkownikom wieczystym przedmiotowej nieruchomości (działki nr [...]), to organ przedwcześnie uznał, że wystąpiła podstawa do umorzenia postępowania aktualizacyjnego. To Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] prowadzi postępowanie aktualizacyjne i zobowiązane jest do dokładnego i wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy w jego całokształcie, jak tego wymagają art. 77 § 1 i art. 80 kpa stosowane w postępowaniu aktualizacyjnym na mocy art. 79 ust. 7 ugn. Wobec tego Sąd uznał, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wydało zaskarżone orzeczenie z naruszeniem art. 77 § 1 i art. 80 kpa w zw. z art. 79 ust. 7 ugn i w zw. z art. 4 ust. 1 i 2 ustawy zmieniającej, a naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy SKO w [...], mając na względzie dokonaną przez Sąd wykładnię prawa, dokona ustaleń faktycznych we wskazanym zakresie (objęcia spornego gruntu reżimem ustawy przekształceniowej i terminów doręczeń wypowiedzeń opłaty rocznej wszystkim użytkownikom wieczystym nieruchomości) i w zależności od ich wyniku wyda orzeczenie odpowiadające prawu. Organ będzie miał na względzie to, że umorzenie postępowania aktualizacyjnego będzie możliwe tylko wtedy, gdy przedmiotowa sprawa dotyczy nieruchomości zabudowanej na cele mieszkaniowe w rozumieniu przepisów ustawy przekształceniowej, a wypowiedzenia opłaty rocznej nie zostały przed 1 stycznia 2019 r. doręczone wszystkim użytkownikom wieczystym nieruchomości gruntowej, oznaczonej jako działka nr [...] z obrębu [...]. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ppsa orzekł, jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 ppsa w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2018 r. poz. 265 ze zm.).