I SA/Wa 1149/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Gabriela Nowak po rozpoznaniu w dniu 15 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.O., H.W., I. G., D. D. i E. K. o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...] w sprawie ze skargi J. O., H. W., I. G., D. D. i E. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...]. J. O., H. W., I. G., D. D. i E. K. wnioskiem zawartym w skardze z dnia 25 czerwca 2009 r. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] utrzymującą własną decyzję z dnia [...] kwietnia 2009 r. o odmowie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...], wniosły o wstrzymanie wykonania ww. decyzji Kolegium z dnia [...] lutego 2007 r. Wskazaną we wniosku decyzją z dnia [...] lutego 2007 r. Kolegium orzekło, że orzeczenie administracyjne Prezydium Rady Narodowej w W. z dnia [...] lutego 1952 r. odmawiające dawnym właścicielom nieruchomości [...] położonej przy ul. [...], przyznania w trybie przepisów dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz.U. Nr 50, poz. 279) prawa własności czasowej gruntu ww. nieruchomości oraz stwierdzające przejście na własność Skarbu Państwa posadowionego na tym gruncie budynku, w części odnoszącej się do sprzedanych lokali znajdujących się w ww. budynku zostało wydane z naruszeniem prawa, zaś w pozostałej części stwierdziło nieważność tego orzeczenia. We wniosku o wstrzymanie wykonania tej decyzji skarżące podniosły, że została ona wydana bez umożliwienia im, jako najemcom lokali znajdujących się w budynku przy ul. [...], ustosunkowanie się do zebranego przez organ materiału i składania wniosków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek nie ma usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 tej ustawy stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Wniosek skarżących dotyczy wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...] wydanej w postępowaniu, którego wznowienia odmówił organ zaskarżoną do Sądu ostateczną decyzją Kolegium z [...] maja 2009 r. nr [...]. Wydana ona zatem została w granicach tej samej sprawy i w świetle cyt. wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a. in fine istnieje możliwość wstrzymania przez Sąd jej wykonania. Warunkiem jednak udzielenia ochrony tymczasowej przed skutkami wykonania takiej decyzji (do czasu rozpoznania skargi) jest uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że jej wykonanie może spowodować znaczne szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Tymczasem w rozpoznawanej sprawie skarżące w żaden sposób nie wykazała jakiego rodzaju i w jakim wymiarze poniosą szkodę lub na czym miałyby polegać trudne do odwrócenia skutki wykonania decyzji nadzorczej Kolegium z dnia [...] lutego 2007r. Przywoływane zaś we wniosku naruszenia przepisów postępowania administracyjnego jakich miał się dopuścić organ administracji publicznej w toku wydawania tej decyzji, bez uprawdopodobnienia wystąpienia w sprawie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. nie mogą stanowić podstawy do udzielenia skarżącym ochrony tymczasowej. Zważyć bowiem należy, iż podejmując rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji bądź innego wydanego w granicach tej samej sprawy aktu, sąd nie dokonuje kontroli jego legalności ale bada wyłącznie, czy w następstwie jego wykonania istnieje możliwość wystąpienia wskazywanego przez wnioskodawców zagrożenia wyrządzenia stronie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenie skutków. Kontrola legalności zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającego ją postępowania administracyjnego będzie miała natomiast miejsce dopiero na etapie rozpoznawania skargi . W tym stanie sprawy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak wyżej.