I SA/Wa 1151/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak Sędzia WSA Małgorzata Boniecka - Płaczkowska asesor WSA Iwona Kosińska (spr.) Protokolant referendarz sądowy Lucyna Picho po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lutego 2006 r. sprawy ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2005 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego oddala skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] lutego 2005 r. nr [...], po rozpoznaniu odwołania M. P. od decyzji Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicy [...] miasta W. z dnia [...] października 2004 r. nr [...], dotyczącej przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy w związku z opieką nad dzieckiem J. P., w kwocie [...] zł. miesięcznie, na okres od [...] października 2004 r. do dnia [...] sierpnia 2005 r. oraz składki na ubezpieczenie społeczne z tego tytułu w kwocie [...]., uchyliło zaskarżoną decyzję w części dotyczącej terminu przyznania świadczeń i ustaliło okres przyznania świadczenia pielęgnacyjnego oraz okres przyznania składki na ubezpieczenie społeczne na okres od [...] maja 2004 r. do dnia [...] sierpnia 2005 r. Równocześnie utrzymało w mocy pozostałe rozstrzygnięcia zawarte w zaskarżonej decyzji. Z uzasadnienia tej decyzji wynika, że Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicy [...] decyzją z dnia [...] października 2004 r. przyznał M. P. świadczenie pielęgnacyjne w kwocie [...] zł. miesięcznie, na okres od [...] października 2004 r. do dnia [...] sierpnia 2005 r. oraz składkę na ubezpieczenie społeczne z tego tytułu w kwocie [...] zł. Od decyzji tej wniosła odwołanie M. P.. W jego uzasadnieniu podniosła, że Sąd Okręgowy w W. wyrokiem z dnia [...] października 2004 r. sygn. akt [...] zmienił orzeczenie Wojewódzkiego Zespołu ds. Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności z dnia [...] czerwca 2002 r. i uznał, że istnieje konieczność długotrwałej pomocy innej osoby jej synowi J. P., w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej jego egzystencji. W tej sytuacji, zdaniem odwołującej się, powinny zostać jej wypłacone zaległe świadczenia, czyli: zasiłek stały od dnia [...] czerwca 2002 r. do dnia [...] kwietnia 2004 r., świadczenie pielęgnacyjne od dnia [...] maja 2004 r. do dnia [...] października 2004 r. oraz uzupełnienie składek na. ubezpieczenie społeczne od dnia [...] czerwca 2002 r. do dnia [...] października 2004 r. Po rozpatrzeniu odwołania organ II instancji, powołując się na treść art. 24 ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. Nr 228, poz. 2255, ze zm.) stanął na stanowisku, że M. P. złożyła wniosek o ustalenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego w dniu [...] maja 2004 r. Do wniosku dołączyła orzeczenie Wojewódzkiego Zespołu ds. Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności z dnia [...] czerwca 2002 r. oraz inne dokumenty. Z treści orzeczenia wynikało, że jej syn J. P. nie wymaga stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji. Jednak wyrok Sądu Okręgowego w W. z dnia [...] października 2004 r. zmieniający przedłożone orzeczenie, spowodował, zdaniem organu II instancji, skutek reformacyjny w części dotyczącej konieczności stałej opieki i pomocy dla niepełnosprawnego syna od dnia wydania orzeczenia o niepełnosprawności, to jest od dnia [...] czerwca 2002 r. W tej sytuacji Kolegium uznało, że w dniu [...] maja 2004 r., czyli w dacie złożenia wniosku, M. P. była uprawniona do uzyskania świadczenia pielęgnacyjnego na zasadach określonych w art. 24 ust. 1-3 ustawy, czyli od miesiąca w którym wpłynął wniosek skarżącej do organu I instancji. Równocześnie organ II instancji wyjaśnił, że pozostałe żądania skarżącej zawarte w odwołaniu dotyczące zasiłku stałego nie były przedmiotem rozpatrzenia, bowiem nie odnoszą się do rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonej decyzji z dnia [...] października 2004 r. nr [...]. Decyzja ta stała się podstawą wniesienia przez M. P. skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Z jej obszernego uzasadnienia wynika, że skarżąca kwestionuje prawidłowość decyzji organu II instancji w części dotyczącej pozostawienia bez rozpoznania wniosków o ponowne rozpatrzenie spraw rozstrzygniętych decyzjami Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicy [...] z dnia [...] sierpnia 2002 r. nr [...] oraz z dnia [...] sierpnia 2002 r. nr [...]. Zarzuca ona decyzji z dnia [...] lutego 2005 r. naruszenie przepisów art. 64 §1 kpa oraz art. 65 §1 kpa w związku z przepisem art. 148 §1 kpa mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, w związku z pozostawieniem bez rozpoznania i nieprzekazaniem wymienionych wniosków zgodnie z właściwością, przez co doszło do uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 148 §2 kpa). Zdaniem skarżącej, została ona w ten sposób pozbawiona uprawnienia do ponownego rozpatrzenia spraw rozstrzygniętych wymienionymi decyzjami Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej. Skarżąca stoi na stanowisku, że zadaniem organu II instancji była rzetelna ocena treści podania, określenie zawartych w nim żądań i rozpoznanie sprawy w całości. Jeżeli żądania związane z decyzjami Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] i [...] sierpnia 2002 r. nie mogły stanowić odwołań, wskutek upływu terminów przewidzianych w przepisie art. 129 §2 kpa, to Kolegium powinno było, jej zdaniem, określić je jako żądanie wznowienia postępowań administracyjnych i przekazać do właściwego do ich rozpatrzenia organu. Dlatego wniosła o uchylenie decyzji w zaskarżonej części, przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowań w sprawach rozstrzygniętych wymienionymi decyzjami Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej oraz o wznowienie postępowań w tych sprawach. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przede wszystkim wyjaśnić należy, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Należy dodać, że zgodnie z treścią art. 134 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga nie może być uwzględniona, gdyż zaskarżona decyzja jest prawidłowa i znajduje w całości oparcie w obowiązujących przepisach prawa. Z akt sprawy wynika, że postępowanie administracyjne w przedstawionej sprawie zostało wszczęte na skutek złożenia przez skarżącą w dniu [...] października 2004 r. do Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicy [...] wniosku o ustalenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego. Po jego rozpatrzeniu Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicy [...] miasta W. wydał decyzję z dnia [...] października 2004 r. przyznającą skarżącej od dnia [...] października 2004 r. świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia w związku z opieką nad synem J. P., na okres od [...] października 2004 r. do dnia [...] sierpnia 2005 r. oraz składkę na ubezpieczenie społeczne z tego tytułu w kwocie [...] zł. Dnia [...] grudnia 2004 r. skarżąca złożyła za pośrednictwem Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicy [...] odwołanie od tej decyzji, w którym powołując się na prawomocny wyrok Sąd Okręgowy w W. stwierdziła, że powinny zostać jej wypłacone zaległe świadczenia, czyli zasiłek stały od dnia [...] czerwca 2002 r. do dnia [...] kwietnia 2004 r., świadczenie pielęgnacyjne od dnia [...] maja 2004 r. do dnia [...] października 2004 r. oraz uzupełnienie składek na. ubezpieczenie społeczne od dnia [...] czerwca 2002 r. do dnia [...] października 2004 r. Rozpatrując przekazane przez organ I instancji, złożone z zachowaniem ustawowego terminu, odwołanie, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] lutego 2005 r. uchyliło zaskarżoną decyzję w części dotyczącej terminu przyznania świadczeń i ustaliło okres przyznania świadczenia pielęgnacyjnego oraz przyznania składki na ubezpieczenie społeczne na okres od [...] maja 2004 r. do dnia [...] sierpnia 2005 r., czyli w całości uwzględniło żądanie skarżącej dotyczące świadczenia pielęgnacyjnego zawarte w złożonym odwołaniu. Decyzja ta jest dla skarżącej korzystna i brak jest jakichkolwiek podstaw prawnych do jej kwestionowania, czego nie kwestionuje - jak wynika z protokółu rozprawy z dnia 9 lutego 2006 r. – sama skarżąca (k-14). Z analizy akt sprawy wynika, że organ II instancji prawidłowo uznał, że pozostałe żądania skarżącej zawarte w odwołaniu, a dotyczące wypłacenia innego świadczenia (tj. zasiłku stałego) od dnia [...] czerwca 2002 r. oraz uzupełnienia składek ZUS od tej samej daty, nie mogły podlegać rozpoznaniu przez organ odwoławczy, ponieważ sprawy te nie były przedmiotem rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicy [...] miasta W. z dnia [...] października 2004 r. Były one bowiem rozstrzygnięte odrębnymi decyzjami administracyjnymi Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicy [...] miasta W. z dnia [...] sierpnia 2002 r. nr [...] i [...] sierpnia 2002 r. nr [...], zaś pismo w tej sprawie zostało wniesione przez skarżącą do organu właściwego do wznowienia postępowania w tej sprawie. Oznacza to, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. nie miało obowiązku przekazywania tego wniosku w trybie art. 65 §1 kpa. Na marginesie zauważyć należy, że wydana przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzja z dnia [...] lutego 2005 r. nie stoi na przeszkodzie rozpatrzeniu przez Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicy [...] miasta W. złożonego przez skarżącą (wraz z odwołaniem) w dniu [...] grudnia 2004 r. wniosku o wznowienie postępowania w sprawach dotyczących zasiłku stałego, które prowadzone będzie w odrębnych postępowaniach administracyjnych. W tej sytuacji Sąd stanął na stanowisku, że w rozpatrywanej sprawie organ w oparciu o posiadane dokumenty oraz informacje podane przez skarżącą, prawidłowo ustalił stan faktyczny i prawny sprawy, a wydane orzeczenie znajduje oparcie we właściwie zinterpretowanych przepisach prawa. Sąd administracyjny jest władny uchylić zaskarżoną decyzję tylko wówczas, gdy narusza ona obowiązujące prawo. Z analizy akt sprawy wynika, że taka sytuacja nie zaistniała w rozpatrywanej sprawie. Z wyżej wyjaśnionych względów Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) orzekł jak w sentencji.