I SA/Wa 1160/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska Sędziowie: Sędzia WSA Iwona Kosińska Asesor WSA Mirosław Gdesz (spr.) Protokolant Ewelina Dębna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi J. P. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nabycia własności nieruchomości zajętej pod drogę publiczną oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...] Minister Infrastruktury, po rozpatrzeniu odwołania J. P. (dalej powoływana jako skarżąca) od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2008 r., nr [...] stwierdzającej nabycie z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. przez Województwo [...] własności nieruchomości drogowej, położonej w Gminie W., obręb [...], oznaczonej jako [...] o powierzchni [...] ha, utrzymał w mocy zaskarżona decyzję. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji został przedstawiony następujący stan faktyczny i prawny: Wojewoda [...] działając na podstawie art. 73 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm.), decyzją z dnia [...] kwietnia 2008 r. stwierdził nabycie z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. przez Województwo [...] własności w/w nieruchomości oznaczonej jako [...] (powstałej z podziału [...]). Od powyższej decyzji odwołała się skarżąca. Minister Infrastruktury utrzymując w mocy decyzję Wojewody [...] stwierdził, że zgodnie z art. 73 ust. 1 w/w ustawy z dnia 13 października 1998 r. nieruchomości pozostające w dniu 31 grudnia 1998 r. we władaniu Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego, nie stanowiące ich własności, a zajęte pod drogi publiczne, z dniem 1 stycznia 1999 r. stają się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa lub właściwych jednostek samorządu terytorialnego za odszkodowaniem. Oznacza to, iż przejęcie prawa własności może nastąpić wyłącznie w sytuacji, gdy w dniu 31 grudnia 1998 r. spełnione były przesłanki określone w tym przepisie. Z akt sprawy wynika, że w dniu 31 grudnia 1998 r. parcela [...], z której została wydzielona przedmiotowa [...] o powierzchni [...] ha, stanowiła własność T. B. W świetle aktu notarialnego z dnia 22 czerwca 2005 r. (repertorium A nr [...]) oraz odpisu z księgi wieczystej KW [...], prawo własności ujawniono na J. P. Przedmiotowa nieruchomość została zajęta pod drogę publiczną relacji S. (od [...]) – W. ([...]) oznaczona nr [...], która na podstawie uchwały Nr 192 Rady Ministrów z dnia 2 grudnia 1985 r. w sprawie zaliczenia dróg do kategorii dróg krajowych (M.P. z 1986 r. Nr 3, poz. 16), została zaliczona do kategorii dróg publicznych-krajowych. W/w droga na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 grudnia 1998 r. w sprawie ustalenia wykazu dróg krajowych i wojewódzkich (Dz. U. Nr 160, poz. 1071) - załącznik nr 2 do rozporządzenia - stała się z dniem 1 stycznia 1999 r. drogą wojewódzką. W związku z tym Minister utrzymał w mocy decyzję stwierdzającą przejście własności na rzecz województwa [...]. Skarżąca nie zgodziła się z powyższym rozstrzygnięciem i wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze stwierdziła, iż działka nr [...] powstała dopiero w 2007 r. zatem nie mogła przejść z mocy powołanej ustawy z dnia 13 października 1998 r. na rzecz województwa [...]. Ponadto fakt władania tą działką przez skarżącą potwierdza zapis w księdze wieczystej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał w całości stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 1. Stan faktyczny w sprawie jest bezsporny, dlatego Sąd akceptując ustalenia faktyczne dokonane przez organ w zaskarżonej decyzji dokonał kontroli zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zbadał, czy organ administracji, orzekając w sprawie, nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Należy dodać, że zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej ppsa) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi. 2. Podstawę prawną rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowił przepis art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną, w myśl którego nieruchomości pozostające w dniu 31 grudnia 1998 r. we władaniu Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego, nie stanowiące ich własności, a zajęte pod drogi publiczne, stają się z dniem 1 stycznia 1999 r. własnością Skarbu Państwa lub właściwej jednostki samorządu terytorialnego, za odszkodowaniem. 3. Użyte w cyt. przepisie określenie "droga publiczna" należy rozumieć w znaczeniu, jakie wynikało z definicji zawartej w art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. Nr 14, poz. 60 z późn. zm.) w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 1998 r. Zgodnie z tą definicją drogą lub pasem drogowym jest wydzielony pas terenu przeznaczony do ruchu lub postoju pojazdów oraz do ruchu pieszych wraz z leżącymi w jego ciągu obiektami inżynierskimi, placami, zatokami postojowymi oraz znajdującymi się w wyodrębnionym pasie terenu chodnikami, ścieżkami rowerowymi, drogami zbiorczymi, drzewami, krzewami oraz urządzeniami technicznymi związanymi z prowadzeniem i zabezpieczeniem ruchu. Zasadnicze zatem znaczenie przy wydawaniu decyzji stwierdzającej nabycie własności gruntu zajętego pod drogę publiczną miało dokładne ustalenie i określenie obszaru znajdującego się pod drogą publiczną. 4. Ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego jednoznacznie wynika bowiem, że na dzień 31 grudnia 1998 r. przedmiotowa nieruchomość została zajęta pod drogę publiczną. Potwierdza to dokumentacja geodezyjna, oświadczenie o stanie władania nieruchomością, jak również oświadczenie samej skarżącej z dnia 7 kwietnia 2008 r. w którym stwierdza, że "w ogóle nie kwestionowała, ani nie podważam zasadniczej pozostałej treści mapki tj. sprawy [...] o pow. [...] m2 przewidzianej do włączenia do pasa drogi wojewódzkiej nr [...]". Mając na uwadze powyższe Sąd uznając, iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa, orzekł jak w sentencji wyroku z mocy art. 151 ppsa.