I SA/Wa 1167/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi G. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...] w przedmiocie świadczenia na pokrycie kosztów utrzymania dziecka oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] września 2013 r., nr [...] o przyznaniu G. R. świadczenia na pokrycie kosztów utrzymania dziecka P. S. w rodzinie zastępczej niezawodowej, w wysokości i na okres wskazany w tej decyzji. Zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym. Prezydent [...] decyzją z dnia [...] września 2013 r., nr [...] przyznał G. R. świadczenie na pokrycie kosztów utrzymania dziecka – P. S., ur. [...] sierpnia 1995 r., w rodzinie zastępczej niezawodowej, w kwocie [...] zł miesięcznie, począwszy od dnia [...] maja 2013 r. do dnia faktycznego opuszczenia przez dziecko rodziny zastępczej, nie dłużej niż do dnia osiągnięcia przez dziecko pełnoletności, tj. do dnia [...] sierpnia 2013 r. Nie zgadzając się z ww. decyzją, G. R. wniósł od niej odwołanie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...] utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że na podstawie postanowienia Sądu [...] dla Warszawy [...] [...] [...] Wydział [...] i [...] [...] z dnia [...] października 2012 r., sygn. akt [....] małoletnie dzieci: S., W. i P. S. umieszczono w rodzinie zastępczej. Obowiązki rodziny zastępczej powierzone zostały G. R. na okres 6 miesięcy. Postanowienie stało się prawomocne z dniem [...] listopada 2012 r. W dniu [...] listopada 2012 r. G. R. złożył wniosek o przyznanie świadczenia na pokrycie kosztów utrzymania ww. dzieci w rodzinie zastępczej niezawodowej. Świadczenia zostały przyznane trzema odrębnymi decyzjami z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] , [...] i [...], w wysokości [...] zł miesięcznie na każde z dzieci, od dnia [...] listopada 2012 r. na okres 6 miesięcy, tj. do dnia [...] maja 2013 r. Od decyzji tych nie wniesiono odwołań. Następnie, organ odwoławczy wyjaśnił, że w dniu [...] lipca 2013 r. Sąd [...] [...] [....] [...] wydał postanowienie, sygn. akt [...], którym zmienił pkt III postanowienia Sądu [...] dla [...] [...] – [...] z dnia [...] października 2012 r. poprzez: umieszczenie w rodzinie zastępczej niezawodowej u G. R. małoletnich dzieci: S., W. i P. S. Wobec czego, kolejnymi decyzjami - w tym opisaną wyżej decyzją z dnia [...] września 2013 r., nr [...], - organ I instancji przyznał G. R. świadczenie na pokrycie miesięcznych kosztów utrzymania dziecka w rodzinie zastępczej niezawodowej w kwocie [...] zł począwszy, tym razem, od dnia [...] maja 2013 r. do dnia faktycznego opuszczenia przez dziecko rodziny zastępczej, nie dłużej niż do dnia osiągnięcia przez dziecko pełnoletności. Odnosząc się do kwestionowanej w odwołaniu daty ustalenia faktycznego umieszczenia P. S. w rodzinie zastępczej, Kolegium podniosło, że G. S. został ustanowiony rodziną zastępczą dla dziecka postanowieniem Sądu [...] dla [...] [...] Wydział [...] i [...] [...] z dnia [...] października 2012 r., które stało się prawomocne z dniem [...] listopada 2012 r. Zatem, dopiero od tej daty istniała podstawa prawna do przyznania świadczenia na pokrycie kosztów utrzymania dziecka w rodzinie zastępczej. W konsekwencji, organ odwoławczy stwierdził, że nie znalazł podstaw do uchylenia decyzji organu I instancji, która została wydana w oparciu o przepis art. 80 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (j.t. Dz. U. z 2013 r., poz. 135 ze zm.). Ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wystąpił G. R. kwestionując jej prawidłowość. Skarżący podniósł, iż P. S. znajduje się pod jego opieką od lipca 2011 r., a zatem świadczenie powinno być przyznane od tej daty, jako daty faktycznego objęcia dziecka opieką. Jednocześnie stwierdził, że Sąd nie jest uprawniony do ustalania daty faktycznego umieszczenia dziecka w rodzinie zastępczej w sprawie z wniosku o ustanowienie takiej rodziny. W jego ocenie, kompetentnym w tym zakresie powinien być stosowny zespół. W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Z kolei, zgodnie z treścią art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Sytuacja taka miała miejsce w przedmiotowej sprawie. W ocenie Sądu, skarga jest niezasadna. Organy orzekające prawidłowo ustaliły stan faktyczny i prawny w niniejszej sprawie, a zapadłe w sprawie rozstrzygnięcia odpowiadają prawu. Podstawę materialnoprawną decyzji organu I instancji stanowiły przepisy ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 135 ze zm.) - dalej ustawa. Stosownie do treści art. 80 ust. 1 pkt 2 ustawy, rodzinie zastępczej oraz prowadzącemu rodzinny dom dziecka na każde umieszczone dziecko przysługuje świadczenie na pokrycie kosztów jego utrzymania, nie niższe niż kwota 1000 zł miesięcznie w przypadku dziecka umieszczonego w rodzinie zastępczej zawodowej, rodzinie zastępczej niezawodowej lub rodzinnym domu dziecka. Świadczenia i dodatki, o których mowa w art. 80 ust. 1 i art. 81 ustawy przyznaje się od dnia faktycznego umieszczenia dziecka odpowiednio w rodzinie zastępczej lub rodzinnym domu dziecka do dnia faktycznego opuszczenia przez dziecko rodziny zastępczej lub rodzinnego domu dziecka (art. 87 ust. 1 ustawy). Natomiast, w myśl art. 35 ust. 1 ustawy umieszczenie dziecka w pieczy zastępczej następuje na podstawie orzeczenia sądu, z zastrzeżeniem ust. 2 oraz art. 58 ust. 1 i art. 103 ust. 2. Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy wskazać należy, że G. R. został ustanowiony rodziną zastępczą dla P. S. postanowieniem Sądu [...] dla [...] [...] – [...] [...] Wydział [...] i [...] [...] z dnia [...] października 2012 r., które stało się prawomocne z dniem [...] listopada 2012 r. Zatem, właśnie ta data jest datą faktycznego umieszczenia P. S. w rodzinie zastępczej, zaś od tej daty istniała podstawa prawna do przyznania świadczenia na pokrycie kosztów utrzymania dziecka w rodzinie zastępczej. Z materiału dowodowego sprawy nie wynika aby w sprawie zaistniała przesłanka z art. 35 ust. 2 ustawy, stosownie do treści którego w przypadku pilnej konieczności, na wniosek lub za zgodą rodziców dziecka, możliwe jest umieszczenie dziecka w rodzinnej pieczy zastępczej, na podstawie umowy zawartej między rodziną zastępczą lub prowadzącym rodzinny dom dziecka a starostą właściwym ze względu na miejsce zamieszkania tej rodziny lub miejsce prowadzenia rodzinnego domu dziecka. Ponadto, również art. 58 ust. 1 i art. 103 ust. 2 ustawy nie znalazły w sprawie zastosowania. Mając na uwadze powyższe, zdaniem Sądu, organy orzekające w sprawie ustalając kwotę świadczenia zasadnie zastosowały art. 80 ust. 1 pkt 2, wskazując jednocześnie, że podstawa przyznania G. R. świadczenia na pokrycie kosztów utrzymania małoletniego P. S. w rodzinie zastępczej istniała od dnia [...] listopada 2012 r., tj. od daty, w której stało się prawomocne postanowienie Sądu [...] dla [...] [...] [...] [...] Wydział [...] i [...] [....] z dnia [...] października 2012 r. Wobec czego, że postanowieniem z dnia [...] lipca 2013 r. Sąd [...] dla [...] [...] zmienił pkt III postanowienia Sądu [...] dla [...] [...]-[...] z dnia [...] października 2012 r. poprzez: umieszczenie w rodzinie zastępczej niezawodowej u G. R. małoletnich dzieci: S., W. i P. S. bezterminowo, prawidłowo organ I instancji przyznał G. R. ponownie świadczenie, w tym decyzją z dnia [...] września 2013 r., na pokrycie miesięcznych kosztów utrzymania dziecka w rodzinie zastępczej niezawodowej w kwocie [...] zł począwszy, tym razem, od dnia [....] maja 2013 r. do dnia faktycznego opuszczenia przez dziecko rodziny zastępczej, nie dłużej niż do dnia osiągnięcia przez dziecko pełnoletności. Jednocześnie Sąd zauważa, że nie neguje wcześniejszej opieki skarżącego nad dzieckiem, jednakże w ocenianym stanie faktycznym sprawy nie można uznać, iż opieka ta była wykonywana w ramach rodziny zastępczej w rozumieniu przepisów powołanej ustawy. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 i art. 119 pkt 2, art. 120 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak wyroku.