I SA/Wa 1174/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Dargas po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Miasta W. na orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 4 lutego 2020 r. nr KOX/1084/Po/19 w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie aktualizacji opłaty rocznej postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz Miasta W. kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Pismem z 24 maja 2021 r. Miasto W. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 4 lutego 2020 r., nr KOX/1084/Po/19, w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie wniosło o oddalenie skargi. Postanowieniem z 23 sierpnia 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przywrócił termin do wniesienia przedmiotowej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu. Zakres kognicji sądów administracyjnych określony został w art. 3 § 2, 2a i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.), dalej jako p.p.s.a. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zaskarżone w niniejszej sprawie orzeczenie nie mieści się w katalogu przewidzianym w art. 3 § 2 i 2a p.p.s.a., brak jest również przepisów szczególnych, które przewidywałyby kontrolę sądowoadministracyjną orzeczenia zaskarżonego w niniejszej sprawie, stosownie do treści art. 3 § 3 p.p.s.a. Podkreślić należy, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, że orzeczenia samorządowych kolegiów odwoławczych wydawane w procedurze aktualizacyjnej przewidzianej art. 78 i art. 79 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2021 r. poz. 1899), dalej jako u.g.n., zapadają w postępowaniu o charakterze administracyjnym, ale stanowiącym tylko jedną z faz tej procedury, która zmierza do rozstrzygnięcia sporu odnoszącego się do cywilnego stosunku prawnego opartego na cywilnoprawnej umowie. Sprawa aktualizacyjna zawisła w ten sposób przed kolegium nadal pozostaje w swej istocie materialnoprawną sprawą o świadczenie pieniężne o charakterze cywilnoprawnym. Zgodnie z art. 80 ust. 1 u.g.n. od orzeczenia kolegium zapadłego w procedurze aktualizacyjnej właściwy organ lub użytkownik wieczysty mogą wnieść sprzeciw w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia. Wniesienie sprzeciwu jest równoznaczne z żądaniem przekazania sprawy do sądu powszechnego właściwego ze względu na miejsce położenia nieruchomości. Powyższy przepis wskazuje zatem jednoznacznie, że sprawy dotyczące aktualizacji opłat za użytkowanie wieczyste zostały poddane kognicji sądów powszechnych. Jednocześnie żaden przepis nie przewiduje w sprawach tego rodzaju kognicji sądów administracyjnych. Wskazać przy tym należy, że z akt sprawy wynika, że na skutek sprzeciwu Miasta W. od ww. orzeczenia SKO w Warszawie z 4 lutego 2020 r. Sąd Rejonowy dla [...] w W., I Wydział Cywilny, postanowieniem z [...] marca 2021 r., sygn. akt [...], odrzucił pozew, uznając, że jest on niedopuszczalny. Następnie Sąd Okręgowy w W. V Wydział Cywilny - Odwoławczy postanowieniem z [...] września 2021 r., sygn. akt [...], na skutek zażalenia Miasta W., uchylił zaskarżone postanowienie Sądu Rejonowego dla [...] w W. z [...] marca 2021 r., sygn. akt [...]. Nie można zatem przyjąć, że sąd powszechny uznał się za niewłaściwy w niniejszej sprawie. W świetle powyższego stwierdzić należy, że przedmiotowa sprawa ma charakter cywilnoprawny i nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sprawa podlega rozpoznaniu przez sąd powszechny. Skarga jest więc niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowił jak w pkt 1 sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.