I SA/Wa 1175/08

Referendarz sądowy Lucyna Picho Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi P. T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego postanawia odmówić P. T. przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W związku ze złożoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargą na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...], P. T. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu wniosku P. T. wyjaśnił, że utrzymuje się wyłącznie z emerytury w wysokości [...] zł, nie posiada żadnej nieruchomości, ani żadnych oszczędności zdeponowanych w banku, ani w domu. Mieszkanie w którym mieszka jest własnością jego rodziny w związku z powyższym nie stać go na uiszczenie opłat sądowych. Ponadto wskazał, że posiada uprawnienia przysługujące osobom zaliczonym do pierwszej grupy inwalidzkiej. Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje: 1) w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania, 2) w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym – wówczas obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, lub częściowym – wówczas obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków, albo od opłat sądowych i wydatków, lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 1, § 2 i § 3 powołanej ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Uwzględniając powyższe stwierdzić należało, że P. T. nie wykazał w sposób przekonywujący, że pozostaje w sytuacji majątkowej, która kwalifikowałby go do zwolnienia z kosztów sądowych. W pierwszej kolejności zaznaczyć należy, że prawo pomocy jest instytucją szczególną mającą zastosowanie wówczas, gdy osoba ubiegająca się o pomoc wykaże w sposób bezsporny, że pozostaje w trudnej sytuacji majątkowej. Tymczasem skarżący z jednej strony wskazuje, że niski dochód nie pozwala mu na opłacenie kosztów sądowych (na marginesie wskazać należy, że wpis od skargi ustalony został w sprawie niniejszej w wysokości 100 zł), jednocześnie skargę do Sądu w jego imieniu składa ustanowiony przez niego adwokat, a przecież korzystanie z usług profesjonalnego pełnomocnika wymaga od mocodawcy zapłaty adwokatowi wynagrodzenia. Skoro więc P. T. zdecydował się na ustanowienie w sprawie profesjonalnego pełnomocnika, co każe domniemywać, że posiada środki na opłacenie świadczonych przez niego usług, nie można uznać, że sytuacja majątkowa wnioskodawcy jest na tyle trudna, że uzasadnia zwolnienie go od kosztów postępowania sądowego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.