I SA/Wa 1177/05
PostanowienieWSA w Warszawie2006-03-14
Skład orzekający: Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska, NSA Joanna Banasiewicz, Asesor WSA Joanna Skiba, referendarz sądowy Aneta Wirkowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą w trakcie postępowania sądowego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym obliguje sąd do umorzenia postępowania?Ratio decidendi
Sąd umarza postępowanie sądowe, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Cofnięcie skargi przez stronę skarżącą w trakcie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym stanowi podstawę do umorzenia postępowania na mocy art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] marca 2005 r., która uchyliła decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2005 r. o przekazaniu gminie miejskiej G. prawa własności nieruchomości. Skargę na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej złożyła Gmina Miasta G., kwestionując ustalenia organu odwoławczego dotyczące niezwiązania nieruchomości z realizacją zadań własnych gminy. Następnie Burmistrz G. cofnął wniesioną skargę.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) Sędziowie NSA Joanna Banasiewicz Asesor WSA Joanna Skiba referendarz sądowy Aneta Wirkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 marca 2006 r. sprawy ze skargi Burmistrza G. na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] marca 2005 r. nr [...] w przedmiocie przekazania gminie na wniosek mienia państwowego związanego z realizacją zadań gminy postanawia umorzyć postępowanie sądowe
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2005 r., nr [...] przekazał gminie miejskiej G. prawo własności zabudowanej nieruchomości położonej w D., oznaczonej w ewidencji gruntów w obrębie nr [...] jako działka nr [...], uregulowanej w księdze wieczystej nr [...] i opisanej w karcie inwentaryzacyjnej nr [...].
Odwołanie od powyższej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2005 r. złożył Burmistrz Miasta S., wnosząc o jej uchylenie. W uzasadnieniu odwołujący podniósł, że miasto G. nie realizuje przy pomocy spornego mienia żadnych swoich zadań na terenie gminy S. Wspólny dla kilku gmin Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w G. świadczy przy pomocy tego mienia usługi dla mieszkańców gminy S.
Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa rozpatrując sprawę jako organ odwoławczy, decyzją z dnia [...] marca 2005 r., nr [...] uchyliła decyzję Wojewody [...] w całości i odmówiła przekazania gminie miejskiej G. prawa własności zabudowanej nieruchomości położonej w D., oznaczonej w ewidencji gruntów w obrębie nr [...] jako działka nr [...], uregulowanej w księdze wieczystej nr [...].
W uzasadnieniu decyzji Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa wskazała, iż zgodnie z art. 5 ust. 4 ustawy komunalizacyjnej z dnia 10 maja 1990 r., gminie na jej wniosek może być przekazane mienie ogólnonarodowe (państwowe) inne niż wymienione w art. 5 ust. 1 -3 tej ustawy, jeżeli jest ono związane z realizacją zadań własnych gminy. Decyzje podejmowane w tym trybie mają wprawdzie charakter uznaniowy, ale uznaniowość nie oznacza dowolności.
Na spornej nieruchomości znajduje się Wiejski Ośrodek Zdrowia w D. Nie jest on placówką specjalistyczną, więc jako Wiejski Ośrodek obsługuje tylko mieszkańców tej wsi położonej na obszarze gminy S. W rezultacie działka ta służy w drodze współdziałania międzygminnego realizacji zadań własnych z zakresu opieki zdrowotnej nie gminy Głowno lecz gminy S. Samo podporządkowanie organizacyjne Wiejskiego Ośrodka Zdrowia w [...] w G. nie daje żadnych podstaw dla skomunalizowania tego mienia na rzecz gminy Głowno. W konsekwencji sporna nieruchomość nie spełnia warunków przekazania gminie G. w trybie art. 5 ust. 4 powołanej ustawy z dnia 10 maja 1990 r.
Skargę na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] marca 2005 r., nr [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła Gmina Miasta G., wnosząc o jej uchylenie. Skarżąca wskazała, że organ odwoławczy błędnie ustalił, iż przedmiotowa nieruchomość nie jest związana z realizacją zadań własnych Gminy Miasta G.
W ocenie skarżącej uznanie przez Krajową Komisję Uwłaszczeniową, iż Wiejski Ośrodek Zdrowia w D. jest tylko przyporządkowany organizacyjnie SPZOZ w G. jest nietrafne. Gmina Miasta G. wykonuje w stosunku do SPZOZ w G. - stosownie do postanowień ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr 91, poz. 408 ze zm.), funkcję organu założycielskiego i stosownie do treści art. 53 tejże ustawy jest zobowiązana do przekazania SPZOZ nieruchomości w nieodpłatne użytkowanie wraz z majątkiem komunalnym. Prawo przekazania nieruchomości i wyposażenia w majątek, jest zastrzeżone do kompetencji podmiotu, który zakład utworzył. Przedmiotowa nieruchomość, na której znajduje się Wiejski Ośrodek Zdrowia w D., po jej skomunalizowaniu, ma zostać przekazana w trybie art. 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej na rzecz Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w G.
W odpowiedzi na skargę Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa wniosła o jej oddalenie, podtrzymując pogląd wyrażony w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Pismem z dnia 7 marca 2006 r. (k-38) Burmistrz G. cofnął skargę wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] marca 2005 r., nr [...] przedmiocie przekazania gminie na wniosek mienia państwowego związanego z realizacją zadań gminy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W przedmiotowej sprawie skarżący pismem z dnia 7 marca 2006 r. cofnął skargę na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] marca 2005 r., nr [...].
Ponieważ w sprawie nie zachodzą przeszkody wskazane w art. 60 powołanej ustawy Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 tejże ustawy orzekł, jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło