I SA/Wa 1179/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Przemysław Żmich po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. K. na decyzję Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2006 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie o zwrot nieruchomości postanawia: odrzucić skargę. Z treści skargi H. K. oraz z treści złożonego przez skarżącą w postępowaniu sądowym pisma z dnia 2 sierpnia 2006 r. wynika, że przedmiotem wniesionej w niniejszej sprawie skargi jest decyzja Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2006 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie o zwrot nieruchomości. W zaskarżonej decyzji Starosta [...] wskazał, że od tej decyzji za jego pośrednictwem przysługuje stronom odwołanie do Wojewody [...]. Pouczenie o środku odwoławczym wynika więc z art. 9a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.), według którego organem wyższego stopnia w sprawach określonych w ustawie, rozstrzyganych w drodze decyzji przez starostę wykonującego zadania z zakresu administracji rządowej, jest wojewoda. Przedstawiony wyżej stan faktyczny i prawny sprawy wskazuje, że decyzja Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2006 r. podlegała zaskarżeniu poprzez wniesienie odwołania do organu wyższego stopnia (Wojewody [...]). Skoro od powyższej decyzji przysługiwał stronie środek zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym (odwołanie), to nie przysługiwała skarga do sądu administracyjnego. Co prawda H. K. w piśmie z dnia 22 listopada 2006 r. (k-32) wskazała, że od decyzji Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2006 r. złożyła odwołanie do Wojewody [...] "na odwrocie tej decyzji", jednakże spełnienie przez skarżącą wymogu wyczerpania środka zaskarżenia nie zostało potwierdzone przez Starostę [...], o czym świadczy treść odpowiedzi na skargę (k-7) i pisma z dnia 18 grudnia 2006 r. (k-40). Faktu złożenia odwołania nie potwierdził również Wojewoda [...], o czym poinformował Sąd w piśmie z dnia 17 maja 2007 r. (k-74). Przesłane przez pełnomocnika skarżącej przy piśmie z dnia 28 maja 2007 r. kserokopie pism i dowodów nadania, znajdujące się w posiadaniu H. K. także nie dokumentują faktu złożenia wspomnianego odwołania. Na marginesie trzeba wskazać, że sporna miedzy stronami kwestia wniesienia środka zaskarżenia od decyzji Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2006 r. może być wyjaśniona w trybie wniesienia zażalenia, o którym mowa w art. 37 § 1 KPA. Z tego względu skargę wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie należało uznać za niedopuszczalną w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Biorąc pod uwagę powyższe Sąd postanowił, jak w sentencji.