I SA/Wa 1180/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Emilia Lewandowska po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.S. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia odrzucić skargę. M.S., pismem z dnia 24 marca 2014 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] informujące na jakim etapie znajduje się sprawa dotycząca przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej odrzucenie podnosząc, że zaskarżone pismo nie jest decyzją ani żadnym innym aktem wymienionym w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Wskazać należy, że stosownie do treści art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3). Mając na uwadze treść powołanych wyżej przepisów określających właściwość sądów administracyjnych stwierdzić należy, że skarga M.S. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Zaskarżone pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2014 r. nie mieści się bowiem we wskazanym wyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego. Brak też jest przepisów szczególnych, które przewidywałyby w takiej sytuacji kontrolę sądowoadministracyjną. Zaskarżone pismo – zdaniem Sądu - nie stanowi aktu lub czynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 tej ustawy, nie jest też decyzją administracyjną, czy też postanowieniem. Pismo to jest pismem o charakterze informacyjnym i nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Niezależnie od powyższego zauważyć trzeba, że zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw mogą być przedmiotem skargi powszechnej uregulowanej w Dziale VIII kpa. Sprawy ze skarg na działanie administracji publicznej określone w art. 227 i nast. kpa nie podlegają jednak kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne. W świetle powyższego stwierdzić należy, że wniesiona skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.