I SA/Wa 1180/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Małgorzata Boniecka – Płaczkowska po rozpoznaniu w dniu 4 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Skarbu Państwa – Starosty [...] o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi Skarbu Państwa – Starosty [...] na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie reformy rolnej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła w dniu [...] sierpnia 2017 r. (data stempla biura podawczego) skarga Skarbu Państwa – Starosty [...] na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] wraz z zawartym w niej wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi zaskarżoną ww. decyzją uchylił w całości decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2014 r. nr [...] oraz stwierdził, że nieruchomość zabudowana budynkami fabrycznymi browaru oraz willą mieszkalną "[...]" wraz z otaczającym ją parkiem, obejmująca według ewidencji gruntów i budynków obręb [...] działki o wskazanych w niej numerach – nie podlegała działaniu art. 2 ust. 1 lit. e) dekretu PKWN z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz.U. z 1945 r. Nr 3, poz. 13 ze zm.). We wniosku o wstrzymanie skarżący Skarb Państwa – Starosta [...] wskazał, że wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy jest niezbędne w celu ochrony interesów majątkowych Skarbu Państwa i Powiatu [...]. Jednocześnie skarżący wskazał, że zagwarantował sobie w umowie dzierżawy z dzierżawcą - [...] S.A. w [...] prawo wstępu w każdym czasie na przedmiotową nieruchomość celem kontrolowania prawidłowości korzystania z przedmiotu dzierżawy. Ponadto, dzierżawca został zobowiązany do dokonywania na nieruchomości określonych nakładów, prowadzenia prac remontowych i modernizacyjnych. Za każdym razem dzierżawca ma obowiązek przedstawiać harmonogram prac remontowych, jak również został zobowiązany do założenia i prowadzenia na bieżąco książek budynków i obiektów dzierżawionych. Skarżący dodał, że do chwili obecnej dzierżawca prawidłowo wywiązuje się z nałożonych obowiązków, a w szczególności terminowo uiszcza miesięczną kwotę czynszu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje : Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz.1369 j.t.) - powoływana dalej jako "P.p.s.a.", sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści tego przepisu wynika więc, że podstawową przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest istniejące realne niebezpieczeństwo zaistnienia takiej szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Celem omawianej instytucji jest zatem ochrona strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem przez sąd administracyjny legalności zaskarżonego aktu lub czynności. Z konstrukcji ww. normy prawnej wynika także, że to na stronie spoczywa obowiązek wykazania przesłanek uzasadniających uwzględnienie wniosku, tj. przedstawienia takich okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego rozstrzygnięcia faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Rozpoznając wniosek skarżącego Skarbu Państwa – Starosty [...] w ramach przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. stwierdzić należy, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Zdaniem Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem sprawy przez sąd administracyjny może łączyć się z niebezpieczeństwem powstania szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Zawierając w dniu [...] października 2012 r. umowę dzierżawy przedmiotowej nieruchomości obie strony wiedziały, że do nieruchomości zostały zgłoszone roszczenia spadkobierców byłych właścicieli, co wynika wprost z § 1 pkt 3 umowy. Wobec tego powoływanie się obecnie na postanowienia umowy nie wypełnia przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.